II SA/Sz 541/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K., G. K. i A. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 541/12 w sprawie z Ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia uzupełnić powołany wyżej wyrok w ten sposób, że w jego sentencji dodać pkt III w brzmieniu: "zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego, solidarnie na rzecz skarżących M. K., G. K. i A. K., kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wyrokiem z dnia 12 września 2012r., sygn. akt II SA/Sz 541/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] (punkt I sentencji wyroku). W punkcie II sentencji wyroku Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie w całości nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym: M. K. w dniu [...] r. (k. [...] akt sądowych), G. K. w dniu [...] r. (k. [...] akt sądowych). W przypadku skarżącego A. K., przesyłka listowa została zwrócona do Sądu w dniu [...] r. z adnotacją "ZWROT. Nie podjęto w terminie". Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu [...] r. i w dniu [...] r., o czym A. K. był poinformowany zawiadomieniem, pozostawionym na drzwiach adresata (k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia z dnia [...]r., w zakresie zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Stosownie do art. 209 P.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów postępowania, sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Strona traci powyższe uprawnienie, jeżeli żądanie zwrotu kosztów postępowania, nie zostanie przez nią złożone najpóźniej przez zamknięciem rozprawy, bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 210 § 1 P.p.s.a.). Z zestawienia treści powołanych wyżej przepisów, nasuwa się konkluzja, że uzupełnienie orzeczenia, w przedmiocie kosztów, następuje w tych przypadkach, w których sąd administracyjny nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo, że na podstawie art. 209 P.p.s.a., był do tego zobligowany, a strona wystąpiła ze stosownym wnioskiem we właściwym czasie. Kierując się powyższym, za zasadny należy uznać wniosek M. K., G. K. i A. K. o uzupełnienie wyroku zapadłego w tej sprawie, przez wydanie orzeczenia w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika bezspornie, że skarżący wezwani do uiszczenia wpisu solidarnie, dopełnili temu obowiązkowi, skoro M. K. w dniu [...] r. wpłacił na konto sądowe kwotę w wysokości 100 zł. Dodatkowo w skardze, oprócz zarzutów merytorycznych, skarżący wnieśli o zasądzenie od organu, zwrotu kosztów postępowania sądowego. Należy uznać, że wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 12 września 2012 r., którym uwzględniono skargę, wpłynął w otwartym czternastodniowym terminie liczonym o daty doręczenia orzeczenia (art. 157 § 1 P.p.s.a.), jednemu ze skarżących, tj. A. K. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – art. 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a stanowi o tym § 4, powołanego art. 73 P.p.s.a. W związku z powyższym, skoro pierwsze awizo przesyłki kierowanej do A. K. miało miejsce w dniu [...] r., to doręczenie zapadłego w sprawie wyroku nastąpiło po upływie czternastu dni, tj. w dniu [...] r. (tzw. fikcja doręczenia) i od tej daty należało liczyć skarżącemu termin czternastodniowy, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a., na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku o zasądzenie kosztów postępowania. Bez wątpienia termin ten został przez skarżących zachowany, skoro wniosek o uzupełnienie orzeczenia, został nadany w urzędzie pocztowym w trzecim dniu (tj. [...] r.), liczonym od daty doręczenia wyroku dla skarżącego A. K. Przechodząc do merytorycznego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów sądowych, należy wskazać, że stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 1 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania, zalicza się m.in. koszty sądowe. Mając na względzie powyższe, uchylając postanowienie organu odwoławczego należało, w punkcie III wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 P.p.s.a., przyznać skarżącym solidarnie od organu zwrot kosztów postępowania sądowego, które w tej sprawie obejmują kwotę 100 zł, poniesioną tytułem wpisu sądowego. Z tych względów, na podstawie art. 157 P.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., należało zasądzić od organu, dla skarżących, koszty postępowania sądowego, o czym orzeczono, jak na wstępie postanowienia.