II SA/Sz 542/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S., R. S., A. F., A. P., A. W., A. M., A. Z., D. J., D. S., E. P., G. K., I. S., J. Ż., K. P., K. S., Ł. P., Ł. P., M. K., M. K., M. M., M. P., M. Ż., N. B., P. S., P. G., R. P., R. Z., R. F., R. W., W. S. na e-mail Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. S. S. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik R. S., A. F., A. P., A. W., A. M., A. Z., D. J., D. S., E. P., G. K., I. S., J. Z., K. P., K. S., Ł. P., Ł. P., M. K., M. K., M. M., M. P., M. Z., N. B. , P. S., P. G., R. P., R. Z., R. F., R. W., W. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na e-mail pracownika Urzędu Miasta S. z dnia 23 stycznia 2019 r. informującego, że po dokonaniu pomiarów w terenie zbiornika wodnego, znajdującego się przy ul. R. w S., brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej zwanej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne. Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy e-maila (pisma) pracownika Urzędu Miasta S. z dnia 23 stycznia 2019 r. informującego o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w związku ze zgłaszanymi pracami ziemnymi przy ul. R. w S., gdzie znajduje się zbiornik wodny. Sąd stwierdza, że przedmiotowe pismo nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, czy też aktem lub czynnością organu innym niż określone w pkt 1-3 z zakresu administracji publicznej, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest bowiem pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a, jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. SA 1163/81). Jednocześnie za minimum elementów decyzji administracyjnej/postanowienia traktuje się cztery składniki, takie jak: oznaczenie organu, adresata decyzji, czyli strony, rozstrzygnięcie i podpis osoby uprawnionej do jej wydania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd wskazuje, że zaskarżone pismo nie zawiera podpisu osoby uprawnionej do jej wydania, co powoduje, że nie stanowi ono władczego przejawu woli organu administracji publicznej rozstrzygającego konkretną sprawę w stosunku do zindywidualizowanej osoby i wydanego z zachowaniem określonej procedury jurysdykcyjnej. W obecnym stanie prawnym zasadą jest doręczanie pism w formie papierowej albo w formie dokumentu elektronicznego. Pismo w formie dokumentu doręczane jest na adres do doręczeń elektronicznych (na skrzynkę Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej, w skrócie: e-PUAP), chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Zgodnie z art. 393 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, pisma te opatrzone są kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, a doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma. Pisma przesyłane przez organ drogą zwykłej poczty e-mail ww. wymogów nie spełniają, albowiem nie są opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Brak podpisu osoby reprezentującej organ na takim piśmie prowadzi do oceny, że chodzi wówczas o pismo informujące, będące co najwyżej projektem decyzji/postanowienia, a więc nie kształtuje sytuacji prawnej wnioskodawcy. Na tego rodzaju pismo skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z powodów wskazanych powyżej Sąd, odrzucił skargę, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.