II SA/Sz 543/17

Dnia 28 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Burmistrza M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie żądania złożenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 262 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – dalej "K.p.a." Burmistrz M. wystąpił wobec skarżącej z żądaniem złożenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego wszczętego na wniosek właściciela nieruchomości sąsiedniej postanowieniem z dnia [...] r. Postanowienie to zawierało informację, że nie służy na nie zażalenie. W dniu 18 kwietnia 2017 r. P. L. wniosła skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zatem nie każde postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest postanowienie Burmistrza M. dotyczące żądania złożenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, wydane na podstawie art. 262 § 2 K.p.a. Zaliczka o której mowa w tym przepisie stanowi składnik kosztów postępowania i jest pobierana w toku postępowania. Na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 K.p.a. stronie nie służy zażalenie jako samodzielny środek zaskarżenia i dlatego takie postanowienie może być kwestionowane tylko w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie (art. 142 K.p.a.). Zaskarżone postanowienie zawierało informację o braku możliwości wniesienia zażalenia. Postanowienie będące przedmiotem skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zażalenie, a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego, przysługuje natomiast na postanowienie, wydane przez organ drugiej instancji, ustalające wysokość końcowych kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia i sposobu ich uiszczenia, wydane na podstawie art. 264 § 2 K.p.a. W niniejszej sprawie postanowienie takie nie zostało wydane do dnia wniesienia skargi. Postanowienie będące przedmiotem skargi nie podlega zaskarżeniu zażaleniem. Postanowienie to nie kończy także postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest możliwe wniesienie skargi do sądu administracyjnego na tego rodzaju postanowienie. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.