II SA/Sz 543/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. P. i M. P. na postanowienie Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2025 r. nr WZP.5290.11.5.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę M. P. i M. P. (dalej: "skarżące") wnioskiem z dnia 12 lutego 2025 r. wystąpiły do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. o wydanie, w trybie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, interpretacji indywidualnej żądając wyjaśnienia i wskazania istniejących według nich rozbieżności zawartych w protokołach z czynności kontrolno-rozpoznawczych, zawierających opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych w budynku przy al. [...] w K. w dniach 25-29 października 2007 r. oraz w dniu 2 marca 2020 r. Skarżące domagały się, w trybie ww. przepisów, ustalenia ilości kondygnacji nadziemnych i podziemnych w budynku położonym na działce nr [...] obręb [...] w K. oraz dokonania przez organ autokontroli wydanej w dniu 28 marca 2021 r., nr MZ.5582.01.1.2020 decyzji administracyjnej i jednocześnie interpretacji indywidualnej w trybie art. 34 ust. 5 w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz zamieszczenia jej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Urzędu w Szczecinie. Zdaniem skarżących fakt określenia zmiennej ilości kondygnacji w dwóch protokołach z czynności kontrolno-rozpoznawczych spowodował błędne zastosowanie przepisów przeciwpożarowych. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w K. postanowieniem wydanym w dniu 4 marca 2025 r., nr MZ.077.14.2025 na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego odmówił wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji indywidualnej w trybie art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Po rozpoznaniu zażalenia M. P. i M. P. od ww. postanowienia, Zachodniopomorski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia 4 czerwca 2025 r., nr WPZ.5290.11.5.2025 w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 i art. 17 pkt 3 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a.") utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wyjaśnił, że wniosek złożony przez skarżące jest wadliwy pod względem procesowym, ponieważ wniosek dotyczący wydania interpretacji indywidualnej i ostatecznego ustalenia stanu faktycznego w protokołach z czynności kontrolno-rozpoznawczych, uznać należy za nielogiczną, pozbawioną jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia konstrukcję, stanowiącą kolejny wyraz niezadowolenia skarżących z rozstrzygnięć organów Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie nakazania im wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej w ich budynku położonym w K. przy al. [...]. Organ podkreślił, że przepis art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, na który powołują się skarżące dotyczy wyłącznie możliwości wydania interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy w danej sprawie wynika zobowiązanie świadczenia daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. W sprawie dotyczącej działalności organów Państwowej Straży Pożarnej w zakresie przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych taka możliwość nie występuje. Prawidłowo organ I instancji uznał, że działalność organów Państwowej Straży Pożarnej w sprawie opisanej we wniosku nie jest związana z żadnymi daninami. Tym samym w sprawie występuje sytuacja, w której wszczęcie postępowania w sprawie wskazanej we wniosku tj. wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców jest niemożliwe. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem M. P. i M. P. wywiodły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając organom działanie wbrew prawu i wbrew skarżącym. Zdaniem skarżących organy tworzyły wyłącznie pozorne działania wobec wniosku z dnia 12 lutego 2025 r., ignorując słuszny interes skarżących i przyjęły "pozycję przeciwnika skarżących" naruszając tym samym praworządność. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły: 1. rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego przez celowo błędną wykładnię i celowe udawanie przez czynnik ludzki w organach niezrozumienia odrębności prawa wynikającego z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców - Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, bowiem: - Udzielenie interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, - Interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki; - Właściwy organ i właściwa państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ; - Do postępowań o wydanie interpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego; 2. świadomą i celową zmianę podstawy prawnej w organie KM PSP, jasno wynikającą z wniosku z dnia 12 lutego 2025 r., bez zgody strony na zmianę podstawy prawnej wniosku z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców na art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, przez co organ KM PSP zignorował swój obowiązek wynikający z art. 7 i 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., wobec strony, co ma znaczenie prawne, bowiem organ dokonaną zmianą podstawy prawnej - odmówił przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie i ustalenia stanu rzeczywistego sprawy co do ilości kondygnacji w budynku strony, wobec dowodów wskazanych i dostarczonych przez stronę do organu (6 szt.) co świadczy, że celowo organ nie orzekał, wręcz przyjął pozycję "pozycji przeciwnika strony", co KW PSP zaakceptował przez utrzymanie w mocy postanowienia KM PSP z dnia 4 marca 2025 r., własnym postanowieniem z dnia 4 czerwca 2025 r.; 3. art. 61 a § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. przez celowe, błędne działanie i celowe błędne zastosowanie prawa, z którego jednoznacznie wynika też niepodjęte działanie organu z urzędu, bowiem jak wynika z art. 61a § 1 k.p.a. - "Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte ..., związana z art. 61 § 1 k.p.a. - Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu", a to wiąże stronę i jej wniosek z dnia 12 lutego 2025 r. w sprawie, co jest nieuzasadnioną odmową organu przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie, skutkiem czego pozbawiono stronę praw procesowych i ustalenia stanu rzeczywistego - z ilu kondygnacji nadziemnych składa się budynek strony, co jest celowym rażącym naruszeniem prawa w organach, bowiem to organy ponoszą odpowiedzialność za prowadzenie postępowania administracyjnego; 4. art. 61 § 1, § 2 i § 3 k.p.a. przez celową, błędną wykładnię i błędne zastosowanie oczywistego prawa do postępowania z wniosku strony z dnia 12 lutego 2025 r., poprzez ignorowanie wykazanego szczególnego ważnego interesu strony, zaniechanie działania organu z urzędu, prowadzenie postępowania w organach dla pozoru, przyjęcie w organach "pozycji przeciwnika strony", gdzie celem jest wyrządzenie krzywdy stronie; 5. art. 77 § 2 k.p.a. - co wynika z wniosku strony z dnia 12 lutego 2025 r. i tam wskazanych podstaw prawnych z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz dowodów na okoliczności podnoszone we wniosku strony; 6. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 k.p.a., poprzez uchylenie się organów od obowiązków wynikających ze wskazanego prawa, przed wydaniem orzeczenia z postanowienia KM PSP z dnia 4 marca 2025 r., które organ nadzoru błędnie utrzymał w mocy swoim postanowieniem z dnia 4 czerwca 2025 r., przez co organy uchyliły się od obowiązków ustawowych - zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w tym (6 szt. dostarczonych dowodów przez stronę), co jest realizacją zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 k.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy stoją na straży praworządności z urzędu lub na wniosek strony, podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz do załatwienia sprawy, co jest rażącym naruszeniem prawa materialnego w zw. z wydanymi błędnymi decyzjami administracyjnymi w obu organach z naruszeniem z art. 156 § 1 k.p.a. W oparciu o wskazane naruszenia skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 4 czerwca 2025 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji z dnia 4 marca 2025 r. i przekazanie wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. do ponownego rozpatrzenia przez organy na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców; pouczenie organów co dalszego toku postępowania, wobec podstawy prawnej z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców; orzeczenie wobec organów o braku praworządności w ich działaniach wobec skarżących oraz obciążenie organu II instancji kosztami postępowania skargowego przed WSA. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do postanowień art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu. Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest czy prawidłowo organy odmówiły wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania interpretacji indywidualnej na wniosek skarżących. Postawę rozstrzygnięć organów stanowi art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jak wynika z przytoczonego powyżej przepisu jedną z przesłanek do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 k.p.a. jest zaistnienie "innych uzasadnionych przyczyn" uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Odmówić wszczęcia postępowania administracyjnego można m.in. w sytuacji gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Skarżące domagają się wyjaśnienia rozbieżności zawartych w protokołach z czynności kontrolno-rozpoznawczych Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. i jednoznacznego ustalenia ilości kondygnacji nadziemnych i podziemnych w budynku położonym przy al. [...] w K.. Żądają aby w sprawie została wydana interpretacja indywidualna na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm., dalej: "u.p.p.") przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Stosownie zaś do art. 34 ust. 2 u.p.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Udzielenie interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, od której służy odwołanie (art. 34 ust. 5 u.p.p.) Z powyższych przepisów jasno wynika, że interpretacja indywidualna ma dotyczyć przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, przy czym może ona dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Jak słusznie wskazał Zachodniopomorski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w sprawie dotyczącej działania organów Państwowej Straży Pożarnej w zakresie przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych nie ma możliwości wydania interpretacji indywidualnej, bowiem nie dotyczy ona zobowiązania do świadczenia daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. Wyjaśnienie czy też ustalenie kwestii ilości kondygnacji określonego budynku nie może nastąpić w drodze interpretacji indywidualnej, w trybie wskazywanych przez skarżące przepisów u.p.p. Stwierdzając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.