II SA/Sz 546/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z dnia 23 kwietnia 2013r. A. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Technologicznego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w osobie M. J. K. We wniosku ( złożonym na formularzu PPF) skarżący oświadczył, że na utrzymaniu ma troje dzieci w wieku szkolnym: syna A. ., córkę A. i K. . Jego zarobki i żony od dwóch lat zostały obniżone o 15%, a koszty utrzymania wzrosły. W okresie od[...] . przebywał na zwolnieniu lekarskim, korzystał z zabiegów rehabilitacyjnych, które opłacał ze środków własnych co znacznie uszczupliło budżet domowy. Znaczne kwoty wydatkował też na swoje studia. Skarżący podał nadto, że wraz z żoną są zatrudnieni na umowę o pracę w S. Skarżący na stanowisku [...] w okresie od [...]osiągnął średni dochód [...] zł miesięcznie, a żona na stanowisku [...] [...] złotych miesięcznie. Łącznie dochód na pięcioosobową rodzinę wynosi [...]złotych. Wskazał też, że czynsz za mieszkanie to około [...] zł miesięcznie, opłata za światło co dwa miesiące około [...] zł. Skarżący przedłożył też fakturę z dnia [...] r. zakupu leku na kwotę [...] złotych oraz historię swojego rachunku w B., z którego wynika, że stan konta na dzień [...] r. wynosił [...] złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawnego. Na obecnym etapie postępowania koszty sądowe wynoszą 200 złotych z tytułu wpisu sądowego od skargi. W ocenie Sądu, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynymi przesłankami warunkującymi udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym są zatem przesłanki materialne. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy, jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezspornie osoby bezrobotne, osoby, które ze względu na życiowe okoliczności są pozbawione własnych środków do życia, bądź posiadane środki są bardzo ograniczone i zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że analiza materialnych i finansowych warunków życia skarżącego i jego rodziny w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłane dokumenty źródłowe, wskazuje, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie tj. w zakresie całkowitym. Skarżący i jego żona posiadają stałe zatrudnienie, łączny wykazany dochód wynosi [...] złotych miesięcznie. Wykazane wydatki na utrzymanie mieszkania to około [...] . złotych miesięcznie ( czynsz+światło). Oceniając sytuację materialną skarżącego, Sąd uznał, że powyższa kwota na utrzymanie pięcioosobowej rodziny nie jest zbyt wysoka, ale też brak jest podstaw by uznać, że skarżący pozostaje w ubóstwie a zatem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.