II SA/Sz 549/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika – r.pr. Z. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego Z. O kwotę [...] (słownie: [...]) złotych wraz z należnym podatkiem od towarów i usług obejmującą wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. II SA/Sz 549/11, Wojewódzkie Sąd Administracyjny odrzucił skargę C. U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr[...] , stwierdzającą brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowatego. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. sygn. II SA/Sz 549/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie, przez Okręgową Izbę Radców Prawnych, jako pełnomocnik wyznaczony został radca prawny Z. O. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu opinię o niecelowości wnoszenia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej. We wniosku tym zawarł on jednocześnie wniosek o zasądzenie na Jego rzecz wynagrodzenia z tytułu prawa pomocy za sporządzenie powyżej opinii oraz oświadczył, że koszty z tytułu prawa pomocy nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze. zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., zwanym dalej "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie o stosownej treści zawarte zostało w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia [...] r. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b w związku z ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tego rodzaju postępowaniu przed sądami administracyjnymi, którego stroną w I instancji był skarżący reprezentowany przez tego samego pełnomocnika, wynosi 50% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłata ta podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b w związku z ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.