II SA/Sz 550/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 września 2013 r. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w sprawie udzielenia pomocy w postaci specjalnego zasiłku celowego w kwocie 150 zł w marcu 2013 r. O terminie i godzinie posiedzenia Sądu na którym zapadło ww. orzeczenie skarżący został zawiadomiony przez Sąd pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r., zawierającym m.in. pouczenie o zasadach i trybie składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na rozprawę w dniu 19 września 2013 r. skarżący stawił się osobiście. Po ogłoszeniu wyroku został pouczony między innymi, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W dniu 23 września 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił wniosek i przyznał skarżącemu pomoc w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Z kosztów sądowych skarżący jest zwolniony z mocy ustawy – art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.). Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył pełnomocnikiem z urzędu adwokata G. K. W dniu 28 listopada 2013 r. pełnomocnik złożył w siedzibie tutejszego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając podał, że będący osobą niepełnosprawną skarżący nie zrozumiał należycie pouczenia Sądu po ogłoszeniu wyroku, natomiast ustanowienie pomocy prawnej dla skarżącego nastąpiło w terminie późniejszym, tj. w listopadzie b.r. Dodatkowo adwokat wskazał, że pismo wyznaczające go pełnomocnikiem skarżącego otrzymał w dniu 25 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony. Stosownie do treści art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 1, 2, i 4 ww. ustawy). W niniejszej sprawie ustawowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, jednak strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Powołanie się na niepełnosprawność i niezrozumienie przez skarżącego pouczenia o sposobie i trybie zaskarżenia wyroku nie może być uznane za skuteczne. Wobec osobistego stawiennictwa na rozprawę skarżący został w sposób właściwy pouczony o siedmiodniowym terminie na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Pouczenie takie było również w doręczonym skarżącemu zawiadomieniu o terminie rozprawy. Nawet więc ewentualne powody niezrozumienia ustnego pouczenia, podanego przez Sąd po ogłoszeniu wyroku, nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku wobec faktu otrzymania przez skarżącego stosownego pouczenia również w formie pisemnej. Podnoszona przez skarżącego niepełnosprawność, także pozostaje bez znaczenia. Jak wynika z akt sprawy spowodowana jest ona chorobami przewlekłymi narządów wewnętrznych i nie ma wpływu na sprawność intelektualną, co potwierdzają składane przez skarżącego pisma w postępowaniu administracyjnym oraz sądowym. Zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem skarżący – nawet wobec faktu ewentualnego niezrozumienia pouczenia – winien dokonać innych czynności mających na celu ochronienie go przed ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, jak chociażby zwrócić się do wydziału informacji sądowej w celu uzyskania stosownej informacji i wyjaśnienia. Brak starań w tym zakresie wskazuje na brak dołożenia należytej staranności w dbaniu o własne interesy, co należy traktować jako przyczynę uchybienia terminu z winy skarżącego. Z powyższych powodów w oparciu o przepis art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.