II SA/Sz 550/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. K. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną na zasadzie prawa pomocy J. K. w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokatowi G. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]), które obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług (23 %) - z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu na zasadzie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z 15 października 2013 r. Sąd przyznał J. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie skarżącemu adwokata na zasadzie prawa pomocy, co też Sąd uczynił pismem z dnia 31 października 2013 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej pismem z dnia 12 listopada 2013 r. poinformował Sąd, że pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie została wyznaczona została adwokat G. K. W dniu 27 listopada 2013 r. adwokat G. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu z dnia 19 września 2013 r. oraz wniosek o uzasadnienie powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 550/13, a następnie postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia tego wyroku. Pismem z dnia 6 lutego 2014 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone przez skarżącego w całości, ani w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 i 6 tego rozporządzenia. Zgodnie natomiast z przepisem § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia minimalna stawka w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie adwokat G. K. podjęła i wykonała czynności faktyczne w ramach prawa pomocy, co uzasadnia przyznanie jej stosownego wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie [...] zł, obejmujące należny podatek od towarów i usług na podstawie art. 250 P.p.s.a. i § 1 pkt 3, § 2 ust. 1, § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 20 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.