II SA/Sz 552/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 lutego 2006 r. sprawy ze skargi K. i W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] decyzją z dnia [...] r. numer [...], wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, w związku z art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, po wykonaniu przez inwestora - pp. I. C. G. i L. K. C. G., obowiązków nałożonych w decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...]. z dnia [...] r. znak [...], udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i garażu wolnostojącego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Od decyzji odwołali się K.K. i W.K., współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości, którzy nie zgodzili się z częścią decyzji dotyczącą pozwolenia na użytkowanie garażu. Podnieśli, iż w decyzji pominięto fakt przekroczenia przez inwestora granicy własnej działki i rozbudowy garażu częściowo na ich działce, bez ich zgody, a także wybudowania muru oporowego i ogrodzenia w całości na ich terenie. Zdaniem odwołujących, w wyniku usytuowania wjazdu do garażu naprzeciwko wejścia do ich budynku, będą narażeni na ciągłe wdychanie oparów benzyny i spalin. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po rozpatrzeniu odwołania w oparciu o akta sprawy, decyzją z dnia [...] r. numer [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja realizowana była na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] r. znak [...], o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na mały dom mieszkalny dwurodzinny, przy ul. [...] w [...]. W projekcie technicznym przewidziano dobudowę do budynku mieszkalnego od strony zachodniej i północnej, z włączeniem istniejącego przy granicy budynku gospodarczego /tworząc jeden obiekt/. Jak wynika z akt sprawy, roboty budowlane związane z rozbudową zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Inwestor zrezygnował z połączenia budynku mieszkalnego z budynkiem gospodarczym. Ponadto wykonał w części mieszkalnej taras zewnętrzny, a istniejący budynek gospodarczy rozbudował i przeznaczył na garaż. W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...], po wszczęciu postępowania w sprawie samowoli budowlanej, decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nałożył na inwestora - I.C.G. i L. K. C. G., obowiązek wykonania określonych czynności /przedłożenie dokumentów/, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a następnie, po wykonaniu przez inwestora powyższego nakazu, przekazał akta sprawy do organu administracji architektoniczno-budowlanej, celem wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W dniu [...] r. Prezydent Miasta [...], decyzją znak [...], udzielił pozwolenia na użytkowanie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego przy uL [...] w [...]. W postępowaniu odwoławczym od powyższej decyzji /odwołanie wnieśli K. i H.K./ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją z dnia [...] r. znak [...], uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] argumentując, że z materiału dowodowego nie wynika jednoznacznie czy decyzja odnosi się do obu obiektów /budynku mieszkalnego i garażu/ oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...]/jako właściwy, po zmianie ustawy Prawo budowlane/, po ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz przeprowadzeniu oględzin obiektów, decyzją z dnia [...] r. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i garażu wolnostojącego. Decyzja ta jest zgodna z prawem. Z akt sprawy wynika, że inwestor wykonał czynności nakazane decyzją z dnia [...] r., tj. przedłożył wymagane dokumenty dotyczące obu budynków: mieszkalnego i garażowego. Wykonanie decyzji, wydanej w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, stanowi podstawę do wydania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Argumenty zawarte w odwołaniu nie zostały uwzględnione. Inwestor, rozbudowując istniejący od wielu lat przy granicy z działką skarżących, budynek gospodarczy, wydłużył go o ok. 1,50 m wzdłuż granicy, nie przekraczając linii zabudowy istniejącego obiektu. Powstały po rozbudowie garaż nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /obowiązującego w okresie wszczęcia postępowania przez organ powiatowy w przedmiotowej sprawie/ oraz przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący brali udział na każdym etapie postępowania administracyjnego, nie kwestionując powstałego garażu i nie odwołali się od decyzji, wydanej w celu legalizacji obiektu. Sprawa przekroczenia granicy działki przez inwestora, udokumentowana pomiarami geodezyjnymi wznowienia granicy z dnia [...]r., może być rozstrzygnięta na drodze cywilnoprawnej, w sądzie powszechnym, stosownie do art. 151 Kodeksu cywilnego. Podnoszona w odwołaniu sprawa ogrodzenia i muru oporowego nie dotyczy niniejszego postępowania administracyjnego. Powyższa decyzja została zaskarżona przez K.K. i W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżący uważają, że inwestorzy przekraczając granicę działki naruszyli ich własność, z czym nie mogą się pogodzić. Rozbudowane obiekty tworzą z ich działki "ciemny bezużyteczny kąt" i powodują dla nich szereg innych ograniczeń. Uważają, że zostali wprowadzeni w błąd przez organy prowadzące postępowanie legalizacyjne, a organy administracji pomogły inwestorom zagarnąć ich własność. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje organów administracyjnych. Sąd administracyjny nie załatwia więc spraw administracyjnych poprzez przyznanie uprawnień czy ustalenie obowiązków, a jedynie bada legalność zaskarżonej decyzji. Uchylenie decyzji przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Orzekając, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Skarga nie jest zasadna. Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało przed [...] r. tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz.718) i zgodnie z brzmieniem art.7 ust.1 tej ustawy " do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2" ( dotyczy art.48 ustawy Prawo budowlane ). W tej sytuacji, pomimo iż zaskarżona decyzja wydana została w czasie obowiązywania znowelizowanych przepisów, do rozstrzygnięcia zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu sprzed 11 lipca 2003 r. Prawidłowo więc, jako podstawę prawną wydanych decyzji, organy zastosowały art.59 ust.1 w związku z art.55 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 z późn.zm. ). Zgodnie z tymi przepisami właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy: 1) zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, 2) uporządkowania terenu budowy. Skoro po sprawdzeniu organ ustalił, iż wykonany obiekt jest zgodny z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, a teren budowy został uporządkowany, nie mógł odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie organ nie ma obowiązku dokonywania ustaleń, czy inwestorowi przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością. Udzielenie zezwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego nie przesądza o prawie własności gruntu i nie ma bezpośrednio wpływu na ustalenie tych praw ( wyrok NSA z 4.11.1991 r. sygn. akt IV SA 927/91, OSP 1994 r. z.6, poz.103 ). Dlatego też, zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji.