II SA/Sz 554/17

Dnia 6 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z Jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zarządzeniem z dnia [...] r. wezwał B. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że pismo to odebrała I. T. w dniu [...] r., podejmując się doręczenia przesyłki adresatowi. W dniu [...] r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi na rachunek bankowy Sądu. Postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu 19 czerwca 2017 r.) Sąd odrzucił skargę z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie zakreślonym zarządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. W dniu 26 czerwca 2017 r. B. T. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wyjaśnił, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza wymaga częstych podróży służbowych krajowych. Uchybienie terminu polegające na uiszczeniu wpisu sądowego od skargi o jeden dzień za późno spowodowane było tym, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego mama (będąca osobą w podeszłym wieku) i nie poinformowała go o tym w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę wnioskodawcy, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu wskazał, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego [...] i nie przekazała mu jej w terminie. W rezultacie wpis sądowy od skargi opłacił dzień po upływie terminu. Wyjaśnił, że charakter prowadzonej przez niego działalności wymaga częstych podróży służbowych na terenie kraju. W dniu 6 czerwca 2017 r., skarżący opłacił wpis sądowy od skargi. Kryterium braku winy będące przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W doktrynie prawa przyjmuje się, że sąd oceniając wystąpienie tej przesłanki, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej można mówić wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem przy ocenie zachowania strony jako nie zawinionego sąd powinien brać pod uwagę te okoliczności, na które strona nie miała jakiegokolwiek wpływu, czyli takie, które były od niej niezależne, a przeszkadzały jej w dokonaniu czynności procesowej w wyznaczonym przez sąd lub przepisy prawa terminie. W ocenie Sądu skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił, by uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bez swojej winy. Skarżący w dniu [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. i powinien był spodziewać się korespondencji z Sądu w tej sprawie. Skoro działalność gospodarcza jaką prowadzi wymaga częstych podróży służbowych, powinien był tak zorganizować odbiór kierowanej do niego korespondencji, żeby mógł ewentualne czynności procesowe wykonać w terminie, np. mógł ustanowić konkretną osobę pełnomocnikiem do doręczeń w sprawie. Z akt sądowych oraz z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że pisma adresowane do skarżącego odbierają, jako dorośli domownicy, różne osoby, w tym I. Z. T. . Okoliczności przytoczone w uzasadnieniu wniosku świadczą o braku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej przez skarżącego. Uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej spowodowane nienależytym zorganizowaniem odbioru korespondencji, nie może być uznane za niezawinione. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, nie może być uznana za okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Skoro skarżący wiedział, że często podróżuje i że wniósł skargę do Sądu, powinien był zadbać o to, żeby adresowaną do niego korespondencję odbierała osoba, która niezwłocznie go o tym poinformuje. W niniejszej sprawie brak było podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bez swojej winy. Dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.