II SA/Sz 557/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Prokuratora Rejonowego od decyzji Starosty z dnia [...]r. Nr [...] – uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i cofnęło W. R. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów Nr [...], wydanego w dniu [...]r. W dniu [...]r. W. R., reprezentowany przez r.pr. R. S., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym pismem procesowym z dnia [...]r., W. R. poniósł, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego pozbawia go prawa do wykonywania zawodu i wykonywania badań technicznych. Wnioskodawca wskazał, że z wykształcenia jest monterem pojazdów samochodowych i od ponad [...] lat wykonuje zawód diagnosty samochodowego. Jest to jedyne źródło utrzymania dla niego i jego rodziny. Na utrzymaniu ma żonę, która nie pracuje zawodowo i dwójkę małoletnich dzieci ([...]). Jego średnie zarobki za ostatnie trzy miesiące u obecnego pracodawcy ([...]) kształtują się na poziomie [...]zł. Stanowi to cały dochód jego 4 - osobowej rodziny. W. R. podkreślił, że ze względu na duże bezrobocie w [...]nie ma on obecnie możliwości znalezienia pobodnie płatnej pracy w wyuczonym zawodzie. Nie posiada też majątku ruchomego, który można spieniężyć na bieżące utrzymanie rodziny. Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o zarobkach W. R. z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a, sąd może po przekazaniu mu akt sprawy wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu wymienione wyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie spełnione. Okoliczności podniesione przez W. R. w przedmiotowym wniosku wskazują na niebezpieczeństwo pozbawienia skarżącego oraz jego rodziny źródła utrzymania i tym samym wypełniają ustawowe przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej. Podkreślić należy, iż kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a zatem prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, sąd dokonana dopiero na rozprawie. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 wymienionej wyżej ustawy upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.