II SA/Sz 557/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie nakazania wykonania czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na środowisko postanawia: odrzucić skargę. G. G., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]. odmawiającą zmiany decyzji w sprawie nakazania wykonania czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na środowisko. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 czerwca 2019 r., skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego adwokata do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wezwana do uiszczenia wpisu sądowego należnego od skargi w kwocie [...]zł. Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 9 sierpnia 2019 r. (k. 23 akt sądowych). We wskazanym wyżej siedmiodniowym terminie nie usunięto ww. braków formalnych skargi. Dodatkowo z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach sądowych opłat nie ustalono wpłaty kwoty [...]zł do przedmiotowej sprawy (vide: notatka urzędowa z dnia 23 sierpnia 2019 r., k. 27 akt sądowych). W dniu 12 sierpnia 2019 r. wpłynęło do biura podawczego Sądu, pismo pełnomocnika skarżącej Spółki, w którym złożył oświadczenie w imieniu skarżącej, że cofa skargę na wskazaną wyżej decyzję organu drugiej instancji z dnia [...] r. Pełnomocnik dołączył do ww. pisma oświadczenie członków zarządu skarżącej Spółki z dnia 9 sierpnia 2019 r. o wypowiedzeniu mu pełnomocnictw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej w dalej: "p.p.s.a.", skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 p.p.s.a.), jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Uwzględnić przy tym należy, że do działania jako pełnomocnik konieczne jest upoważnienie stosownego organu, tj. uprawnionego do reprezentacji. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę, nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Pismo stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi przez skarżącą, odpisu KRS dot. skarżącej) oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 9 sierpnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braków skargi upłynął 16 sierpnia 2019 r. (piątek). Skarżąca Spółka pomimo skutecznego wezwania nie usunęła braków formalnych skargi oraz nie uiściła należnego wpisu, co uniemożliwia nadanie dalszego biegu jej skardze. Odnosząc się do wniosku skarżącej Spółki z dnia 12 sierpnia 2019 r., wyjaśnić należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zastosowanie powyższego przepisu, prowadzące do rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, opubl. w Lex nr 1145651). Oświadczenie o cofnięciu skargi, złożone przez pełnomocnika skarżącego, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, bowiem wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na nieusunięte braki tej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 3, art. 28 i art. 29 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.