II SA/Sz 565/13

Dnia 13 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie wydalenia ze służby p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] r. (nadanym w UP [...] w dniu [...] r.) A. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzeczenie Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. uchylające orzeczenie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji [..] z dnia [...] r. w przedmiocie wydalenia ze służby i przekazujące sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji nie pouczył go o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od orzeczeniu Nr [..] , zawarł jedynie błędne pouczenie, że orzeczenie jest ostateczne i podlega wykonaniu. Z tej przyczyny skarżący nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie, ponieważ nie wiedział o takiej możliwości, mimo, że nie zgadzał się z wydanym rozstrzygnięciem. Z akt postępowania dyscyplinarnego wynika, że orzeczenie Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Orzeczenie to nie zawiera pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z przyczyny niedopuszczalności wskazując, że zgodnie z art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287 poz. 1687 ze zm.) prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Tymczasem orzeczenie o uchyleniu orzeczenia organu dyscyplinarnego I instancji nie kończy postępowania dyscyplinarnego dlatego takie orzeczenie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak wynika z akt sprawy orzeczenie dyscyplinarne organu II instancji zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. z pouczeniem o braku możliwości jego zaskarżenia. Zdaniem Sądu, błędne pouczenie co do prawa zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia do właściwego sądu nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżący odstąpił od wniesienia skargi w ustawowym terminie do sądu administracyjnego, albowiem został pouczony, że orzeczenie Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie wydalenia ze służby jest ostateczne i podlega wykonaniu. Dopiero po uzyskaniu informacji o możliwości wniesienia skargi na ww. orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, A. R. wniósł przedmiotową skargę w dniu [...] r., za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji. Odnosząc się do poglądu organu dotyczącego niedopuszczalności skargi należy wskazać, że pogląd ten nie znajduje oparcia w przepisach ustawy o Policji. Zgodnie z art. 138 tej ustawy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje policjantowi od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Orzeczeniem kończącym takie postępowanie jest każde orzeczenie wydane przez wyższego przełożonego dyscyplinarnego w trybie art. 135n ustawy o Policji. Tego typu rozstrzygnięciem było orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] z dnia [...] r. od którego nie przysługiwała możliwość wniesienia odwołania, jednakże skarżącemu przysługiwało prawo do wystąpienia ze skargą na to orzeczenie, w terminie 30 dni od jego doręczenia. O możliwości takiej skarżący nie został pouczony, co stanowi podstawę do przyjęcia, iż złożenie przez niego skargi z uchybieniem terminu nastąpiło bez winy strony i uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt I OZ 641/11, Lex nr 965933 oraz postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 579/11). Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że skarżący nie wniósł do Sądu skargi w terminie bez swojej winy i dlatego na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.