II SA/Sz 566/06

PostanowienieWSA w Szczecinie2008-02-28

Skład orzekający: Henryk Dolecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uczestnicy postępowania sądowego, którzy nie są wnioskodawcami o przyznanie prawa pomocy, posiadają legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy posiada wyłącznie wnioskodawca. Uczestnicy postępowania, którzy nie są wnioskodawcami, nie posiadają legitymacji procesowej do wniesienia takiego środka zaskarżenia.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. przyznał K. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając ją od kosztów sądowych i ustanawiając adwokata z urzędu. M. i P. N., uczestnicy postępowania, złożyli zażalenie na to postanowienie, kwestionując sytuację finansową skarżącej. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. i P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 1132/07 w przedmiocie przyznania K. B. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. i P. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia funkcji gospodarczej piwnicy p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata z urzędu. Na powyższe postanowienie, w dniu 6 lutego 2008 r. M. i P. N. złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wskazali, że sytuacja finansowa skarżących jest odmienna od tej, jaką przedstawili we wniosku o przyznanie prawa pomocy i są w stanie opłacić koszty zastępstwa procesowego świadczonego przez adwokata. Wskazali, że P. B. pracuje "za granicą w Norwegii", natomiast K. B. w sklepie "Biedronka". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.). W myśl art. 260 w związku z art. 259 § 1 P.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Prawo złożenia tegoż środka zaskarżenia służy tożsamym podmiotom, jakie zostały uprawnione do wniesienia sprzeciwu na zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, tj. stronie, albo adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Powyższy katalog podmiotów wskazuje, iż przez stronę rozumieć należy jedynie podmiot zainteresowany uzyskaniem prawa pomocy. Z tego też względu, zarządzenia lub postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, zarówno referendarza sądowego, jak też sądu, doręczane są tylko wnioskodawcy, z pominięciem pozostałych stron lub uczestników postępowania sądowego. Wnioskujący o prawo pomocy są zatem, na zasadzie wyłączności, podmiotami legitymowanymi do wniesienia środka zaskarżenia na wydane w przedmiocie prawa pomocy zarządzenia lub postanowienia. W przedmiotowej sprawie postanowienie o zwolnieniu od kosztów postępowania sądowego oraz ustanowieniu adwokata zostało wydane na wniosek K. B.. Zażalenie z dnia 6 lutego 2008 r. wnieśli natomiast, nie posiadający w tym zakresie legitymacji procesowej, uczestnicy postępowania sądowego w sprawie – M. i P. N. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło