II SA/Sz 566/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Z. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zarzutów zgłoszonych przez P. P., w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu egzekucyjnym. Pismem z dnia 16 maja 2019 r. P. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. postanowienie Inspektor Sanitarny. W jej treści pełnomocnik skarżącego domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę, Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2019 r., sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi i jej odpisu lub nadesłanie dwóch odpisów własnoręcznie podpisanej skargi oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej w sprawie przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącego na adres wskazany w skardze. Korespondencja, po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd z urzędu dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności bada, czy wniesiona skarga spełnia wymogi formalne stawiane przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Nadesłana przez pełnomocnika skarżącego skarga nie spełniała powyższych wymogów – nie została podpisana, pełnomocnik nie załączył pełnomocnictwa ani załączników wymienionych w jej treści ani wymaganych odpisów. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i przedłożenia odpisów skargi oraz pełnomocnictwa była dwukrotnie awizowana w dniach 24 czerwca i 2 lipca, a następnie w dniu 10 lipca 2019 r. została zwrócona do sądu jako niepodjęta w terminie. Uznać zatem należało, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., że doręczenie nastąpiło w dniu 8 lipca 2019 r., a termin do wykonania zobowiązania upłynął w dniu 16 lipca 2019 r. (poniedziałek). Pełnomocnik skarżącego nie wykonał zobowiązania sądu, co uniemożliwiło nadanie skardze biegu i dalszej oceny jej dopuszczalności z punktu widzenia art. 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.