II SA/Sz 567/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku adwokata R. S. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną na zasadzie prawa pomocy J. C. w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie postanawia: oddalić wniosek J. C. pismem z dnia [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odmówił zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w sprawie pełnomocnikiem z urzędu adwokata R. S. Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi, a następnie postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Sąd odrzucił skargę J. C. W dniu 14 stycznia 2014 r. adwokat R. S. złożyła wniosek o przyznanie od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii prawnych ( ) "w sprawie możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" oraz "w sprawie możliwości złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". W związku z tym, że wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone przez J. C. w całości lub w części postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 567/13 Sąd oddalił wniosek. W dniu 5 lutego 2014 r. wpłynął do Sądu ponowny wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik niewątpliwie podjął czynności, których efektem było sporządzenie przez niego opinii prawnych z dnia [...] oraz z dnia [...], nie mniej należy zwrócić uwagę na treść § 20 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z powyższego wynika zatem, że przedmiotowe oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Samo żądanie w tym zakresie, bez stosownego oświadczenia, nie jest wystarczające. Ponadto zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, w związku z czym jako nieuzasadniony podlega on oddaleniu (postanowienie z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98). Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia, we wniosku z dnia [...] wywołał skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia, co znalazło już odzwierciedlenie w opisanym powyżej postanowieniu Sądu z dnia 27 stycznia 2014 r. oddalającym wniosek. Z tego też powodu nie ma podstaw do uwzględnienia złożonego ( po wydaniu tego postanowienia) ponownego wniosku pełnomocnika o przyznanie tych kosztów, zawierającego już wymagane oświadczenie. Skoro zatem pierwotny wniosek fachowego pełnomocnika nie zawierał wymaganego oświadczenia brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia ponownego wniosku w tym zakresie, gdyż prawo do skutecznego dochodzenia tych kosztów dla niego wygasło. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek pełnomocnika na podstawie art. 250 P.p.s.a. z zw. z § 1 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).