II SA/Sz 573/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu, skarga W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] udzielającej zezwolenia na usunięcie drzew. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został W. W. doręczony w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru akta sądowe k. 20), jednakże do dnia dzisiejszego skarżący nie wykonał zobowiązania Sądu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia [...] oświadczył, że cofa skargę z uwagi na wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, w dniu [...] decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż złożenie oświadczenia o cofnięciu skargi stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ). Jednakże rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jak i umorzenie postępowania sądowego, jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie przesłankę procesową warunkującą skuteczne wniesienie skargi stanowi uiszczenie wpisu sądowego, gdyż stosownie do art. 200 ww. ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Brak wpisu oznacza przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ww. ustawy). Wniesienie skargi w niniejszej sprawie podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego. Wysokość wpisu została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na mocy § 2 ust. 5 powyższego rozporządzenia wpis w powyższej sprawie wynosi 200 zł. Na postawie art. 220 § 1 cyt. ustawy termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony stronie skarżącej dnia [...], zatem siedmiodniowy termin do dokonania ww. czynności upłynął z dniem [...]. Skarżący w zakreślonym terminie nie opłacił skargi wobec tego skarga jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji brak było podstaw do badania dopuszczalności wniosku o cofnięcie skargi. W tych okolicznościach, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.