II SA/Sz 577/14

Dnia 30 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł za nie złożenie w terminie sprawozdania za IV kwartał 2013 r. W dniu 31 maja 2014 r. K. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję. Jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca wyjaśnił, że nałożona na niego kara dotyczy przekazania po terminie sprawozdania składanego przez podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu gminy. Oświadczył, że wykonanie decyzji wymierzającej karę przed rozpoznaniem skargi, pozbawiłoby go środków na utrzymanie rodziny, gdyż jego jedynym źródłem dochodów jest działalność gospodarcza w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Działalność ta wymaga ciągłych nakładów finansowych m. in. na utrzymanie pojazdów służących do prowadzenia działalności, wynagrodzenia dla pracowników czy odprowadzanie składek na ubezpieczenia. Konsekwencje wyegzekwowania kwoty [...] zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Egzekucja tej kwoty uniemożliwi skarżącemu pokrycie bieżących wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, co w konsekwencji może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia tej działalności. Pełniejsze zobrazowanie sytuacji finansowej skarżącego wynika z dołączonego do wniosku zbiorczego podsumowania podatkowej księgi przychodów i rozchodów, gdzie na dzień 30 kwietnia 2014 r. widoczna jest strata w prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej – post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (Lex Polonica nr 402376). Z wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wynika, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą polegającą na odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Z dołączonego do wniosku zbiorczego podsumowania podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, że jego przychody za okres od 1 stycznia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. wyniosły [...] zł a poniesione wydatki [...] zł. Strata w tym okresie wyniosła [...] zł. Jednakże okoliczność, że okresie poprzedzającym złożenie wniosku działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego przyniosła stratę nie jest wystarczające do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi spowoduje skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczność, że w jakimś okresie czasu prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przynosi straty, nie oznacza jeszcze, że skarżący jest w tak złej sytuacji finansowej, iż uiszczenie kary wynoszącej [...] zł spowoduje likwidację tej działalności. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji brak jest innych danych dotyczących sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, co utrudnia ocenę, czy wyegzekwowanie nałożonej kary przed rozpoznaniem skargi rodzi skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z pewnością jedyną podstawą do zastosowania ochrony tymczasowej nie może być to, że w jakimś okresie czasu działalność gospodarcza przyniosła straty. Tymczasem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że nie zastosowanie ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu tego przepisu. W razie uchylenia decyzji nakładającej karę skarżący będzie mógł otrzymać zwrot tej kwoty. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja czy postanowienie zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2009r., II GSK 331/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.