II SA/Sz 58/09
WyrokWSA w Szczecinie2009-03-26
Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Barbara Gebel, Marzena Iwankiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną z powodu braku środków na dojazd do miejsca pracy, przy jednoczesnym braku uzasadnienia tej odmowy w kontekście przepisów dotyczących odpowiedniego zatrudnienia, stanowi podstawę do utraty statusu bezrobotnego?Ratio decidendi
Odmowa podjęcia proponowanego zatrudnienia przez osobę bezrobotną, która nie została uzasadniona obiektywnymi przesłankami wynikającymi z przepisów o odpowiednim zatrudnieniu (w tym limitu czasu dojazdu), stanowi podstawę do pozbawienia statusu bezrobotnego. Brak środków na dojazd do pracy nie jest uznawany za uzasadnioną przyczynę odmowy, gdyż osoba bezrobotna może wystąpić o pomoc w sfinansowaniu dojazdu do czasu otrzymania pierwszego wynagrodzenia.Stan faktyczny
A. K. utracił status osoby bezrobotnej na mocy decyzji Prezydenta Miasta, a następnie decyzją Wojewody utrzymaną w mocy. Powodem była odmowa podjęcia proponowanej pracy jako p. w C. A. S.-K. w S. Skarżący argumentował, że odmówił z powodu braku środków na dojazdy, zbyt dużej odległości oraz choroby. Sąd administracyjny rozpatrywał skargę A. K. na decyzję Wojewody.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Prezydent Miasta orzekł o utracie przez A. K. statusu osoby bezrobotnej.
W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. wyjaśnił, iż nie otrzymał żadnych propozycji prac interwencyjnych i robót publicznych, a odmówił podjęcia pracy w P., gdyż nie miał środków pieniężnych na dojazdy do miejsca pracy.
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r.
nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. oraz art.10 ust.4 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że A. K. dnia
[...] r. otrzymał skierowanie do pracy w C. A. S.-K. w S. ul. S. na stanowisko p., czas pracy w godzinach od [...] do [...]. W tym samym dniu A. K. odmówił przyjęcia pracy, a następnie w dniu [...] r. złożył oświadczenie, iż odmawia podjęcia pracy w P., gdyż jest to dla niego za daleko, nie posiada on środków na przejazdy, oraz ma p., na którą zachorował w [...] r.
Organ odwoławczy podał, że zgodnie z treścią art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta (prezydent miasta) pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 powołanej ustawy odpowiednia praca oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza [...] godzin. Propozycja pracy jako p. odpowiada kwalifikacjom A. K., który posiada wykształcenie podstawowe, a z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] r. wynika, że strona może pracować jako robotnik gospodarczy i jako p. z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak praca na wysokościach, pod wysokim napięciem oraz nocą.
W odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził że, dojazd do pracy na godz. [...], wedle obliczeń rozkładów jazdy autobusów i tramwajów, w obydwie strony nie przekracza [...] godzin. Natomiast brak środków na przejazdy do pracy nie może być uzasadnioną przyczyną odmowy podjęcia zatrudnienia, gdyż strona może wystąpić o sfinansowanie biletów do pracy do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, przed otrzymaniem pierwszego wynagrodzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. K. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu, dodając iż oferowana mu praca jest [...], a nie jak wskazał urząd pracy od [...] do [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonego orzeczenia prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.
Postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji Wojewody prowadzone było zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz nie naruszało przepisów prawa materialnego.
Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres [...] dni.
Stosownie do powołanego przepisu pozbawienie osoby bezrobotnej statusu bezrobotnego następuje, jeżeli spełnione są łącznie dwie przesłanki:
1/ bezrobotny odmówi przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,
2/ powyższa odmowa nastąpi bez uzasadnionej przyczyny.
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy w ocenie Sądu dokładnie przeanalizował pierwszą przesłankę mającą wpływ na pozbawienie statusu bezrobotnego, tj. przesłankę odpowiedniości zatrudnienia zaproponowanego skarżącemu.
Należy zgodzić się z organem drugiej instancji, że proponowana skarżącemu praca stanowiła odpowiednie zatrudnienie w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym odpowiednia praca oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniu społecznemu, i do wykonania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego, nie przekracza
[...] godzin. Skarżący otrzymał bowiem propozycję pracy jako p., a więc zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.
Jak wynika z zebranego materiału dowodowego A. K. zarejestrował się w urzędzie pracy w końcu [...]r., jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jednocześnie w dniu rejestracji, skarżący podpisał oświadczenie, że jest zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie. A. K. posiada wykształcenie podstawowe, a ostatnio zatrudniony był w ramach robót publicznych na stanowisku robotnika.
W ocenie Sądu, skarżący odmówił przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia bez usprawiedliwionej przyczyny. Odmowę przyjęcia propozycji zatrudnienia należy uznać za uzasadnioną, jeżeli odmowa ta była oparta na obiektywnych przesłankach, słuszna i usprawiedliwiona.
Zdaniem Sądu, odmowa przyjęcia przez skarżącego propozycji zatrudnienia
w C. A. S.-K. w S. na stanowisku p. nie została oparta na obiektywnych przesłankach i nie sposób uznać ją za usprawiedliwioną. Jak wynika ze skierowania (k.[...]), przyczyną odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia była zbyt duża odległość od miejsca zamieszkania.
Nadto, w oświadczeniu z [...]r. skarżący zaznaczył, że praca w S.-P. jest zbyt daleko od miejsca zamieszkania, i nie ma środków na opłacenie biletów przejazdu komunikacji miejskiej oraz choruje od [...]r. na p.
Sądu ustalił, że oferta pracy przedstawiona A. K. była ofertą w ramach robót publicznych do C. A. S.-K. w S.-P. i obejmowała pracę w pełnym wymiarze czasu, z wynagrodzeniem w kwocie [...] zł w godz. od [...] do [...], z możliwością dopasowania godzin pracy do kandydata.
Z zebranego materiału w sprawie wynika, że organ dokonał bardzo dokładnej analizy czasu dojazdu do pracy i z powrotem, z której wynika, że dojazd do pracy nie przekraczałby [...] godzin w obie strony.
Nadto organ zaznacza, że skarżący mógł wystąpić do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o sfinansowanie biletów do pracy zanim otrzyma pierwsze wynagrodzenie, o czym został powiadomiony. Natomiast, jeżeli chodzi
o predyspozycje zdrowotne A. K., to według badania przeprowadzonego przez lekarza Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy
stwierdzono przeciwwskazania do pracy na wysokości, pod wysokim napięciem oraz nocą. Lekarz zaznaczył też, że skarżący zdolny jest do pracy jako robotnik gospodarczy oraz p. (zaświadczenie lekarskie z [...]r.).
Odnośnie zarzutu skargi, że w/w oferta zatrudnienia jest [...]
i obejmuje też pracę nocną, Sąd zauważa, że argument ten nie został podniesiony przez A. K., ani przy odmowie przyjęcia skierowania
(p. skierowanie), ani w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Sąd nie ma żadnych wiarygodnych danych aby podważyć jednoznaczne ustalenie organów zatrudnienia, że przedstawiona oferta dotyczyła zatrudnienia
w godz. od [...] do [...]. W tej sytuacji, Sąd przyjął, że odmowa przyjęcia oferty zatrudnienia nie miała usprawiedliwionych podstaw.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło