II SA/Sz 582/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpatrzeniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W dniu 25 czerwca 2008 r. została nadana, sporządzona w imieniu P. R. przez reprezentującego skarżącego pełnomocnika r.pr. R. W., skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą P.p.s.a. Następnie pismem procesowym z dnia 27 czerwca 2008 r. (k. 10) pełnomocnik skarżącego precyzując przedmiotową skargę wskazał, że dodatkowo wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Przesłanką uwzględnienia wniosku w tym zakresie jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania danego aktu (czynności). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, Lex Polonica Nr 402363). W ocenie Sądu, zaskarżony akt nie posiada atrybutu wykonalności i jako taki nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowienie to jest bowiem rozstrzygnięciem, które nie nadaje stronie jakichkolwiek uprawnień, ani też nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Ponadto wskazać należy, że skoro nie kreuje ono żadnego węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu, to tym samym nie może stworzyć zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się z kolei do treści pisma pełnomocnika z dnia 27 czerwca 2008 r. należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych dokonanych w ramach prowadzonego przez organ egzekucyjny postępowania nie może zostać uwzględniony, bowiem czynności egzekucyjne nie są objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych uprawniony jest bowiem organ egzekucyjny, o czym stanowi art. 35 i art. 35 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Wobec powyższego, stosownie do treści art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.