II SA/Sz 588/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędzia WSA Barbara Gebel Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. na rzecz strony skarżącej T. M. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] r. nr [...] o nałożeniu na T. M. prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego pod nazwą MT L. T. M. kary pieniężnej w wysokości [...] zł na podstawie art. 92a ust. 3 pkt 3 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w przedsiębiorstwie strony przeprowadzono kontrolę obejmującą okres od dnia [...] r. do [...] r. W ww. okresie przedsiębiorca wykonywał przewozy drogowe na podstawie licencji na międzynarodowy zarobkowy przewóz drogowy rzeczy nr [...], wydanej w dniu [...] r. na okres do dnia [...] r. Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Analiza zebranej w sprawie dokumentacji wykazała, że przedsiębiorca zatrudniał w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień wszczęcia kontroli 2 kierowców. Ponadto w okresie tym korzystał ze świadczenia na jego rzecz usług prowadzenia pojazdów przez 6 kierowców. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z dnia 4 stycznia 2018 r. Ponieważ kontrola wykazała naruszenia określone [...] załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym, na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości [...] zł. W odwołaniu od decyzji przedsiębiorca wniósł o jej uchylenie i o umorzenie postepowania w sprawie. Podniósł następujące zarzuty: 1) zarzut naruszenia art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie ponad wszelką wątpliwość stanu faktycznego sprawy mimo złożenia zastrzeżenia i wyjaśnień co do protokołu kontroli, a także pominięcie twierdzeń i wniosków strony składanych w toku postępowania; 2) zarzut naruszenia art. 77 § 1 kpa poprzez niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie oraz nieprawidłowe rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego, 3) zarzut naruszenia art. 80 kpa poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, przejawiającą się w pominięciu twierdzeń, wyjaśnień oraz dokumentów dostarczonych przez odwołującego się; 4) naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez pominięcie elementu uzasadnienia prawnego decyzji przejawiające się w nieprzywołaniu przepisów prawa materialnego i procesowego, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie, a ponadto pominięcie w uzasadnieniu odmowy zastosowania art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym, 5) naruszenie art. 8 kpa poprzez lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie decyzji, 6) naruszenie art. 92b ustawy o transporcie drogowym poprzez odmowę zastosowania tego przepisu w sytuacji gdy odwołujący się zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców stosownych przepisów, a także prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania owych przepisów; 7) naruszenie art. 92c ustawy o transporcie drogowym przez odmowę zastosowania tego przepisu w sytuacji gdy okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Organ odwoławczy po rozpoznaniu odwołania, wyjaśnił, że kontrola wykazała następujące naruszenia: Na podstawie analizy danych z karty kierowcy K. J. stwierdzono, iż: 1) w okresie od godz. [...] w dniu [...] r. do godz. [...] w dniu [...] r. prowadził on pojazd łącznie [...] godzin [...] minut, przy obowiązującej [...] godzinnej normie czasu pracy. W toku kontroli strona nie okazała dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Uzasadniało to ustalenie kary pieniężnej w wysokości [...] za to naruszenie, stosownie do treści lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym. 2) na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. [...] w dniu [...] r. do godz. [...] w dniu [...] r. prowadził on pojazd łącznie [...] godzin [...] minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez [...] godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o [...] minut. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł nałożoną na przedsiębiorcę, 3) na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. [...] w dniu [...] r. do godz. [...] w dniu [...] r. prowadził on pojazd łącznie [...] godzin [...] minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez [...] godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o [...] minuty. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Z uwagi na powyższe wymierzenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za to naruszenie było uzasadnione, 4) na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. [...] w dniu [...] r. do godz. [...] w dniu [...] r. prowadził on pojazd łącznie [...] godzin [...] minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez [...] godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o [...] minut. Uzasadniało to nałożenie kary pieniężnej w kwocie [...]zł, 5) na podstawie analizy danych z karty kierowcy R. M. stwierdzono, że w okresie od godz. [...] w dniu [...] r. do godz. [...] w dniu [...] r. prowadził on pojazd łącznie [...] godzin [...] minuty. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez [...] godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o [...] godzin [...] minuty. Uzasadniało to nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za to naruszenie. Łączna kara pieniężna nałożona na stronę z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp[...] załącznika nr [...] do ustawy wyniosła więc [...] zł. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej [...] minut do [...] minut oraz za każde następne rozpoczęte [...] minut (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) stwierdzono następujące naruszenie. Na podstawie analizy danych z karty kierowcy K. J. stwierdzono, że w dniu [...] r. od godz. [...] do godz. [...] prowadził on pojazd przez 4 godziny 49 minut. Brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut. Przerwa nie została też podzielona według art. 7 akapit drugi Rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Norma - [...] godziny [...] minut została przekroczona o [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty kierowcy i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe okoliczności, kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej [...] minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. [...]. załącznika nr [...] do ustawy) organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dziennie okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej [...] minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości [...] zł, a za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości [...] 1) Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brakowało [...] godziny i [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to wymierzenie kary w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy). 2) Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin i [...] minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godziny [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to wymierzenie kary w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy). 3) analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...]. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brak [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy. 4) analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] [...]) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brakowało [...] godziny i [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia (lp. [...] oraz lp. [...]załącznika nr [...] do ustawy) została nałożona zasadnie. 5) analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca Z. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...] Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godziny [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr 3 do ustawy). 6) analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca Z. M. w dniu 19 maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] [...]). Odpoczynek ten trwał [...] minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godzin [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy. 7) kierowca Z. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 19:20 (16 czerwca) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy). 8) kierowca Z. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] [...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszania została nałożona zasadnie (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy). 9) kierowca Z. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] [...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin i [...] minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godziny [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe okoliczności kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy), 9) analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca Z. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...] do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) została nałożona zasadnie, 10) kierowca R. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...] ). Odpoczynek ten trwał [...] minut. Do normy 9-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godzin i [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe okoliczności, kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy), 11) kierowca D. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 10 41 ([...]) do [...] [...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 11-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. [...] 12) kierowca D. M. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...] do [...] [...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minuty. Do normy 9-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało 16 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości [...] zł (lp. [...] 13) kierowca A. W. w dniu [...] r. rozpoczął pracę o godz. [...]. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny [...] w dniu [...] r. do godziny [...] w dniu [...] r. (organ I instancji wskazał godz. [...] zamiast godz. [...]), najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od [...] ([...]) do [...] ([...]). Odpoczynek ten trwał [...] godzin [...] minut. Do normy 11-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało [...] godziny i [...] minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł (lp. [...] oraz lp. [...] Łączna kara pieniężna nałożona na stronę z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy wyniosła [...] zł. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny i za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) organ wyjaśnił, że stosownie do treści art. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy, który sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny karą pieniężną w wysokości [...] zł, a za każdą następną rozpoczętą godzinę karą pieniężną w wysokości w wysokości [...] zł. Analiza danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy D. S. wykazała, iż kierowca w okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny [...] dnia [...] r. do godziny [...] dnia [...] r. skrócił odpoczynek tygodniowy o [...] godziny i [...] minut. W dniach [...] r. od godz. [...] do [...] r. do godz. [...] D. S. odebrał [...] godzin i [...] minut odpoczynku tygodniowego. We wskazanym okresie rozliczeniowym kierowca był zobligowany do odebrania 45-godzinnego odpoczynku tygodniowego. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł tytułu tego naruszenia (lp. [...] oraz lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) została nałożona zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 561/2006 łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Zgodnie z art. 4 lit. i ww. rozporządzenia, "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę. Konsekwencją powyższego jest treść lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin karą pieniężną w wysokości [...] zł, a za każdą następną rozpoczętą godzinę karą pieniężną w wysokości [...] zł. Analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy R. M. wykazała, iż w dwutygodniowym okresie rozliczeniowym (tydzień oznacza okres zawierający się od godziny [...] w poniedziałek do godziny [...] w niedzielę) zawierającym się od godziny [...] dnia [...] r. do godziny [...] dnia [...] r. kierowca przekroczył dopuszczalny łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch tygodni o [...] godzinę i [...] minut. R. M. prowadził pojazd łącznie przez [...] godzin i [...] minut w ww. okresie. Z uwagi na powyższe okoliczności kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie sankcjonowane przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. W myśl art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1) zapisów na wykresówkach; 2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności; 5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1- 4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca: 1) udostępnia kierowcy na jego wniosek; 2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Konsekwencją powyższego jest treść lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości [...] zł za każdy dzień. W czasie kontroli po przeanalizowaniu okazanych do kontroli danych cyfrowych stwierdzono nieokazanie danych z karty kierowcy K. J. za dni [...] r. - [...] r. - łącznie [...] dni. W tym okresie kierowca prowadził pojazd o nr rej. ZCH19353 (organ I instancji błędnie wskazał nr rej. [...]). Organ I instancji prawidłowo nie uznał okazanego do kontroli zaświadczenia o działalności, zgodnie z którym ww. kierowca od godz. [...] dnia [...] r. do godz. [...] dnia [...] r. miał mieć czas wolny. Organ nie uznał również wyjaśnień, jakoby przedsiębiorca nie miał, po [...] r., kontaktu z tym kierowcą. Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego kara pieniężna w wysokości [...] tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 rozporządzenia 165/2014: 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a. jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b. jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację określonych odpowiednimi symbolami okresów prowadzenia pojazdu, innej pracy, okresów gotowości, przerwy lub odpoczynku. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia 561/2006, czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem tego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i ma dostęp do koi lub kuszetki. Konsekwencją powyższego jest treść lp. [...] załącznika do ustawy który sankcjonuje udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości [...] zł za każdy dzień. Analiza zebranych w czasie postępowania dowodów wykazała, iż w czasie kontroli udostępniono niepełne dane o okresach aktywności kierowcy K. J. w okresie od godz. [...] dnia [...] r. do godz. [...] dnia [...] r. Powyższe ustalono na podstawie danych cyfrowych z kart kierowcy oraz danych cyfrowych z tachografu zamontowanego w pojeździe [...] W powyższym okresie w godz. [...] do godz. [...] oraz od godz. [...] do [...] kierowca ten prowadził ww. pojazd. W związku z powyższym, kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem tego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr [...]: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z rozdziałem I lit. s załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 "wczytywanie danych" oznacza kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanych w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty tachografu, które są niezbędne do ustalenia zgodności z przepisami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Producenci przyrządów rejestrujących tachografów cyfrowych oraz producenci urządzeń skonstruowanych i przeznaczonych do wczytywania zbiorów danych podejmują wszelkie racjonalne działania zapewniające wczytanie takich danych z minimalnym opóźnieniem dla przedsiębiorstw transportowych lub kierowców. Wczytywanie danych nie może zmienić ani skasować zapisanych danych. Wczytywanie danych z pliku zawierającego dane szczegółowe dotyczące prędkości nie jest konieczne do ustalenia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, ale może być wykorzystane do innych celów, takich jak dochodzenie w sprawie wypadku. Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza: a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej; b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Sankcją za naruszenie z lp[...] załącznika nr [...] ustawy o transporcie drogowym jest kara pieniężna w wysokości [...] zł sankcjonująca naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę. Analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z karty kierowcy D. S. został odczytany w dniu [...] r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] r. Pomiędzy odczytami minęło [...] dni kalendarzowych zarejestrowanej działalności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni, został przekroczony o 13 dni. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy) została nałożona na stronę zasadnie. Ponadto analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z karty kierowcy A. W. został odczytany w dniu [...] r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] r. Pomiędzy odczytami minęło [...] dni zarejestrowanej działalności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 28 dni. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenie sankcjonowane przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy. Ponadto analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z karty kierowcy K. J. został odczytany w dniu [...] r. Analiza okazanej do kontroli dokumentacji wykazała, iż kierowca był zatrudniony u przedsiębiorcy do dnia [...] r. Kierowca ten po dniu [...] r. do dnia rozwiązania umowy wykonywał przewozy. Przedsiębiorca miał więc obowiązek wczytać dane po dniu [...] r. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za naruszenie sankcjonowane przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona na stronę zasadnie. Ponowna szczegółowa analiza materiału dowodowego dokonana przez organ odwoławczy wykazała, iż kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. [...] załącznika nr [...] do ustawy została nałożona na stronę zasadnie. Łączna kara pieniężna w przedmiotowej sprawie wyniosła [...] zł. Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, organ II instancji zważył, iż są niezasadne i nie mogą zostać uwzględnione. Postępowanie administracyjne było prowadzone w sposób prawidłowy, organ I instancji zebrał kompleksowo materiał dowodowy i na tej podstawie wyczerpująco ustalił stan faktyczny sprawy. Odniósł się również do zastrzeżeń i wyjaśnień odwołującego się. Analiza decyzji organu I instancji wykazała, że organ ten kompleksowo wyjaśnił wszystkie zachodzące w sprawie okoliczności i dokładnie przedstawił wszystkie argumenty w uzasadnieniu decyzji. Zarzut naruszenia art. 7 i 8 kpa nie okazał się uzasadniony. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 77 ani 78 kpa ponieważ organ dokładnie przeanalizował zebrany w sprawie materiał dowodowy, wziął także pod uwagę dowody przedstawione przez stronę. W uzasadnieniu decyzji wskazano powody, dlaczego dowody przedłożone przez stronę nie stanowiły podstawy do odstąpienia od nałożenia kar za poszczególne naruszenia. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był kompletny i wystarczający do jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego. Decyzja zwierała wszystkie elementy określone w art. 107 § 3 kpa. Nie pominięto również rozważań dotyczących zastosowania art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym. Fakt licznych stwierdzonych naruszeń dowodzi w ocenie organu odwoławczego braku skutecznych działań nadzorczych i kontrolnych przedsiębiorcy wobec kierowców. Przedsiębiorca winien się czy upewnić, czy kierowcy prawidłowo zrozumieli obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz czy stosują się do nich w trakcie wykonywania transportu. Właściwy system kontroli i nadzoru obowiązujący w przedsiębiorstwie strony doprowadziłby do ujawnienia faktu wykonywania przez kierowców transportu z naruszeniem przepisów z zakresu norm czasu pracy. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie brak było podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Ponadto, to przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania przepisu art. 92c ustawy o transporcie drogowym, gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu. W niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej (...) a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wykazała, iż postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów kpa, podjęto czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Analizując całość materiału dowodowego organ nie stwierdził istnienia okoliczności pozwalających na zastosowanie art. 92b oraz art. 92c ustawy o transporcie drogowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na tę decyzję T. M. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji wydanej w I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Podniósł zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 kpa polegający na niewyjaśnieniu w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy, mimo złożenia zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu kontroli przez skarżącego, a także pominięcie jego twierdzeń i wniosków składanych w toku postępowania. W ocenie skarżącego w sprawie nie zebrano wystarczającego dla rozstrzygnięcia sprawy materiału dowodowego, a ten który zebrano został oceniony dowolnie. Ponadto w sprawie doszło do naruszenia art. 92b ustawy o transporcie drogowym poprzez nie zastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy skarżący zapewnił prawidłową organizację pracy w przedsiębiorstwie, dyscyplinę wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozu drogowego, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów prawa, a także prawidłowe zasady wynagradzania kierowców. Organ naruszył też art. 92c ustawy nie stosując go w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że podmiot wykonujący przewozy drogowe nie miał wpływu na powstanie naruszenia, nastąpiło ono na skutek okoliczności i zdarzeń, których podmiot ten nie mógł przewidzieć. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z art. 77 § 1 kpa wynika, iż to organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. To zadaniem tego organu jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ ten jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie obywateli do władz publicznych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Ponadto, o braku właściwej organizacji pracy świadczy między innymi skala i waga stwierdzonych naruszeń. W niniejszej sprawie godziny odpoczynku kierowców były tylko minimalnie skrócone, w większości przypadków o kilka minut. Z tego powodu nie można mówić o braku właściwej organizacji pracy i tym samym odmówić zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym. Podkreślenia wymaga również, że przez należytą staranność przy organizacji pracy należy rozumieć uczynienie wszystkiego, czego można rozsądnie wymagać od przewoźnika organizującego przewóz. Skarżący staranność taką wykazał, ale jego wyjaśnienia nie zostały uwzględnione przez organ decyzyjny. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że zastosowanie art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym uzależnione jest od wykazania przez stronę, że zaszły podstawy do ich zastosowania w konkretnej sprawie. Skarżący nie przedstawił dowodów, które umożliwiałby zastosowanie art. 92b czy art. 92c ustawy o transporcie drogowym. Ponadto w odniesieniu do art. 92b ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, iż ww. przepis daje możliwość nienakładania kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku. Powyższy przepis nie ma natomiast odniesienia do naruszeń w zakresie stosowania i obsługi urządzeń rejestrujących, a takie również naruszenia stwierdzono w niniejszej sprawie. W ocenie organu w toku postępowania strona nie przedłożyła żadnych dowodów na istnienie okoliczności egzoneracyjnych. Chcąc zwolnić się z odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia przedsiębiorca winien wykazać zaistnienie przesłanek egzoneracyjnych. Nie może oczekiwać od organu, który ujawnił naruszenia, że będzie niejako w jego interesie poszukiwał dodatkowych dowodów na okoliczności mogące wyłączyć jego odpowiedzialność za te naruszenia. Fakt tak licznych stwierdzonych naruszeń dowodzi, zdaniem organu, braku skutecznych działań nadzorczych, czy kontrolnych wobec kierowców strony, naruszenia te zostały ujawnione dopiero przez kontrolujących. Właściwy system kontroli i nadzoru czasu pracy kierowców doprowadziłby do wcześniejszego ujawnienia ewentualnych nieprawidłowości i umożliwiłby przedsiębiorcy podjęcie stosownych działań prewencyjnych na przyszłość. Organ odwoławczy wskazał, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy kierowcy i wobec tego na przedsiębiorcy spoczywa również obowiązek kontroli kierowcy. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 561/2006 to właśnie przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Zgodnie z art. 10 ust. 3, rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów których dopuszcza się nie tylko sam przedsiębiorca ale także kierowcy tego przedsiębiorstwa. W ocenie organu II instancji w zaskarżonej decyzji wyjaśniono też powody, dla których stanowisko strony zawarte w złożonych wyjaśnieniach nie zostało uwzględnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia, jakkolwiek nie wszystkie z podniesionych przez stronę zarzutów zasługiwały na uwzględnienie. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem kontroli była działalność prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa za okres od dnia [...] r. do [...] r. W oparciu o przedłożone przez skarżącego dokumenty ustalono szereg naruszeń, co stanowiło podstawę wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Skarżącemu zapewniono czynny udział w tym postępowaniu, jak również w postępowaniu kontrolnym. W szczególności został mu doręczony protokół kontroli, w którym szczegółowo opisane zostały poszczególne nieprawidłowości, jakiego okresu dotyczyły, w oparciu o jakie dowody zostały stwierdzone. Skarżący skorzystał z prawa czynnego udziału w postępowaniu i złożył zastrzeżenia do protokołu kontroli. Decyzja organu I instancji zawiera wyczerpujące i pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, zaś organ II instancji rozpatrując odwołanie skarżącego zajął obszerne stanowisko, odnosząc się również szczegółowo do pozostałych stwierdzonych naruszeń, które przez skarżącego nie były kwestionowane. W przedmiocie naruszeń niekwestionowanych przez stronę sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i podziela zawartą tam argumentację. Dokonując oceny podniesionych w skardze zarzutów wskazać należy, że zasadnym okazał się zarzut nierozważenia przez organ, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, jak również niewyjaśnienie stronie w sposób dostateczny, z jakich przyczyn przepis ten nie mógł być w niniejszej sprawie zastosowany. Zgodnie z treścią art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1 tej ustawy, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W konsekwencji organ powinien w każdym przypadku badać, czy w odniesieniu do konkretnego, stwierdzonego naruszenia zachodzą przesłanki, o których mowa w treści wskazanego wyżej przepisu. W szczególności, w przypadku gdy skarżący dwukrotnie, w zastrzeżeniach do protokołu kontroli i w odwołaniu od decyzji wskazywał na okoliczności, które uniemożliwiły odczytanie danych karty kierowcy K. J. za okres od [...] r., rzeczą organu było zbadanie tych okoliczności i przeprowadzenie w tym zakresie postępowania dowodowego. Następnie zadaniem organu, w przypadku, gdyby jego zdaniem argumentacja skarżącego nie zasługiwała na uwzględnienie, było wyjaśnienie skarżącemu w sposób wyczerpujący podstaw takiego stanowiska organu. W szczególności wskazanym byłoby ustalenie danych pracownika, który wykonywał czynności związane z rozwiązaniem stosunku pracy z K. J., przyjęcie od niego wyjaśnień, ustalenie, czy czynności te odbywały się w obecności innych osób, ustalenie ich danych personalnych i przyjęcie od nich wyjaśnień lub oświadczeń, zażądanie od przedsiębiorcy wyjaśnień w przedmiocie tego, czy podejmował próby zobowiązania kierowcy do umożliwienia odczytania danych z karty kierowcy, a następnie dokonanie oceny tak zgromadzonego materiału dowodowego. Tymczasem organ I instancji poprzestał na uznaniu, iż wyjaśnienia strony w tym zakresie, jakoby kierowca K. J. w tym okresie przebywał na urlopie lub odpoczywał w ramach odpoczynku dziennego nie polegają na prawdzie. Organ nie wyjaśnił, na podstawie jakich przesłanek dokonał takiego ustalenia. Podobnie należy ocenić uzasadnienie decyzji organu II instancji dotyczące tego naruszenia. Organ poza przytoczeniem przepisów prawa i lakonicznym stwierdzeniem, iż organ I instancji prawidłowo nie uznał okazanego do kontroli zaświadczenia o działalności z którego wynikało, że kierowca K. J. miał w tym czasie czas wolny. Organ odwoławczy nie podał, jakie względy legły u podstaw przekonania, że opisana przez skarżącego sytuacja nie uzasadnia zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. W ocenie sądu taka argumentacja organów obu instancji nie może się ostać, zważywszy na fakt, iż okoliczności opisane przez skarżącego w kolejnych wyjaśnieniach składanych organom, odwołaniu i skardze nie są typowymi przyczynami naruszenia l.p. [...] załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym. Organ pominął całkowicie okoliczność, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.) posiadaczem karty kierowcy jest kierowca, na którego wniosek karta została wydana (art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy), a jej właścicielem jest podmiot, który kartę wydał (art. 18 ust. 1 i 23 ust. 1 ustawy o systemie tachografów cyfrowych). Na posiadaczu karty kierowcy ciążą obowiązki określone art. 23 ust. 2 tej ustawy, a zatem ma on obowiązek: 1) niezwłocznie zawiadomić o jej utracie podmiot wydający karty; 2) zwrócić kartę do podmiotu wydającego karty, w przypadku: a) uszkodzenia karty, b) upływu terminu, na jaki karta została wydana, c) zmiany miejsca zatrudnienia - w przypadku technika warsztatu, d) zaprzestania wykonywania zawodu - w przypadku technika warsztatu, e) cofnięcia uprawnienia do wykonywania zawodu - w przypadku technika warsztatu. Z kolei art. 24 ust. 4 pkt 7 ustawy o systemie tachografów cyfrowych nakłada sankcję na kierowcę, który odmówił okazania karty kierowcy na żądanie organu uprawnionego do kontroli. W ocenie Sądu powyższe regulacje nie normują sytuacji, o której mowa w niniejszej sprawie – odmowy okazania karty kierowcy zatrudniającemu kierowcę przedsiębiorcy celem umożliwienia dokonania odczytu danych z karty w dacie rozwiązania stosunku pracy. Jakkolwiek obowiązek odczytania danych z karty kierowcy w takim przypadku wynika wprost z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, to jednak obowiązujące przepisy nie dają przedsiębiorcy możliwości egzekwowania okazania przez kierowcę karty celem dokonania odczytu. Należałoby więc przyjąć, że ustawodawca założył, iż w każdej z opisanych w § 4 rozporządzenia sytuacji okazanie karty nastąpi dobrowolnie, bowiem leży to zarówno w interesie przedsiębiorcy jak i kierowcy. Z tych względów organ powinien wyjaśnić, czy rzeczywiście naruszenie polegające na nie okazaniu do kontroli danych karty kierowcy K. J. było naruszeniem na które przedsiębiorca miał wpływ, czy też była to sytuacja wyjątkowa. Nie sposób się zgodzić z organem, że przedsiębiorca zawsze jest w stanie przewidzieć zachowanie każdego pracownika, w szczególności, że jego odpowiedzialność za dobór kadr zatrudnionych w przedsiębiorstwie sięga tak daleko, że w każdym, nawet najbardziej odbiegającym od normalnych zachowań przypadku ponosi winę w wyborze, która z kolei uniemożliwia zastosowanie przepisów dopuszczających zaniechanie wszczęcia postępowania i nałożenia kary. Obowiązek starannego przeprowadzenia postępowania dowodowego i wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, a następnie dokonania prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego dotyczy, zdaniem Sądu, każdej sytuacji, w której konsekwencją jest nałożenie na stronę dotkliwych sankcji, jak to miało miejsce w tym przypadku. Nie sposób uznać, że organy rozważyły zasadność zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym w tym przypadku, bowiem prawidłowa ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania tego przepisu powinna odnosić się do wskazania przesłanek warunkujących odstąpienie od wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej bądź umorzenia wszczętego już postępowania w całości lub w części, szczegółowej analizy materiału dowodowego, w tym okoliczności wskazywanych przez stronę (po uprzednim ich zweryfikowaniu), a następnie wyjaśnieniu z jakich przyczyn te właśnie okoliczności zasługują bądź nie zasługują na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja jak również decyzja organu I instancji nie spełniają tych wymogów. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku wydano na podstawie art. 200 tej ustawy.