II SA/Sz 594/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem, wydanym na postawie art. 58 oraz 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: K.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856), po rozpatrzeniu wniosku J. W. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (dz.nr [...]) spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej w ul. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło przywrócenia terminu. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia SKO wskazało, iż Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] r. ustalił wobec właściciela ww. nieruchomości – J. W. opłatę adiacencką wysokości [...] zł z tytułu wzrostu jej wartości, spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej w ul. [...] . Decyzja została doręczona stronie w dniu 12 maja 2014 r. Potwierdza to data i podpis A. W. (dorosłego domownika) na potwierdzeniu odbioru. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji stronie służyło prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia. Strona powinna była zatem wnieść odwołanie najpóźniej w dniu 26 maja 2014 r. W dniu 19 lutego 2015 r. J. W. złożył w organie I instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, motywując go złym stanem zdrowia, na potwierdzenie czego przedłożył zwolnienia lekarskie obejmujące okres od dnia 3 lipca 2014 r. do dnia 23 września 2014 r. Wraz z wnioskiem zainteresowany nie dołączył jednak odwołania od decyzji. Wniosek został przekazany doi rozpoznania organowi odwoławczemu w dniu 25 lutego 2015 r. Rozpoznając wniosek Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 58 K.p.a. organ może przywrócić termin do dokonania określonej czynności procesowej, jeżeli osoba zainteresowana spełniła łącznie wszystkie wymagania wskazane w tym artykule, a mianowicie: • wniosła prośbę o przywrócenie terminu, • uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, • prośbę o przywrócenie terminu wniosła w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, • jednocześnie z wniesieniem prośby dopełniła czynności, dla której określony był termin. Strona biorąca udział w postępowaniu administracyjnym jest zobowiązana do dołożenia staranności również w terminowym składaniu środków odwoławczych, zaś instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie tylko i wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to jest, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej, z równoczesnym złożeniem odwołania od decyzji. Rozpatrując wniosek J. W. w trybie art. 59 § 2 K.p.a., SKO uznało, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania na decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Wskazana bowiem przez stronę przeszkoda dotycząca złego stanu zdrowia nie uwiarygodnia braku winy w uchybieniu terminu. Z zaświadczeń lekarskich wynika bowiem, że choroba wnioskodawcy trwała od dnia 3 lipca 201 r. do dnia 23 września 2014 r., a zatem nie było przeszkód by dotrzymać terminu złożenia odwołania, który mijał w dniu 26 maja 2014 r. Ponadto nie została przez stronę dopełniona druga z koniecznych przesłanek uwzględnienia wniosku, to jest złożenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu odwołania od decyzji z dnia [...] r. Mając na uwadze powyższe, Kolegium nie znalazło podstaw do przywrócenia terminu odwoławczego i postanowiło jak w sentencji. W skardze na powyższe postanowienie J. W. podniósł, iż nieprawdą jest że chorował od 3 lipca do 23 września 2014 r., ponieważ nadal choruje i jest na zwolnieniach lekarskich bądź zasiłkach rehabilitacyjnych, często wyjeżdża do specjalistów. Obecnie przebywa na 6-cio miesięcznym zasiłku rehabilitacyjnym. W dalszej części skargi skarżący podniósł zarzuty przeciwko decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., ustalającej opłatę adiacencką. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. Dokonana według wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonego aktu może zatem dotyczyć jedynie oceny legalności, tj. zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia SKO, odmawiającego skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, tj. decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. ustalającej opłatę adiacencką, która – jak wynika z akt sprawy – została doręczona skarżącemu w dniu 12 maja 2014 r., zatem termin do wniesienia odwołania ubiegał – zgodnie z treścią art. 129 K.p.a. – w dniu 26 maja 2016 r. Poza uwagą Sądu w niniejszej sprawie, zakreślonej wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, pozostaje treść decyzji merytorycznej, tj. ustalającej opłatę adiacencką. Przystępując zatem do oceny przesłanek przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania, którego skarżący zresztą nie złożył, mimo takiego obowiązku wynikającego z art. 58 § 2 K.p.a., stwierdzić należy prawidłowość i zgodność z prawem stanowiska organu wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Termin ten nie podlegał przywróceniu już choćby ze wskazanego wyżej faktu, że skarżący nie złożył odwołania, zatem nie został tu spełniony warunek z art. 58 § 2 K.p.a. Czynności tej, tj. złożenia odwołania w organie odwoławczym wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie może zastąpić argumentacja odnosząca sią do decyzji merytorycznej, zawarta w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie SKO w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Również argumentację organu, iż skarżący nie wykazał, że nie wniósł odwołania w terminie bez swej winy, należy uznać za trafną. Jak wyżej wskazano termin ten upływał skarżącemu w dniu 26 maja 2014 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć w terminie 7 dni od ustania przeszkody do wniesienia odwołania. Skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie wskazujące na chorobę i pobyt w szpitalu od 3 lipca do 27 września 2014 r. przy czym z tych zwolnień oraz innych okoliczności nie wynika, iż skarżący nie mógł w tym czasie wnieść odwołania, które nie wymaga spełnienia jakichś szczególnych wymogów (art. 128 K.p.a.). W związku z treścią skargi i stanowiska prezentowanego przez skarżącego na rozprawie w niniejszej sprawie należy raz jeszcze wyjaśnić i podkreślić, iż organ administracji publicznej zobowiązany jest przywrócić termin do wniesienia odwołania jedynie gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak tej winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Oceniając brak winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Oznacza to, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Obłożna choroba, uniemożliwiająca stronie działanie, może być podstawą do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że samo zwolnienie chorobowe (od pracy) nie stanowi o braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminowi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36902 stwierdził, że zwolnienie lekarskie od pracy nie przesądza o braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z wnioskiem o jego przywrócenie. Organ natomiast ocenia przedstawione przez stronę okoliczności w świetle przesłanek z art. 58 § 1 K.p.a. Zaświadczenia lekarskie znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają, że skarżący był osobą niezdolną do pracy, ale nie wynika z nich, by jego stan zdrowia nie pozwalał na złożenie odwołania w terminie. W ocenie Sądu skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu nie uprawdopodobnił, że nie mógł wnieść odwołania w terminie z przyczyn od niego niezależnych. Gdyby nawet przyjąć, że rzeczywiście stan zdrowia uniemożliwiał skarżącemu wniesienie odwołania to trwało to jedynie od dnia 3 lipca do dnia 25 września 2014 r. Skarżący nie wykazał natomiast, iż istniały przeszkody we wniesieniu przez niego odwołania w okresie 14 dni od doręczenia mu decyzji, co nastąpiło w dniu 12 maja 2014 r. Nie wykazał również, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożył w terminie 7 dni od ustania przeszkody (art. 58 § 2 K.p.a.). Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie może zostać przywrócony, co wynika wprost z art. 58 § 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy uznać należało trafność stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu oraz całkowitą bezzasadność zarzutów skargi, wobec czego podlegała ona oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.