II SA/Sz 595/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na pismo Burmistrza z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na skargę postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie : J, C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na "fałszywe" pismo Burmistrza z dnia [...] r. Nr [...] złożone "celowo i umyślnie" do sprawy sygn. akt II SAB/Sz 52/14. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżone pismo, jako stanowiące odpowiedź na skargę złożoną przez organ w innej sprawie J. C., nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (§ 3). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono pismo Burmistrza z dnia [...] r. Nr [...] . Jak wynika z akt sądowych o sygn. akt II SAB/Sz 52/14, na które powołano się w skardze, ww. pismo stanowi odpowiedź Burmistrza na skierowaną do Sądu skargę J. C. na bezczynność tego organu w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarno – służbowego wobec dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społeczne. Zaskarżone pismo jest zatem pismem procesowym organu, o którym mowa w art. 52 § 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W ocenie Sądu, objęte skargą pismo Burmistrza, nie należy do żadnej kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niewątpliwie nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), skoro wyrażone jest w nim wyłącznie stanowisko organu co do twierdzeń skargi, którą Sąd zarejestrował pod sygn. akt II SAB/Sz 52/14. Nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy), gdyż nie zawiera jakichkolwiek elementów władztwa administracyjnego oraz nie przesądza jednostronnie o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Z oczywistych względów omawiane pismo nie należy do zakresu spraw unormowanych w art. 3 § 2 pkt 4a-8 P.p.s.a., a nadto nie ma przepisu szczególnego, który przewidywałby kontrolę sadową tego rodzaju pisma. Z tych też względów stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o odrzuceniu skargi.