II SA/Sz 596/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] złotych oraz kwotę [...] złotych stanowiących [..]% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił dla Z. Sz. adwokata z urzędu oraz zwolnił od kosztów sądowych. W dniu 3 grudnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla ww. skarżącej adwokata A. M. W dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem o sygn. [...] odrzucił skargę Z. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W dniu 23 kwietnia 2008 r. wpłynęła do Sądu sporządzona przez adwokata A. M. opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie z § 18 pkt 1 tego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu patentowego 240 zł. Jednocześnie w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wspomnianej wyżej kwoty. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w związku z czym wyznaczony adwokat powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 b ww. rozporządzenia. Z tych względów Sąd na podstawie art. 250i art. 258 § 1 pkt 8 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.