II SA/Sz 599/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. i E. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.S. i E.S. pismem z dnia [...] r. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wys. [...] zł za zajęcie pasa drogowego ul. [...] bez zezwolenia zarządcy drogi w okresie [...] r. W złożonej skardze strony zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazali w żadem sposób, że w związku z jej wykonaniem zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie powołali okoliczności, które miałyby wskazywać na możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z wykonania kwestionowanej decyzji. Skoro zatem skarżący nie przedstawili argumentacji pozwalającej na uznanie, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a Sąd działając z urzędu takich podstaw nie dostrzegł, należało orzec jak w petitum postanowienia.