II SA/Sz 599/17

WyrokWSA w Szczecinie2017-09-14

Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska, Marzena Iwankiewicz, Stefan Kłosowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeśli projekt budowlany spełnia wymogi określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a kwestie dotyczące obsługi komunikacyjnej działki nie należą do jego kompetencji?
Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeśli projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, przepisami technicznobudowlanymi, jest kompletny i sporządzony przez uprawnione osoby. Kwestie dotyczące sposobu dojazdu do nieruchomości i wyboru działki drogowej należą do kompetencji zarządcy drogi, a nie organu architektoniczno-budowlanego.
Stan faktyczny
Skarżąca A. S. wniosła skargę na decyzję Wojewody Z., która utrzymała w mocy decyzję Starosty P. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące naruszenia jej uzasadnionych interesów, w szczególności w zakresie obsługi komunikacyjnej działki inwestycyjnej, która miała odbywać się przez działkę sąsiednią należącą do skarżącej. Kwestionowała również sposób prowadzenia postępowania przez organy administracji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...], z dnia [...] r. Wojewoda Z. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) w związku z art. 28 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania adwokata Ł. W, działającego w imieniu A. S. od decyzji Starosty P. z [...] r., znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z zewnętrznymi instalacjami: wody z indywidualnego ujęcia - studni wierconej, kanalizacji sanitarnej, energii elektrycznej, gazu, kanalizacji deszczowej do studni chłonnej oraz urządzeniami zagospodarowania terenu na działce nr [...] przy ul. [...] gm. [...] postanowił utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym ustalonym przez organy administracji państwowej: Do Starostwa P. [...] r. wpłynął wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji jw. Do wniosku załączono projekt budowlany, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Wójta Gminy D. z [...] r., znak [...] o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego, studni wierconej dla własnych celów w ilości nie większej niż 5m3 na dobę oraz niezbędnej infrastruktury technicznej dla potrzeb planowanej inwestycji na działce nr [...] D. Zawiadomieniem z [...] r. organ I instancji poinformował strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, a następnie postanowieniem z [...]r. zobowiązał inwestora do uzupełnienia, w terminie 21 dni od otrzymania postanowienia, o wymienione w nim braki. Po uzupełnieniu dokumentacji organ I instancji, na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranymi w sprawie dokumentami. A. S. właścicielka nieruchomości nr [...] sąsiadującej z działką inwestycyjną nr [...] po zapoznaniu się z aktami sprawy pismem z [...] r. wskazała, że według projektu obsługa komunikacyjna dla działki nr [...] została zaprojektowana z działki drogowej [...]. [...] , jednakże w żadnym punkcie opisu do projektu nie znajduje się zapis, iż wjazd i wejście na działkę [...] "nie jest możliwe od strony ulicy [...]". Wobec tego A. S. nie akceptuje projektu zagospodarowania terenu dla ww. inwestycji i wnosi o zobowiązanie inwestora do określenia "czy wyraża zgodę na określenie komunikacji na działce we wskazany przez nią sposób". W odpowiedzi inwestor oznajmił, że nie zgadza się na dokonanie "dodatkowego opisu dotyczącego wjazdu i wejścia na teren działki nr [...] w części opisowej zagospodarowania terenu", a inwestycja dotyczy budowy budynku jednorodzinnego. [...] r. Starosta P. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany udzielającą pozwolenia na budowę ww. inwestycji. O decyzji tej odwołał się adwokat Ł. W. działający w imieniu A. S. podnosząc wcześniejsze argumenty zawarte w jej piśmie z [...] r. w szczególności zarzucił organowi to, że nie zobowiązał inwestora do postawienia specjalnego statycznego rodzaju ogrodzenia uniemożliwiającego inwestorowi ewentualnego zainstalowania bramy wjazdowej od działki nr [...] i będzie ona wykorzystywana, jako działka dojazdowa do jego nieruchomości. Tym samym będzie powodowało uciążliwości w użytkowaniu nieruchomości skarżącej. Organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane zgodnie, z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (...) organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: - pkt 1 zgodność projektu budowlanego z ustaleniami (...) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, - pkt 2 zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, - pkt 3 kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, - pkt 4 wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W ocenie organu odwoławczego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - ust. 4 ww. art. 35. Wojewoda wskazał, że w decyzji o warunkach zabudowy Wójta Gminy D. ustalone zostały wymagania dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, studni wierconej oraz niezbędnej infrastruktury technicznej na działce nr [...] obręb D. i tak, m.in., na działce inwestycyjnej zostały określone: - nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 6 m od granicy z drogą gminną ([...]), - maksymalna powierzchnia zabudowy - 18% terenu inwestycyjnego, - szerokość elewacji frontowej budynku od 10 do 18 m, - dach dwu lub wielospadowy, o kącie nachylenia głównych połaci dachowych od 35 do 45°, - wysokość głównej kalenicy dachu od 7,0 do 9,0 m od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku, - minimalna powierzchnia biologicznie czynna - 50% powierzchni terenu inwestycyjnego, - dla każdego lokalu mieszkalnego należy zrealizować dwa miejsca parkingowe. Z ustaleń organu wynika, że teren inwestycyjny objęty jest ochroną konserwatorską zabytku archeologicznego, a więc inwestor winien spełnić wymagania wynikające z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 23 lipca 2003 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1446 z późn. zm.). Dla budynku przewiduje się zaopatrzenie w wodę ze studni wierconej głębokości od 25 do 35 m p.p.t. o poborze wody w ilości nie większej niż 5 m3 na dobę. W przypadku zaprojektowania ujęcia wody o głębokości poniżej 30 m p.p.t. należy, zgodnie z ustawą - Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469), uzyskać pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego. Decyzja przewiduje odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacyjnej, zaś wody opadowe winny być zagospodarowane na terenie własnej nieruchomości poprzez zastosowanie studni chłonnych lub szczelnego zbiornika. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie może naruszać uzasadnionych interesów osób trzecich, w szczególności przez pozbawienie dostępu do drogi publicznej, możliwości z korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności dostępu do światła dziennego, uciążliwościami spowodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowania, zanieczyszczenie powietrza, wody, gleby. Wojewoda wskazał, iż projekt zagospodarowania terenu przedstawia usytuowanie budynku na działce nr [...], z którego wynika, że został on zlokalizowany w północnej części działki w odległości 5,0 m od granicy z działką sąsiednią nr [...] należącą do skarżącej, w odległości 10,69 m od granicy z działką drogową nr [...], w odległości 9,0 m od granicy z działką nr [...] oraz w odległości od około 12,0 m do około 22,5 m od granicy z działka drogową nr [...] – [...] Zdaniem organu odwoławczego projekt budowlany spełnia zapisy decyzji o warunkach zabudowy budynek został usytuowany z poszanowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 j.t.), czyli w odległości co najmniej 4,0 m ścianami z oknami i drzwiami od granicy działki; powierzchnia zabudowy wynosi 9,23%; szerokość elewacji frontowej budynku to 10,44 m; dach dwuspadowy o kacie nachylenia 40°; budynek w kalenicy ma wysokość 7,84 m; minimalna powierzchnia biologicznie czynna wynosi 79,47% powierzchni działki; na działce zaprojektowano dwa miejsca postojowe dla jednego lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z [...] r., znak [...] określił zakres przeprowadzenia niezbędnych badań archeologicznych w związku z planowaną inwestycją. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że lokalizacja inwestycji na działce [...] nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich lokalizacja dotyczące; §12 odnośnie odległości budynków od granicy działki budowlanej, § 13 odnośnie przesłaniania budynków sąsiednich przez nowo projektowany, § 57 odnośnie dostępu światła, § 271 odnośnie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej w stosunku do istniejącej zabudowy na sąsiedniej działce. Inwestycja nie powoduje także ograniczeń dla sąsiednich działek co do możliwości korzystania z mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja) i nie pozbawia sąsiednich działek dostępu do drogi publicznej. W ocenie Wojewody Z. inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył wszystkie wymagane przepisami dokumenty i uzgodnienia. Projekt budowlany został sporządzony przez uprawnionych projektantów zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy Wójta G. D. z [...] r. Inwestor do wniosku załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością. W świetle powyższego inwestor spełnił wymagania nałożone art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, zatem zgodnie z ust. 4 ww. artykułu, organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji. Odnosząc się do kwestii podniesionej w odwołaniu dotyczącej zobowiązania inwestora do niekorzystania z działki nr [...] jako drogi dojazdowej do swojej posesji Organ II instancji wyjaśnił, że sposób dojazdu do nieruchomości nr [...] został wskazany w decyzji o warunkach zabudowy z ul. [...] działka nr [...] [...]). Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że zarówno działka nr [...] stanowiąca własność Gminy D. jak i działka nr [...] stanowiąca własność Skarbu Państwa w zarządzie Starosty P. są działkami drogowymi. Na zjazd z ul. [...] ([...]) na działkę budowlaną nr [...] inwestor uzyskał zgodę zarządcy drogi Wójta Gminy D. w formie decyzji z [...] r., znak [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że do organów administracji architektoniczno-budowlanej nie należy wskazanie z jakiej działki drogowej należy zaplanować zjazd na działkę budowlaną. Zajęcie stanowiska w sprawie zjazdu należy do kompetencji zarządcy drogi, który określa sposób skomunikowania danej nieruchomości. W przedmiotowej sprawie zjazd został ustalony przez zarządcę drogi – działka nr [...]. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik A. S, adw. Ł. W. i, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt 9) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę K. G., podczas gdy inwestycja zaprojektowana została bez poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu i uzasadnionych interesów osób trzecich, 2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 10 § 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania poprzez jego niezastosowanie i brak umożliwienia skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji przez organ drugiej instancji, 3) naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7, 8 i 77 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej, brak analizy uciążliwości projektowanego zamierzenia budowlanego, a w konsekwencji poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania uczestników do władzy publicznej. Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2) uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Nadto, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a, wniósł o wstrzymanie wykonania przez organ administracji decyzji Starosty P. z dnia [...] r., a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, wniósł o wstrzymanie przez Sąd decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że działka należąca do skarżącej usytuowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej inwestycji. Tym samym znajduje się w – obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 9) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane, obiekt budowlany, jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Planowana inwestycja nie uwzględnia jednak słusznego i uzasadnionego interesu skarżącej, który został również pominięty przez organy administracji. Umożliwienie dojazdu inwestorowi poprzez działkę [...] spowoduje bowiem regularne korzystanie z tego odcinka przez inwestora, ale także przez wykonawców robót, ciężki sprzęt i wszystkie służby komunalne, którzy będą skracać sobie dojazd. Obecnie jest to odcinek tzw. "ślepy", a szerokość działki wynosi zaledwie około 5 metrów. Korzystający z sąsiednich działek często pozostawiają swoje pojazdy lub pojazdy swoich gości na drodze, albowiem w okolicy nie ma innych miejsc postojowych. Sytuacja, w której inwestor będzie traktował odcinek działki nr [...], jako drogę dojazdową, zwłaszcza w czasie budowy nieruchomości oraz pozostawianie pojazdów inwestora na drodze, spowoduje znaczne utrudnienia w dojeździe do nieruchomości skarżącej, a także manewrowania, zawracania. Obniży się także znacznie komfort użytkowania działki należącej do skarżącej, poprzez immisje takie jak hałas i spaliny bezpośrednio pod oknami skarżącej. Zdaniem pełnomocnika strony na organie administracji publicznej ciąży obowiązek takiego ustalenia warunków realizacji projektowanej inwestycji aby zabezpieczyć uzasadniony interes innych osób. Nadto, organ administracji publicznej naruszył podstawowe zasady rządzące postępowaniem administracyjnym. Starosta P. pismem z dnia 17 marca 2017 r. poinformował o przesłaniu odwołania oraz pisma z wykonaniem wezwania do organu odwoławczego. Wojewoda Z. wydał decyzję w dniu [...] r., jednakże nie poinformował o zakończeniu postępowania dowodowego, nie wyznaczył też terminu do wypowiedzenia się w sprawie przez skarżącą czym naruszył przepis art. 10 k.p.a. W ocenie skarżącej tak organ pierwszej, jak i drugiej instancji naruszył przepisy art. 7, 8 i 77 k.p.a. W rozstrzygnięciu obu organów brak jest bowiem jakiejkolwiek analizy uciążliwości projektowanej inwestycji. W żadnym wypadku organ nie pochylił się nad argumentacją przywoływaną przez skarżącą, że dojazd realizowany przez działkę nr [...] będzie wywoływał daleko idące skutki w korzystaniu przez skarżącą z jej nieruchomości. W konsekwencji organy zupełnie pominęły słuszny interes, a także prowadziły postępowanie w sposób niebudzący zaufania skarżącej do władzy publicznej. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty P. z dnia [...]r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. [...] w D. gm. D. uzasadniam tym, że jej wykonanie przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Rozpoczęcie budowy wiązać się będzie bezpośrednio z rozpoczęciem korzystania z dojazdu do nieruchomości od strony ulicy [...] przez ciężki sprzęt, co z kolei może uniemożliwić dojazd do działki należącej do skarżącej, ale także spowoduje pojawienie się szkodliwych immisji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Z. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369, dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według powyższego kryterium wykazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż akt ten odpowiada prawu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono decyzję Wojewody Z. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z zewnętrznymi instalacjami: wody z indywidualnego ujęcia - studni wierconej, kanalizacji sanitarnej, energii elektrycznej, gazu, kanalizacji deszczowej do studni chłonnej oraz urządzeniami zagospodarowania terenu na działce nr [...] przy ul. [...] w D. gm. D. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (...) organ administracji architektoniczno-budowlanej na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane sprawdza: - pkt 1 zgodność projektu budowlanego z ustaleniami (...) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, - pkt 2 zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, - pkt 3 kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, - pkt 4 wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - ust. 4 ww. art. 35. Z analizy akt administracyjnych wynika, iż w sprawie została wydana [...] r. decyzja o warunkach zabudowy, w której zostały określone wymagania dla przedmiotowego przedsięwzięcia: - nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 6 m od granicy z drogą gminną (ul. [...]), - maksymalna powierzchnia zabudowy - 18% terenu inwestycyjnego, - szerokość elewacji frontowej budynku od 10 do 18 m, - dach dwu lub wielospadowy, o kącie nachylenia głównych połaci dachowych od 35 do 45°, - wysokość głównej kalenicy dachu od 7,0 do 9,0 m od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku, - minimalna powierzchnia biologicznie czynna - 50% powierzchni terenu inwestycyjnego, - dla każdego lokalu mieszkalnego należy zrealizować dwa miejsca parkingowe. Ponadto, teren inwestycyjny objęty jest ochroną konserwatorską zabytku archeologicznego, a więc inwestor winien spełnić wymagania wynikające z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 23 lipca 2003 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1446 z późn. zm.). Dla budynku przewiduje się zaopatrzenie w wodę ze studni wierconej głębokości od 25 do 35 m p.p.t. o poborze wody w ilości nie większej niż 5 m3 na dobę. W przypadku zaprojektowania ujęcia wody o głębokości poniżej 30 m p.p.t. należy, zgodnie z ustawą - Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469), uzyskać pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzenia wodnego. Decyzja przewiduje odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacyjnej, zaś wody opadowe winny być zagospodarowane na terenie własnej nieruchomości poprzez zastosowanie studni chłonnych lub szczelnego zbiornika. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie może naruszać uzasadnionych interesów osób trzecich, w szczególności przez pozbawienie dostępu do drogi publicznej, możliwości z korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności dostępu do światła dziennego, uciążliwościami spowodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowania, zanieczyszczenie powietrza, wody, gleby. Jak wynika z dokumentacji projektowej przedmiotowa inwestycja usytuowana jest na działce nr [...], w północnej części działki w odległości 5,0 m od granicy z działką drogową nr [...], w odległości 9,0 m od granicy z działką nr [...] oraz w odległości od około 12,0 m do około 22,5 m od granicy z działka drogową nr [...] - ul. [...]. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że lokalizacja inwestycji na działce [...] nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich lokalizacja dotyczące: § 12 odnośnie odległości budynków od granicy działki budowlanej, § 13 odnośnie przesłaniania budynków sąsiednich przez nowo projektowany, § 57 odnośnie dostępu światła, § 271 odnośnie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej w stosunku do istniejącej zabudowy na sąsiedniej działce. Inwestycja nie powoduje także ograniczeń dla sąsiednich działek co do możliwości korzystania z mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja) i nie pozbawia sąsiednich działek dostępu do drogi publicznej. Oceniając projekt budowlany pod kątem zgodności z powyższymi przepisami oraz decyzją o warunkach zabudowy należy uznać, że jest on prawidłowo sporządzony. Mianowicie budynek został usytuowany z poszanowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy czyli w odległości co najmniej 4,0 m ścianami z oknami i drzwiami od granicy działki; powierzchnia zabudowy wynosi 9,23%; szerokość elewacji frontowej budynku to 10,44 m; dach dwuspadowy o kacie nachylenia 40°; budynek w kalenicy ma wysokość 7,84 m; minimalna powierzchnia biologicznie czynna wynosi 79,47% powierzchni działki; na działce zaprojektowano dwa miejsca postojowe dla jednego lokalu mieszkalnego. W decyzji o warunkach zabudowy został określony sposób dojazdu do działki inwestora z drogi publicznej (z ulicy [...]) działki nr [...] obecnie [...], która stanowi własność Gminy D., na co inwestor uzyskał zgodę zarządcy drogi w formie decyzji z dnia [...]r. Został również określony przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków decyzją z [...] r., znak [...] zakres przeprowadzenia niezbędnych badań archeologicznych w związku z planowaną inwestycją. W świetle powyższego należy uznać zarzuty skargi za nieuzasadnione. Rację mają organy administracji państwowej, że skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego. Kwestie dotyczące obsługi komunikacyjnej działki nr [...] nie należą do organów administracji architektoniczno-budowlanej. Przedmiotowa inwestycja nie pozbawia skarżącej dostępu do drogi publicznej nie ma również podstaw prawnych by nakazać właścicielowi nieruchomości, na której będzie realizowana inwestycja, aby projekt obejmował budowę ogrodzenia zgodnie z oczekiwaniami sąsiada. Zatem należy uznać, że skoro do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył wszystkie wymagane przepisami dokumenty i uzgodnienia, projekt budowlany został sporządzony przez uprawnionych projektantów zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy D. z [...] r. Nadto inwestor do wniosku załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, więc spełnione zostały wymagania nałożone art. 35 ust. 1 ustawy. Zatem zgodnie z ust. 4 ww. artykułu, organy nie mogły odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji. Organ w zaskarżonej decyzji odniósł się do wszystkich stawianych przez skarżącą zarzutów, uzasadnienie decyzji jest wyczerpujące w oparciu o obowiązujące przepisy. Organ II instancji nie prowadził żadnego dodatkowego postępowania dowodowego wydając decyzję w oparciu o zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy, wobec powyższego brak zawiadomienia strony w trybie art. 10 k.p.a. nie stanowi naruszenia mającego istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło