II SA/Sz 6/14
PostanowienieWSA w Szczecinie2014-08-01
Skład orzekający: Barbara Gebel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która uzyskała zwolnienie od kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie?Ratio decidendi
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd dokonuje oceny sytuacji finansowej, materialnej i życiowej strony, uwzględniając jej dochody, wydatki, zobowiązania oraz powszechnie znane koszty utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący M. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, w sprawie dotyczącej zasiłku dla bezrobotnych. Wniosek został złożony po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił jego skargę na decyzję Wojewody. Skarżący argumentował, że jego trudna sytuacja finansowa, związana ze spłatą zobowiązań zaciągniętych w okresie bezrobocia, uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych i zatrudnienie adwokata.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a ustanowić adwokata.
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W dniu [...] wpłynął do Sądu, na urzędowym formularzu prawa pomocy (PPF), wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w tej sprawie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że od [...] podjął pracę w ramach prac interwencyjnych i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł brutto. W okresie kiedy pozostawał bezrobotny zapożyczył się u rodziny i znajomych i aktualnie musi spłacać te zobowiązania. Z tego powodu nie stać go na ponoszenie kosztów sądowych i zatrudnienie adwokata. Z oświadczenia skarżącego wynika, że gospodaruje sam, nie ma żadnych nieruchomości, oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwaną dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (np. tylko w zakresie kosztów sądowych lub tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy
w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Mając na względzie fakt, że skarżący uzyskał już zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie na mocy art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., Sąd rozpoznał wniosek skarżącego wyłącznie w zakresie częściowym obejmującym żądanie ustanowienia mu adwokata z urzędu.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, dokonał analizy sytuacji finansowej, materialnej, bytowej, a także życiowej skarżącego, w wyniku której ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Jak wynika z akt skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jego dochód miesięczny, uzyskiwany dopiero od [...], to kwota [...] złotych brutto, z której skarżący musi utrzymać nie tylko siebie, ale też spłacać zobowiązania finansowe wobec bliskich, zaciągnięte w okresie kiedy pozostawał bezrobotnym.
Przy ocenie wniosku, Sąd wziął pod uwagę okoliczności przedstawione przez skarżącego oraz okoliczności wynikające z akt sprawy, wskazujące na jego trudną sytuację bytową i finansową (bezrobocie, zobowiązania alimentacyjne), a także uwzględnił powszechnie znane i wiadome koszty utrzymania osoby dorosłej, obejmujące niezbędne wydatki na zakup podstawowych artykułów żywnościowych i przemysłowych (np. środki czystości, ubrania itp.).
Dlatego też Sąd, mając na względzie powyższe, uznał za zasadne przyznać stronie prawo pomocy i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a, orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło