II SA/Sz 602/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie : Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. i umorzył postępowanie Organu I instancji w części dotyczącej nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Powyższa decyzja doręczona została D. S. A. O., A. S. Spółce [...] w N. w dniu [...] r. z pouczeniem o prawie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Przesyłka zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 9 maja 2018 r. Na kopercie jako adresata wskazano: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zaś jako adres podano: ul. [...], [...] S., tj. adres zaskarżonego Organu, a nie Sądu. W konsekwencji operator pocztowy dokonał zwrotu korespondencji zawierającej skargę z adnotacją "adresat nie mieści się pod ww. adresem". Następnie w dniu 14 maja 2018 r. (data stempla na kopercie), Skarżąca ponownie złożyła skargę, lecz tym razem kierując ją do Sądu za pośrednictwem Organu i na jego adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 4 art. 54 p.p.s.a. termin, o którym mowa w §1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącej w dniu 9 kwietnia 2018 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 9 maja 2018 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. W rozpoznawanym przypadku Skarżąca dwukrotnie nadawała skargę do Sądu, tj. dnia 9 maja 2018 r. oraz dnia 14 maja 2018 r. Powodem było to, że pierwotnie przesyłka zawierająca skargę, została skierowana bezpośrednio do Sądu (co w aktualny stanie prawnym jest dopuszczalne), ale na adres skarżonego Organu, na skutek czego nie doszło do jej doręczenia. Wobec tego Sąd przyjął, że dopiero ponowne nadanie skargi dnia 14 maja 2018 r., z uwagi na prawidłowe wskazanie adresata i jego adresu (tj. zaskarżonego organu), stanowiło zadośćuczynienie trybowi jej wniesienia. To powoduje, że Skarżąca bezspornie uchybiła ustawowemu, trzydziestodniowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.