II SA/Sz 605/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a ustanowić adwokata Postanowieniem dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] przyznał J.F. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po otrzymaniu zawiadomienia o rozprawie J.F. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wniosku złożonym na formularzu PPF skarżący podał, że aktualnie przebywa w areszcie śledczym, nie pracuje i nie posiada oszczędności, a Jego rodziny nie stać na ustanowienie adwokata z wyboru. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku dochodach oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami oraz siostrą. Miesięczny dochód Jego rodziny wynosi [...] zł i składa się na niego emerytura ojca w wysokości [...] zł oraz pensja matki z tytułu umowy pracę w wysokości [...] zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). Z przedłożonego oświadczenia wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący jest osadzony w areszcie śledczym, nie pracuje, nie dysponuje żadnym majątkiem. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że J.F. nie ma możliwości na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Zatem wniosek o prawo pomocy w tym zakresie należało uwzględnić. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.