II SA/Sz 61/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym pisma H. K. zatytułowanego "Wniosek" z dnia 19 stycznia 2009 r. na Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić pismo H. K. w dniu [...] r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., pismo zatytułowane "Wniosek". W uzasadnieniu pisma procesowego wniósł, na podstawie "art. 64 uppsa o wszczęcie postępowania sądowego ze skargi na bezczynność Prezydenta S. w przedmiocie naruszenia interesu prawnego, w sprawie informacji publicznej o obowiązujących wskaźnikach ekonomicznych miejscowego rynku taksówkowego". Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienia, a w szczególności do podania czy wniosek z dnia [...] r. wniesiony bezpośrednio do Sądu stanowi wniosek o którym mowa w art. 64 P.p.s.a., czy stanowi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Sąd pouczył skarżącego, iż niewykonanie zobowiązania w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie wniosku. W/w zarządzenie zostało H. K. doręczone w dniu [...]r. Dnia [...] r. skarżący złożył do Sądu pismo stanowiące odpowiedź na zobowiązanie Sądu, w którym poinformował, iż pismo z dnia [...] r. "zostało złożone jako wniosek w trybie art. 64 uppsa o wszczęcie postępowania sądowego ze skargi na bezczynność Prezydenta S. w przedmiocie naruszenia interesu prawnego, w sprawie rachunku ekonomicznego rynku taksówkowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż postępowanie sądowoadministracyjne można wszcząć na skutek wniesionej skargi lub złożonego wniosku . Zgodnie z art. 63 i art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, który składa się bezpośrednio do sądu . W doktrynie przyjmuje się, że za wszczynający postępowanie sądowe na podstawie art. 63 należy uznać wniosek o wymierzenie organowi grzywny (art. 55 § 1), wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania w sprawie (art. 243 § 1), wniosek o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt (art. 288, 289), a także wniosek prezesa NSA o unieważnienie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlegała orzecznictwu sądu administracyjnego w chwili orzekania (art. 172) oraz wniosek prezesa NSA, Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie uchwały abstrakcyjnej przez NSA, wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego (art. 270), o rozpoznanie sporu kompetencyjnego (art. 4) (por. Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II , s.170 oraz Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2008, wyd. II, s.352 i 354). Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowe, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Skargę składa się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy). Z przytoczonych powyższej przepisów jednoznacznie wynika, iż skarga jak i wniosek stanowią dwie różne formy wszczęcia postępowania ze względu na charakter danej sprawy. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 64 § 2 ww. ustawy wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Podane wymogi skargi i wniosku są niezbędne do zakreślenia przedmiotu postępowania, a ich niedochowanie stanowi brak formalny . Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1). W przypadku, gdy skarżący nie uzupełni stwierdzonych braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy odrzuci skargę. Powyższe uwagi odnoszą się również do wniosku, bowiem stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, H. K. wniósł pismo do Sądu, z którego jednoznacznie nie wynikało, czy stanowi wniosek złożony w trybie art. 64 P.p.s.a., czy też skargę na bezczynność organu. W związku z powyższym wezwano skarżącego o sprecyzowanie ww. pisma przez określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienia. W zarządzeniu Sąd jednoznacznie wskazał, iż wzywa o podanie, czy ww. pismo należy traktować jak wniosek o wszczęcie postępowania, czy też jak skargę na bezczynność organu. Skarżący wykonując zobowiązanie Sądu powielił treść wniosku z pisma z dnia [...] r., wskazując iż wnosi wniosek w trybie art. 64 ustawy o wszczęcie postępowania na bezczynność Prezydenta S. Zatem nie sprecyzował swojego żądania w zakresie wskazanym przez Sąd i nie uzupełnił braków formalnych pisma. Wobec powyższego, skoro skarżący nie wykonał prawidłowo zarządzenia Sądu, pismo skarżącego nie może zostać uznane za wniesione skutecznie, gdyż obarczone jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jemu właściwego biegu. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.