II SA/Sz 61/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych stanowiącą połowę uiszczonego wpisu od skargi W dniu [...] r. K.N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji farmy wiatrowej "W". W dniu skarżący [...] r. uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wyznaczył w niniejszej sprawie termin rozprawy na dzień [...] r., o czym zawiadomił organ, stronę skarżącą oraz uczestnika postępowania. W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia [...] r., stanowiące cofnięcie skargi i wniosek o umorzenie postępowania oraz o zwrot połowy uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi przez K.N. nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił o umorzeniu postępowania sądowego. O zwrocie skarżącemu połowy uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.