II SA/Sz 612/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na czynność Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu J. K., pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r., w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lipca 2019 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 300 zł. Jednocześnie strona pouczona została, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę sądową zawierającą ww. wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 15 lipca 2019 r. W siedmiodniowym terminie, tj. do dnia 22 lipca 2019 r., skarżąca nie dokonała wpłaty. Z informacji z systemu informatycznego Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych stwierdzono wpłatę wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy w dniu 23 lipca 2019 r. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2019 r. (sygn. akt II SA/Sz [...]), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. K. uznając, że wniesienie opłaty po terminie wywołuje taki sam skutek, jak brak opłaty. Odpis opisanego wyżej postanowienia doręczono skarżącej w dniu 2 sierpnia 2019 r. W zażaleniu na to postanowienie, wniesionym w dniu 2 sierpnia 2019 r., skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc, że przyczyną uchybienia tego terminu był pobyt w szpitalu w dniach 21 – 23 lipca 2019 r. Zaznaczyła, że zaraz po wyjściu ze szpitala uiściła wpis. Ponadto jej niedopatrzeniem był również błąd wyliczeń, ponieważ "odliczyła siedem dni roboczych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 tej ustawy). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowana osoba uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi bez swojej winy oraz dopełniła czynność, dla której określony był termin. W niniejszej sprawie skarżąca niewątpliwie złożyła wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem wskazanego wyżej siedmiodniowego terminu. Wniosek złożyła bowiem w dniu 2 sierpnia 2019 r., w odpowiedzi na doręczone jej w tym samym dniu (2 sierpnia 2019 r.) postanowienie z dnia 29 lipca 2019 r. o odrzuceniu skargi (wtedy to też powzięła wiedzę o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu). Zaznaczyć należy przy tym, że skarżąca już w dniu 23 lipca 2019 r. uiściła wpis od skargi w wymaganej kwocie. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła jednak okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Oceniając złożony wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu spowodowane było okolicznościami niezawinionymi przez nią. Sąd podziela pogląd przedstawiony między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II FZ 527/11, zgodnie z którym istnienie przeszkody do dokonania czynności w postępowaniu (np. choroby) nie oznacza jeszcze, że automatycznie uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, przedłożona karta informacyjna z leczenia szpitalnego wskazuje, że istniała przeszkoda do dokonania czynności w postępowaniu (operacja [...]), jednak dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu konieczne jest uwiarygodnienie przez stronę niemożności działania mimo dołożenia staranności w przezwyciężaniu takiej przeszkody. W przypadku choroby trzeba zatem nie tylko wskazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności ale także, że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Ocena czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się zatem, do ustalenia czy twierdzenia wnioskodawcy o chorobie, czy pobycie w szpitalu są wiarygodne (tj. np. potwierdzone zaświadczeniem lekarskim), ale musi również uwzględniać to czy wskazana przyczyna uchybienia terminu stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą. W wypadku skarżącej brak jest danych wskazujących na brak możliwości skorzystania z pomocy innych osób, w tym np. pełnomocnika, zwłaszcza, że pobyt w szpitalu rozpoczął się w dniu [...] lipca 2019 r.,tj. w przedostatnim dniu terminu wobec czego wymieniona miała czas na ewntualne podjęcie stosownych działań w tym kierunku. Przedstawiona przez skarżącą karta leczenia szpitalnego wskazuje, że nie była to operacja nagła, lecz zaplanowana już wcześniej. Co więcej, sama skarżąca wskazała na niedopatrzenie ze swojej strony, polegające na nieprawidłowym wyliczeniu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu. Podkreślenia wymaga przy tym, że przesłane jej wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu pouczenie w jednoznaczny sposób określało tryb, termin i sposób uiszczenia wpisu od skargi. W żadnym razie w pouczeniu nie zawarto zapisów z których wynikałoby, że w tym wypadku należy liczyć jedynie dni robocze. Skarżąca nie wskazuje zresztą na wadliwe czy niezrozumiałe sformułowanie pouczenia a jedynie na błąd wyliczenia, który sama określa jako "niedopatrzenie". Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w terminie właściwym do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, zdarzenia od niej niezależne uniemożliwiły jej podjęcie stosownych działań - w tym chociażby zmierzających do skorzystania z pomocy innych osób – mających na celu uiszczenie wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.