II SA/Sz 615/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: I. zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, II. ustanowić adwokata Wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 615/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę H.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. W dniu 20 stycznia 2013 r. skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i jest osobą niepełnosprawną. Ponadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, a źródło jego utrzymania stanowi zasiłek stały i pielęgnacyjny otrzymywany w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. W ocenie skarżącego, wysokość uzyskiwanego dochodu potwierdza, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty adwokata z wyboru celem wniesienia skargi kasacyjnej oraz nie jest w stanie uiścić opłaty kasacyjnej bez uszczerbku w innych wydatkach, tj. zakup lekarstw, żywności, odzieży itp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podnieść, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być zatem stosowane wówczas, gdy strona istotnie nie posiada żadnych możliwości finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, pokrycie wydatków, czy opłacenie zastępstwa procesowego. Przy czym ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek w tym przedmiocie, zaś Sąd poddaje ocenie wszystkie przedłożone dowody, w tym także oświadczenia strony. Po dokonaniu oceny sytuacji materialnej i osobistej skarżącego w oparciu o jego wyjaśnienia zawarte we wniosku oraz powszechnie znane fakty dotyczące średnich kosztów utrzymania miesięcznego osoby, należy stwierdzić, że skarżący zasługuje na wsparcie ze strony Skarbu Państwa poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu, okoliczności wskazywane przez skarżącego, tj. niskie dochody, niepełnosprawność i związana z nią konieczność zakupu lekarstw, brak oszczędności oraz wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone na pokrycie kosztów sądowych, pozwalają na stwierdzenie, że H.K. nie jest w stanie z posiadanych środków ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tej sytuacji, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.