II SA/Sz 618/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. w przedmiocie wypłacenia zaległych zaliczek alimentacyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę B. S. w dniu [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę "w sprawie niemożliwości ponownego wszczęcia postępowania". W treści skargi B. S. wskazała, że wnosi skargę na ustawę z dnia [...] o postępowaniu wobec dłużników oraz zaliczce alimentacyjnej. Skarżąca podniosła dalej, że jako matka samotnie wychowująca dzieci otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego, a następnie zaliczkę alimentacyjną. W [...] wyszła za mąż i dlatego we [...] nie składała wniosku o zaliczkę. B. S. podkreśliła, że zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami nie spełniała ustawowych warunków - "nie byłam panną, rozwódką, wdową" - dlatego też nie złożyła stosownego wniosku. W związku z powyższym skarżąca wniosła o "zasądzenie przywrócenia możliwości wypłacenia zaległych zaliczek alimentacyjnych" według zasad obowiązujących po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt P 18/06 (Dz. U. z dnia 7 lipca 2008 r., Nr 119, poz.770). Do skargi B. S. dołączyła dokumenty potwierdzające trudną sytuację materialną Jej rodziny, a mianowicie zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] stwierdzające, że rodzina skarżącej korzystała z pomocy Ośrodka wraz z kartą otrzymanych świadczeń oraz zaświadczenie dnia [...], z którego wynika, że dochód rodziny skarżącej w przeliczeniu na jednego członka rodziny za okres zasiłkowy [...] wynosił 11, 75 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z treści skargi B. S. wynika, że skarżąca domaga się od Sądu "zasądzenie przywrócenia możliwości wypłacenia zaległych zaliczek alimentacyjnych". Przede wszystkim należy wyjaśnić, że sądy administracyjne nie mają kompetencji do wydawania orzeczeń przyznających stronom jakiekolwiek świadczenia. Sądy administracyjne nie zastępują bowiem organów administracji w zakresie załatwiania spraw, a jedynie kontrolują prawidłowość wydanych w sprawie decyzji lub postanowień. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa skutkującego wyeliminowaniem danego aktu administracyjnego z obrotu prawnego, sąd administracyjny uprawniony jest do uchylenia takiego aktu lub stwierdzenia jego nieważności. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że nie zapadło orzeczenie (decyzja, postanowienie), które mogłoby podlegać kontroli Sądu. Skarżąca nie złożyła bowiem stosownego wniosku. Tym samym żądanie B. S. dotyczące przyznania świadczenia w postaci zaliczki alimentacyjnej nie mieści się w granicach kompetencji sądu administracyjnego. Skoro sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę B. S., jako niedopuszczalną, należało odrzucić, co orzeczono na podstawie. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.