II SA/Sz 618/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-08-31

Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk - Meder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym na wniosek strony skarżącej przed rozstrzygnięciem merytorycznym skargi?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na potencjalne ryzyko lub teoretyczne okoliczności nie wystarcza do uzasadnienia wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
M. T. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, który umorzył postępowanie odwoławcze dotyczące pozwolenia wodnoprawnego udzielonego spółce "E" na przejście linią kablową pod dnem działek w gminie. W skardze M. T. wniosła o wstrzymanie wszelkich procedur związanych z pozwoleniem do czasu rozstrzygnięcia sprawy, argumentując m.in. ryzykiem zalania terenów i potencjalnymi szkodami majątkowymi oraz ograniczeniem prawa własności.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia[...] ., Nr[....] , po rozpatrzeniu odwołania M. T., od decyzji Starosty z dnia [...] r., znak:[...] , udzielającej "E" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia wodnoprawnego na przejścia projektowaną linią kablową [...] i kablem sterowania elektroenergetycznego, metodą przewiertu sterowanego, pod dnem [...] (działki nr [...] i nr [...] obręb [..]., gmina[...] ) – umorzył postępowanie odwoławcze. M. T. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisaną decyzję. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wszelkich procedur administracyjnych związanych z udzieleniem pozwolenia wodnoprawnego dla inwestycji, które mają związek z planowaną budową elektrowni wiatrowych do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia ww. kwestii przez Sąd. M. T. wskazała, że w przypadku, gdy rozstrzygnięcie Sądu będzie niekorzystne dla inwestora, a ten poczyni zaawansowane prace budowlane na podstawie udzielonych przez organ pozwoleń i decyzji, inwestor może wystąpić o ogromne odszkodowanie za poniesione nakłady na inwestycje, które w zmienionym stanie prawnym nie powinny być prowadzone, za co obciążony zostanie Skarb Państwa. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał wnioskodawczynię między innymi do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez podanie przesłanek uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu pisma z dnia [...] r. (stanowiącym odpowiedź na zobowiązanie Sądu) M.T. powtórzyła argumenty podniesione wcześniej w skardze. Dodatkowo wskazała, że zasadnym jest wstrzymanie zaskarżonej decyzji z uwagi na: -bardzo realne zagrożenie zalaniem terenów objętych inwestycją oraz terenów przyległych w związku z prowadzeniem prac ziemnych w obrębie [...] bez wymaganych uzgodnień oraz dokumentacji, bez specjalistycznego nadzoru; -rozmiar możliwych szkód na tych terenach, związanych z podtopieniem, bądź zalaniem pól uprawnych; - ograniczenie Jej prawa własności; -obciążenie Skarbu Państwa z tytułu ewentualnie wniesionych wniosków o odszkodowania (zarówno ze strony poszkodowanych, jak i inwestora); - duży sprzeciw lokalnej społeczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany wyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Podkreślić należy, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 P.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i następne). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że zachodzą określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – nie przedstawiono żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę decyzji z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy. Ocena taka nie może być bowiem zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło