II SA/Sz 618/15

Dnia 23 września 2016 roku ZARZĄDZENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego zarządza odmówić sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 25 maja 2016 r. R. S. wnioskiem z dnia 24 czerwca 2016 r. zażądał sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 25 maja 2016 r. w ten sposób, że słowa: 1) "Skarżący wnosi o zmianę pełnomocnika. Na pytanie Przewodniczącego czy rezygnuje z pełnomocnika, skarżący oświadcza, że wypowiada pełnomocnictwo adw. M. B.-Z. Na pytanie Przewodniczącego czy wobec tego będzie sam reprezentował swoje interesy w tej sprawie – skarżący oświadczył, że nie, ale chciałby wnieść o zmianę pełnomocnika" należy zastąpić słowami "W związku z oddaleniem wniosku skarżącego o odroczenie rozprawy w celu zajęcia przez adwokat M. B.-Z. stanowiska w sprawie II SA/Sz 618/15 skarżący w tej sytuacji procesowej wnosi o zmianę pełnomocnika. Na pytanie Przewodniczącego, czy rezygnuje z pełnomocnika skarżący oświadcza, że nie po to składał wniosek o ustanowienie pełnomocnika, aby teraz z niego rezygnować, natomiast w zaistniałej sytuacji procesowej wypowiada pełnomocnictwo adwokat M. B.-Z. i wnosi aby Sąd zwrócił się do ORA w S. o zmianę pełnomocnika w sprawie II SA/Sz 618/15. Jeżeli Sąd nie zwróci się do ORA w S. o zmianę pełnomocnika, to skarżący oświadcza, że sam się z takim wnioskiem do ORA w S. zwróci. Na pytanie Przewodniczącego czy wobec tego będzie sam reprezentował swoje interesy w sprawie, skarżący oświadcza, że interesem w tej sprawie powinno być stanowisko Sądu, aby nie stanowić i stosować prawa za pomocą prawa powielaczowego i oświadcza, że mógłby sam występować w tej sprawie, gdyby nie istniał rażąco bezprawny przymus adwokacki do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, jakim jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. W związku z tym skarżący wnosi o zmianę pełnomocnika"; 2) "Sprawozdanie z przebiegu rozprawy złożył sędzia WSA Marzena Iwankiewicz" uzupełnić o słowa "Po sprawozdaniu sędziego sprawozdawcy skarżący oświadcza, że sprawozdanie było niejasne. Odnosiło się tylko do osoby skarżącego i pomijało istotne kwestie, które poruszył skarżący w skardze, a które dotyczyły stanowienia i stosowania prawa przez funkcjonariuszy publicznych za pomocą prawa powielaczowego (metoda z okresu reżimu komunistyczno-peerelowskiego). Skarżący oświadcza, że w szczególności sprawa powinna być rozpatrywana przez pryzmat konstytucji, w szczególności art. 92 ust. 1. Sędzia sprawozdawca zupełnie pominęła tę kwestię, koncentrując się głównie na osobie skarżącego. W tym miejscu (momencie) wstaje substytut pełnomocnika adwokat J. K. i wchodzi w słowo mocodawcy (skarżącego). Mocodawca (skarżący) nie przerywa mówiącemu adwokatowi J. K."; 3) "Skarżący w uzupełnieniu stanowiska pełnomocnika wskazuje, że obwieszczenie zostało podpisane przez zastępcę Ministra Gospodarki i powinno mieć formę rozporządzenia. W ocenie skarżącego kwestie te powinny zostać uregulowane w ustawie, która powinna zawierać delegację do wydania rozporządzenia w tej sprawie. Gdyby przepisy te przybrały formę rozporządzenia, to wtedy musiałby je osobiści podpisać Minister" zastąpić słowami "Skarżący w uzupełnieniu stanowiska pełnomocnika wskazuje, że w sprawie II SA/Sz 618/15 popełniono delikty konstytucyjne. Jednym z deliktów konstytucyjnych jest regulowanie prawa powszechnie obowiązującego dotyczącego podstawowej egzystencji Polek i Polaków za pomocą obwieszczenia, do tego podpisanego przez zastępcę Ministra Gospodarki. Sprawy dotyczące podstawowej egzystencji Polek i Polaków powinny być regulowane w ustawie, która powinna zawierać wytyczne szczegółowe do wydania rozporządzenia w celu jej wykonania (od strony technicznej). Rozporządzenie do ustawy podpisuje Prezes Rady Ministrów lub odpowiedni minister, jeżeli to dotyczy jego działalności". Zgodnie z art. 100 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje protokół. W myśl art. 101 § 1 protokół powinien zawierać: 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności; 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze; 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do art. 103 P.p.s.a. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. Żądanie skarżącego z dnia 24 czerwca 2016r. o uzupełnienie i sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 25 maja 2016 r. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem treść protokołu odzwierciedla prawidłowo sens wypowiedzi skarżącego, aczkolwiek nie jest dosłownym przytoczeniem jego słów. Należy zauważyć, że protokół rozprawy sporządzany jest pod nadzorem przewodniczącego, a nie pod dyktando stron. Jeśli zatem strona w swoich oświadczeniach składanych na posiedzeniu jawnym zawrze elementy nie mające żadnego znaczenia dla sprawy, prawem przewodniczącego jest ich pominięcie w protokole, ponieważ oświadczenia i wnioski stron w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie mają charakteru zeznań i żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga dosłownego ich protokołowania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 629/11 (LEX nr 1149400) przepis art. 101 § 1 P.p.s.a. nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia. W tym stanie rzeczy, ze względu na brak podstaw do sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy, na podstawie art. 103 P.p.s.a. – zarządzono jak wyżej.