II SA/Sz 620/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2016 r. pozostawiającego wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 620/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zasiłku celowego. Pismem z dnia 16 listopada 2016 r., które wpłynęło do sądu w dniu 19 listopada 2015 r., skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Pismem z dnia 23 listopada 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia braku ww. wniosku poprzez złożenie go na załączonym formularzu PPF i odesłanie go do sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania z uwagi na niewykonanie przez skarżącą wezwania do uzupełnienia braku ww. wniosku. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 15 stycznia 2016 r. z pouczeniem, że na zarządzenie służy jej sprzeciw do sądu, który należy wnieść w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem jego odrzucenia. Pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego. Sprzeciw złożyła osobiście w organie w dniu 21 stycznia 2016 r. W dniu 26 stycznia 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) organ doręczył przedmiotowy sprzeciw sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie nie ulega wątpliwości, że zarządzenie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 15 stycznia 2016 r., zatem siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał z dniem 22 stycznia 2016 r. W dniu 21 stycznia 2016 r. E. S. złożyła sprzeciw, lecz nie bezpośrednio do sądu, a za pośrednictwem organu. W dniu 26 stycznia 2016 r. sprzeciw został nadany przez organ na adres sądu. Oznacza to, że sprzeciw został wniesiony do sądu dopiero w dniu 26 stycznia 2016 r., kiedy to nastąpiło jego przekazanie przez organ do sądu, a więc z czterodniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). Konkludując, sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.