II SA/Sz 622/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić przywrócenia terminu W dniu [...] r. A.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującą A.M. doprowadzenie przebudowanego dachu budynku letniskowego położonego na nieruchomości przy ul. [...] na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] do stanu poprzedniego tj. skrócenie okapu dachu wystającego obecnie ca [...] m ponad lico ściany budynku do długości ca [...] cm ponad lico ściany budynku. Organ zobowiązał jednocześnie A.M. do wykonania prac pod nadzorem uprawnionej osoby oraz przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby, w którym stwierdza się, że prace budowlane związane z przebudową okapu dachu zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, a obiekt może być przedmiotem użytkowania. Zarządzeniami z dnia 18 czerwca 2012 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ustalił wpis sądowy od złożonej skargi w kwocie 500 zł i wezwał A.M. do uiszczenia wpisu ww. kwocie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2012 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził ponadto o wezwaniu skarżącej A.M. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem 7 odpisów skargi wraz z załącznikami, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz odpisy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II w przedmiocie ustalenia oraz wezwania do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone na podany przez skarżącą adres do korespondencji w dniu 22 czerwca 2012 r. Przesyłkę odebrał D.J. W dniu 22 czerwca 2012 r. w imieniu skarżącej został uiszczony należny wpis sądowy w kwocie 500 zł. W związku z okolicznością, iż braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r., sygn. II SA/Sz 622/12, odrzucił skargę A.M. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony na ten sam co wcześniej podany przez skarżącą adres w dniu 20 lipca 2012 r. Przesyłkę ponownie odebrał D.J. W dniu [...] r. skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że pismo Sądu zawierające postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu [...] r. odebrał D.J., także mieszkający po adresem: ul. [...] i tylko dzięki matce została ona poinformowana telefonicznie o odebraniu tej przesyłki, ponieważ sama przebywała z dzieckiem na konsultacjach w klinice w [...]. Na skutek prośby skarżącej jej matka otworzyła przesyłkę i przeczytała jej treść, która jak wskazała skarżąca, szczerze i głęboko ją oburzyła , ponieważ nic nie wiedziała o konieczności przesłania 7 odpisów skargi, a było to przecież tylko formalnością. Poprosiła wówczas o odszukanie i sprawdzenie kto odebrał poprzednią przesyłkę i po sprawdzeniu tego na poczcie przez ojca skarżącej okazało się, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odebrał także D.J., ale ani nie poinformował on o tym fakcie, ani też nie przekazał skarżącej pisma Sądu wzywającego do nadesłania 7 odpisów skargi, przez co nie mogła ona w żaden sposób dopełnić tej formalności. Dlatego poprosiła matkę o przesłanie faksem skargi, którą następnie skopiowała celem przekazania Sądowi. Skarżąca zaznaczyła, że ponieważ nie może być winna w kwestii nie wysłania wymaganych 7 odpisów skargi, zwraca się o przywrócenie terminu do ich przesłania. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "ustawą"). Zgodnie z art. 85, art. 86 § 1, art. 87 oraz art. 88 ustawy, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd w drodze postanowienia odrzuca na posiedzeniu niejawnym. W przedmiocie oceny dopuszczalności złożonego wniosku w pierwszej kolejności badaniu poddać należy kwestię zachowania przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi art. 86 § 1, art. 87 oraz art. 88 ustawy, dokonanie stosownej czynności procesowej nastąpić powinno w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi dowiedziała się dopiero po przekazaniu jej odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Skarżąca nie wskazała we wniosku, w jakim dniu odpis ten został jej przekazany. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika jednak, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia Sądu z dnia 16 lipca 2012 r. o odrzuceniu skargi A.M. została odebrana przez D.J. w dniu 20 lipca 2012. Wniosek o przywrócenie terminu, jak wynika z odcisku stempla pocztowego na kopercie, skarżąca złożyła natomiast w dniu 27 lipca 2012 r. Przyjmując zatem za twierdzeniami skarżącej, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustać miała w dniu faktycznego powzięcia przez nią wiadomości o niniejszym obowiązku, a o którym dowiedziała się z treści przekazanego jej postanowienia o odrzuceniu skargi, przyjąć należy, że 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. W świetle powyższego, podstawę oceny zasadności wniosku skarżącej stanowić będzie okoliczność braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że obie przesyłki, zarówno zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, jak i zawierającą postanowienie o odrzuceniu skargi, odebrał D.J., zamieszkujący pod tym samym adresem, co skarżąca i który nie przekazał, jak również nie poinformował skarżącej o fakcie odbioru skierowanej do niej z Sądu korespondencji, ani też o jej treści. Ze znajdujących się w aktach sądowych sprawy zwrotnych poświadczeń odbioru wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sadowego w kwocie 500 zł, w dniu 22 czerwca 2012 r. odebrał D.J., który w treści poświadczenia, przy podpisie zaznaczył, że jest bratem skarżącej. Takie samo oznaczenie widnieje na zwrotnym poświadczeniu odbioru w dniu 20 lipca 2012 r. przez D.J. skierowanej do skarżącej przesyłki zawierającej postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 67 § 1 i 69 ustawy, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Art. 72 § 1 ustawy stanowi natomiast, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W kontekście treści powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy wskazać należy, że przesyłka Sądu zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona na wskazany przez skarżącą adres zamieszkania dorosłemu domownikowi, którym był brat skarżącej – D.J., i który przy odbiorze korespondencji podjął się przekazania pisma jego adresatowi. Z przyjętego w treści art. 72 ustawy unormowania wynika domniemanie przekazania przesyłki przez odbierającego dorosłego domownika jej adresatowi tego samego dnia, w którym odebrał on przesyłkę od doręczającego za pokwitowaniem jej odbioru. Skarżąca wskazała, że w czasie, gdy doręczana była z Sądu przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi przebywała z dzieckiem na konsultacji w klinice w [...], choć okoliczność ta nie została potwierdzona jakimikolwiek dokumentami. W zakresie wniosku o przywrócenie terminu miarodajna jest jednak data doręczenia przesyłki w dniu 22 czerwca 2012 r. Skarżąca nie wskazała jednakże na okoliczność dłuższej nieobecności w czasie doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Uznać zatem należy, w świetle wynikającego z art. 72 § 1 ustawy domniemania, że przesyłka ta została przekazana skarżącej w dniu jej odbioru przez brata skarżącej D.J.. Na uwagę w sprawie zasługuje jeszcze podniesiona przez skarżącą okoliczność, że D.J. po odbiorze przesyłek z Sądu nie informował o tej okoliczności. Wskazać należy natomiast, że w tym samym dniu, w którym nastąpił odbiór pierwszej przesyłki sądowej, tj. 22 czerwca 2012 r. w imieniu i na rzecz skarżącej został dokonany przelew tytułem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł z rachunku bankowego S.J. Trudno przypuszczać, aby przy braku wiedzy skarżącej na jej rzecz dokonano uiszczenia wpisu sądowego, a wezwanie to jak wskazano, nadane zostało w jednej przesyłce wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi. W świetle powyższego istotne wątpliwości budzi podnoszona przez skarżącą okoliczność braku przekazania jej informacji o niniejszej przesyłce. Zwrócić należy także uwagę, że w zakresie drugiej przesyłki, którą D.J. odebrał w dniu 20 lipca 2012 r. i o której, jak wskazała skarżąca, również jej nie poinformował, udało jej się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podkreślić należy, że skarżąca sama, w złożonej do Sądu skardze, podała adres do korespondencji, na który Sąd dokonywał następnie doręczeń. Inicjując postępowanie sądowe skarżąca powinna należycie zadbać o możliwość skutecznego z nią kontaktu, biorąc pod uwagę także tryb postępowania sądowoadministracyjnego, w tym zarówno przepisy normujące zasady dokonywania doręczeń pism sądowych, jak i instytucje pełnomocnika oraz pełnomocnika do doręczeń w sytuacji, gdy skarżąca nie jest w stanie samodzielnie uczestniczyć w postępowaniu i dokonywać odbioru kierowanej do niej korespondencji. Powyższe wskazuje, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w zakresie ochrony i dochodzenia swoich praw przed sądem. Przyjmując zatem nawet, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, w ocenie Sądu nie można jednak uznać, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało negatywnie rozpoznać wniosek skarżącej i odmówić przywrócenia terminu do dokonania uzupełnienia braków formalnych skargi.