II SA/Sz 625/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 kpa oraz art. 140 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593), po rozpatrzeniu odwołania J. Z. – umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie ustawy z 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t.jedn. Dz.U. z 1998r. Nr 64, poz.414 ze zm.) organ I instancji przyznał J. Z. zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności w wysokości [...] zł. Od tej decyzji odwołał się J. Z. zarzucając, że przyznana pomoc jest niewystarczająca. Organ odwoławczy stwierdził, że już po wszczęciu postępowania odwoławczego w przedmiotowej sprawie w dniu [...]r. weszła w życie ustawa o pomocy społecznej z dnia 12.03.2004r. Na mocy art. 160 tej ustawy utraciła moc dotychczas obowiązująca ustawa o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990r. W myśl art. 140 ust. nowej ustawy z dniem jej wejścia w życie wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990r. w związku z tym także decyzja z dnia [...]r., od której odwołał się J. Z. utraciła moc. Tak więc postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe. Natomiast w myśl art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożył J. Z. wnosząc o wnikliwe rozpoznanie jego sprawy, ponieważ wydana decyzją jest krzywdząca. Skarżący opisał swą trudną sytuację życiową, brak dochodów i konieczność korzystania z pomocy opieki społecznej. Stwierdził też, że otrzymał pomoc w kwocie [...] zł na [...] miesiące od opieki społecznej. Zdaniem skarżącego organy opieki społecznej stale powołują się na brak pieniędzy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji ostatecznej dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że skargę należało uwzględnić. Organ odwoławczy wydając decyzję o umorzeniu postępowania, z uwagi na jego bezprzedmiotowość wskazał na art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, który stanowi, że z dniem wejścia w życie tej ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, ze. zm.), z wyjątkiem decyzji określonych w ust. 2 i 3 oraz art. 152 ust. 3 i art. 154 ust. 8 ustawy. Wskazany przez organ art. 149 ust. 1 nie oznacza jednak, wbrew twierdzeniom organu, bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ zgodnie z art. 150 cyt. ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy nowej ustawy. Rozpoznawana sprawa została wszczęta, ale nie została zakończona jeszcze decyzją ostateczną. Ustawodawca użył ogólnego sformułowania co pozwala przyjąć, że pojęcie sprawa "niezakończona" oznacza sprawę niezkończoną w administracyjnym toku instancji. Niezależnie od powyższych rozważań należy wskazać, na zaistniałe uchybienia proceduralne. Trudno bowiem z pism procesowych skarżącego złożonych w toku postępowania stwierdzić, co w istocie stanowi przedmiot zaskarżenia, ponieważ strona w skardze skierowanej do Sądu wyraźnie stwierdza, cyt."...w chwili obecnej znów otrzymałem [...] zł na [...] miesiące od opieki społecznej...". Natomiast organ przyjął, że skarga dotyczy przyznanego zasiłku celowego stronie w kwocie [...]zł. Należy zauważyć, że zostały wydane dwie decyzje Ośrodka Pomocy Społecznej, jedna z dnia [...]r. o przyznaniu J. Z. w kwocie [...] zł (k. [...] akt administracyjnych) oraz druga z dnia [...]r. o przyznaniu zasiłku okresowego na okres [...]miesięcy w wysokości [...] zł. Postępowanie administracyjne charakteryzuje się umiarkowanym formalizmem co oznacza, że strona może poprzestać na stwierdzeniu, że nie zgadza się z treścią wydanej decyzji i ją zaskarża, ale powinnością organu jest ustalenie od której decyzji strona się odwołuje, o ile nie wskazała tego sama strona. Jest to zwłaszcza istotne gdy w sprawie wydano więcej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien ustalić w sposób jednoznaczny, która decyzja jest przedmiotem zaskarżenia i dalsze postępowanie prowadzić po dokonaniu tych ustaleń. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.