II SA/Sz 628/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce o nr ewid. [...], ob. [...] w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę po s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] W niniejszej sprawie Spółka A., reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty odmawiającą uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji z dnia [...] nr [...] (znak [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P.K. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce ew. nr [...] obr. [...]. Pismem z dnia [...] skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że decyzja udzielająca pozwolenie na budowę mieści się w granicach skargi, gdyż dotyczy tego samego zakresu podmiotowego i przedmiotowego co zaskarżona decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego wydana w toku postępowania nadzwyczajnego. Nadto wskazała, że wykonanie decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, których odwrócenie byłoby odległe i mniej pewne. Jednocześnie ewentualna rozbiórka czy przebudowa naraziłaby inwestora na znaczną szkodę, albowiem koszty związane ze zmianami realizacji inwestycji w przypadku budowy budynku handlowo -usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą mogą wynosić nawet klika milionów złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być zarówno zaskarżony akt oraz inne akty, o ile mieszczą się "w granicach tej samej sprawy", zaś warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno więc wskazywać na istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami. W ocenie Sądu, wprawdzie decyzja Starosty z dnia [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę mieści się granicach skargi, tym nie mniej skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Zauważyć należy, że co do zasady wybudowanie obiektu w oparciu o pozwolenia na budowę jest możliwe do odwrócenia, zaś koszt przewrócenia do stanu poprzedniego obciążają inwestora, a nie skarżącą. Nie oznacza to, że decyzje dotyczące pozwolenia na budowę nie mogą spowodować powstania skutków materialnych i prawnych dla innych podmiotów aniżeli inwestor. Jednakże w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Tymczasem na tle argumentacji wniosku nie sposób dopatrzeć się występowania w sprawie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzenia znacznej szkody skarżącej Spółce, jako właścicielowi działek sąsiadujących z działką inwestycyjną. Przywołana w uzasadnieniu wniosku okoliczność poniesienia dużych kosztów jak i czasu celem ewentualnego przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego odnoszą się do sytuacji inwestora, a nie podmiotu wnioskującego. Tak więc te okoliczności nie uzasadniają udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji udzielającej P.K. pozwolenia na budowę. Nadto podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 35a ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania decyzji na wniosek skarżącego można uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Z przepisu tego wynika, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, jaka mogłaby wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Zatem to inwestor narażony jest na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko w przypadku uwzględnienia skargi, ale również w razie wstrzymania wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.