II SA/Sz 63/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 marca 2010r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I uchyla zaskarżoną decyzję, II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku, III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej J. W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją administracyjną z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 71, art. 75 ust. 1, art. 84 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( DZ.U. Nr199, poz.1227 z późn.zm. ), zwanej dalej " ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku", stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą: "Zmiana sposobu użytkowania budynku magazynowo - garażowego na trzystanowiskowy warsztat mechaniki samochodowej przy ul. [...]". Decyzja wydana została na wniosek S. i M. R., z dnia [...], po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, wskutek uchylenia decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], decyzji Prezydenta Miasta [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, z zaleceniem zbadania dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez zakład na tereny sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej. W realizacji powyższego zalecenia, wobec braku obowiązującego dla rozpatrywanego obszaru miejscowego planu zagospodarowania terenu, celem ustalenia rodzaju zabudowy otaczającej działkę inwestycyjną, przeprowadzona została wizja lokalna, która potwierdziła, że tereny działek sąsiadujących z warsztatem wykorzystywane są na funkcje budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w zabudowie wolnostojącej z garażami dwuboksowymi lub budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej oraz dz. nr [...] bez zabudowy. W oparciu o art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska organ uznał, że dopuszczalne poziomy hałasu dla przedmiotowego przedsięwzięcia ustalone zostają jak dla przeważającego rodzaju terenu, tj. terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wynoszą 50dB. Powyższe ustalenie spowodowało konieczność aktualizacji karty informacyjnej przedsięwzięcia, co uczynił wnioskodawca przedkładając w dniu [...] nową kartę informacyjną autorstwa mgr inż. P.M. Organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie z mocy § 3 ust. 1 pkt 70 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), należy do przedsięwzięć, mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego to przedsięwzięcia potrzebę sporządzenia raportu stwierdza się w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie art. 63 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w wydanej opinii z dnia [...], znak: [...] nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, uzasadniając swoje stanowisko tym, iż przewidywana zmiana użytkowania budynku magazynowo-garażowego na trzystanowiskowy warsztat samochodowy, w którym dwa stanowiska przeznaczone będą na naprawę samochodów i jedno do przeglądu, przed przyjęciem samochodu do naprawy, nie spowoduje negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i życie ludzi. Organ stwierdził również, iż w toku postępowania nie zasięgał opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, którego zadania w zakresie dotyczącym wydania opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosownie do art. 156 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wykonują starostowie - w ciągu roku od dnia wejścia w życie tej ustawy. W związku z tym, iż prezydent miasta na prawach powiatu wykonuje zadania starosty określone w ustawie Prawo ochrony środowiska, a jednocześnie jest organem prowadzącym postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku nie stosuje się wymogu uzgodnienia lub opiniowania. W dniu [...] Prezydent Miasta [...] wydał postanowienie stwierdzające brak potrzeby oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu, zawiadamiając o jego zakończeniu i możliwości wniesienia dodatkowych wniosków dowodowych. Z uzasadnienia wydanej decyzji organu I instancji wynika dalej, że w rejonie przedsięwzięcia nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a budynek magazynowo - garażowy, istniejący na działce nr [...] wybudowano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...], jednak z uwagi na samowolną zmianę sposobu jego użytkowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał użytkowanie budynku. Ponadto, inwestor przedsięwzięcia wystąpił, zgodnie z zaleceniem tego organu, w dniu [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, która do czasu opracowania karty informacyjnej przedsięwzięcia - nie została wydana. Uzasadniając odstąpienie od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko organ odniósł się do uwarunkowań wynikających z art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, w tym usytuowaniem przedsięwzięcia, rodzajem i charakterystyką przedsięwzięcia, rodzajem i skalą możliwego oddziaływania na środowisko, szczegółowo omawiając wskazane uwarunkowania. Analizowany obiekt usytuowany jest wśród zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, poza obszarami cennymi przyrodniczo i wymagającymi specjalnej ochrony ze względu na występowanie chronionych gatunków zwierząt i roślin oraz ich siedlisk. Budynek parterowy przystosowany zostanie na trzystanowiskowy warsztat samochodowy, z dwoma stanowiskami do naprawy i jednym do przeglądu, w którym zatrudnione zostaną dwie osoby, do pracy w systemie dziennym w godzinach od [...]. Zakres prac będzie obejmował naprawy serwisowe pogwarancyjne samochodów osobowych, przeglądy doraźne i poważniejsze naprawy, z wyłączeniem prac blacharsko-lakierniczych. Warsztat wyposażony będzie w urządzenia prostowniczo-rozruchowe, urządzenia do wymiany płynu hamulcowego, płynu hydraulicznego, zestawy pneumatyczne do smaru, podnośniki punktowe i hydrauliczne oraz zestawy kluczy i narzędzi. Wyposażenie warsztatu spełniać będzie wymogi najwyższego poziomu technologicznego. W fazie eksploatacji przedsięwzięcia za niezbędne z punktu widzenia ochrony środowiska uznano selektywne magazynowanie odpadów w specjalnie od tego przeznaczonych zbiornikach, na terenie wydzielonym i zabezpieczonym przed możliwością przenikania odcieków do środowiska gruntowo-wodnego, zapewnienie ich systematycznego odbioru przez wyspecjalizowane firmy, zaopatrzenie warsztatu w sorbenty i czyściwo, służące do usuwania niewielkich odcieków lejowych i ropopochodnych, zapewnienie osłony i obudowy przeciwakustycznej urządzeń o wysokim poziomie mocy akustycznej (kompresory, wentylatory), wykonywanie pracy wyłącznie przy zamkniętych drzwiach warsztatu. Funkcjonowanie warsztatu będzie się wiązać z emisją hałasu, której źródłem będzie ruch pojazdów, pracujące urządzenia w hali warsztatu oraz wentylatory dachowe. Z uwagi na wyżej wskazane położenie warsztatu, obowiązujące dla terenów w zasięgu oddziaływania warsztatu normy hałasowe wynoszą, dla pory dziennej 50dB, dla pory nocnej 40dB. Warsztat nie będzie pracował w nocy. Dokonane obliczenia akustyczne, jak wskazuje organ, przy uwzględnieniu równoczesnej pracy wszystkich źródeł potwierdziły, że izolinia dla pory dziennej L=50dB/A/ nie przekroczy granic inwestycji, tj. dz. nr [...], obręb [...]. Kolejnym oddziaływaniem przedsięwzięcia, na które wskazał organ jest emisja zanieczyszczeń powietrza (gazy i pyły), której źródłem będą pojazdy samochodowe, emitujące SO2, N02, CO, PM10, węglowodory ze spalania paliw napędowych, jak też wykorzystywane w niewielkiej ilości rozpuszczalniki. Powołując się na przeprowadzone analizy i obliczenia dla zakładów tego samego typu, jak też większych, organ uznał, że nie zostaną przekroczone standardy środowiskowe w zakresie stężeń emitowanych zanieczyszczeń. Mając na uwadze omówione w zaskarżonej decyzji aspekty oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jego charakter i skalę, opinie organów upoważnionych z mocy ustawy oraz deklarowane przez inwestora rozwiązania chroniące środowiska, Prezydent Miasta [...] uznał za uzasadnione odstąpienie od potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odwołaniem z dnia [...], złożonym z dochowaniem przepisanego terminu do jego wniesienia, J.W. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie potrzeby przeprowadzenia oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżąca zakwestionowała zasadność wykluczenia prac blacharsko-lakierniczych z zakresu prac warsztatu podnosząc, iż przewidywane, zarówno w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, jak też w samej decyzji, wykorzystanie niewielkiej ilości rozpuszczalników, mogących być jej zdaniem wykorzystywanymi wyłącznie do prac blacharsko-lakierniczych, jednoznacznie wskazuje na zamiar prowadzenia przez inwestora także tego rodzaju prac tym bardziej, iż w karcie informacyjnej nie wskazano, do czego przewidziano użycie rozpuszczalników. Zabrakło też, jak podniosła skarżąca, szczegółowej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na powietrze dla tej konkretnej lokalizacji przedsięwzięcia, poprzestając na ogólnikowych i powierzchownych twierdzeniach opartych na badaniach dla innych lokalizacji, w szczególności w strefach przemysłowych. Dokonane odniesienia są, zatem nieadekwatne do przedmiotowej inwestycji, umiejscowionej wśród terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), po rozpatrzeniu odwołania J.W. od wymienionej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium stwierdziło, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie tej decyzji jest wymagane, między innymi, dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a jej wydanie następuje przed uzyskaniem jednej z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy - w tym przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem postępowania przed organem I instancji było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku magazynowo-garażowego na trzystanowiskowy warsztat mechaniki samochodowej przy ul. [...]. Realizacja ww. inwestycji zaliczona została przez organ do przedsięwzięć, mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 70 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) stanowiącym, iż przedsięwzięciami mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko są: "stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego lub rolniczego, lub środków transportu, niewymienione w pkt 17-19 i pkt 45, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów". Powyższe przedsięwzięcie, jest więc przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - w kontekście art. 173 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Jednocześnie, jak wynika z uzasadnienia wydanej decyzji, inwestor przedsięwzięcia nie uzyskał jeszcze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, koniecznej z uwagi na zmianę sposobu użytkowania budynku magazynowo - garażowego położonego na działce nr [...]. Spełniona jest, zatem druga z przesłanek, określona w art. 72 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, warunkująca wydanie przez organ decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku postępowanie w sprawie wydania przedmiotowej decyzji wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia i - co potwierdzają akta sprawy - wniosek taki został złożony w dniu [...] przez Państwa S i M. R. (inwestorów), współwłaścicieli działki nr [...] w obrębie geodezyjnym nr [...] w [...]. Zgodnie z zaleceniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Prezydent Miasta [...] zażądał uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia w zakresie emisji hałasu. Wątpliwości Kolegium budziły rozbieżności wynikające z analizy treści uzasadnienia wydanej decyzji oraz zapisów karty informacyjnej przedsięwzięcia, stanowiącej załącznik nr [...] do decyzji, z których to wynikało, iż planowana wyłącznie w porze dziennej działalność warsztatu nie spowoduje przekroczenia hałasu ponad poziom wyższy niż 55dB/A w rejonie najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Jednak w wyjaśnieniach do sporządzonej karty informacyjnej, tj. w piśmie z dnia [...] autor karty – P.M. stwierdził, że "przeprowadzone obliczenia uciążliwości akustycznej inwestycji nie wykazały przekroczenia izolinii 50dB na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej". Powyższe rozbieżności, dotyczące dopuszczalnego poziomu hałasu (w decyzji, postanowieniu i karcie informacyjnej przedsięwzięcia wskazano, bowiem wielkość 55dB, którą zmieniono po pisemnym zastrzeżeniu skarżącej na 50dB)-wymagały, w ocenie organu odwoławczego, wyjaśnienia. W karcie informacyjnej z [...] autorstwa mgr inż. P.M. przeprowadzona została analiza uciążliwości akustycznej planowanego obiektu na tereny sąsiadujące. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826) dopuszczalny poziom hałasu emitowanego na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie może przekroczyć 50 dB w porze dziennej, zaś na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego - 55 dB. Zważywszy na lokalizację warsztatu mechaniki pojazdowej, pozostającego w sąsiedztwie terenów zabudowy jednorodzinnej dopuszczalny poziom hałasu, którego źródłem jest warsztat, nie powinien przekraczać wartości: równoważny poziom dźwięku A dla pory dziennej LeqT=50db oraz równoważny poziom dźwięku A dla pory nocnej LeqT=40db. Obliczenia akustyczne związane z emisją hałasu do środowiska wykonano przy równoczesności pracy wszystkich źródeł, tj. prac wewnątrz hali związanych z naprawą samochodów, ruchu pojazdów samochodowych i wentylatora dachowego. W wyniku obliczeń komputerowych, według instrukcji 308JTB Warszawa, programem ZEW HAŁAS dla wskazanych danych oraz dla innych tego typu obiektów, stwierdzono, że izolinia dla pory dziennej L=50dB/A/ nie przekroczy granic inwestycji, a poziom hałasu o wartości wyżej wskazanej dochowany zostanie na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Powyższa aktualizacja karty informacyjnej stanowiła podstawę podjęcia ponownie czynności ustawowych, niezbędnych w procedurze wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na podstawie art. 63 ust. 2 w zw. z art. 61 ust. 2 ww. ustawy Prezydenta Miasta [...] wydał, po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], postanowienie z dnia [...] (znak: [...]), nie nakładające obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowiska. Przedmiotem oceny w postępowaniu zakończonym wydaniem powyższego postanowienia była karta informacyjna przedsięwzięcia zawierająca informacje istotne z punktu widzenia przepisu art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku. Zgodnie z wnioskami omawianego dokumentu, opartymi na przeprowadzonej analizie środowiskowej, inwestycja nie będzie wywierać negatywnego wpływu na środowisko. Zdaniem Kolegium, wyraźnego podkreślenia wymaga okoliczność, iż zaskarżona decyzja jest wydawana dla inwestycji o ściśle określonych parametrach oraz zakresie przewidzianych do wykonywania prac naprawczych. Nie ma podstaw do kwestionowania wniosku i uzupełniającej go karty informacyjnej o przedsięwzięciu, co do zakresu prac, tylko i wyłącznie na podstawie przypuszczeń skarżącej o możliwości wykonywania prac blacharsko-lakierniczych, wobec wskazania na użycie niewielkich ilości rozpuszczalników. Tak daleko idące domniemanie nie tylko nie znajduje uzasadnienia w załączonych dokumentach, ale przede wszystkim jest bezpodstawne w obliczu uprawnień wnioskodawcy do określenia rodzaju i zakresu inwestycji. Dane tak określone, jak we wniosku i załączonej do niego karcie informacyjnej, podlegają ocenie organów w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej i w takim też zakresie uwzględnionym w decyzji, o wydanie której ubiegają się wnioskodawcy, są dla nich wiążące. Na marginesie, organ odwoławczy zakwestionował wiedzę skarżącej, co do wyłączności użycia rozpuszczalników, które oprócz podnoszonego przeznaczenia wyłącznie do prac blacharsko-lakierniczych, wykorzystywane są do odtłuszczania różnych elementów i powierzchni pokrytych smarami i olejami. Ponadto pismem z dnia [...], nadesłanym pocztą elektroniczną, autor karty informacyjnej mgr inż. P.M. wyjaśnił dodatkowo, iż w warsztacie samochodowym nie będą prowadzone żadne prace blacharsko-lakiernicze, ilość stosowanych rozpuszczalników wynosić będzie ok. 2l/m-c; 25l/rok; oleju napędowego ok. 5l/m-c, 60l/rok, aerozolu ok. 2-4 opakowania po 200ml/m-c. Do zabrudzonych części samochodowych stosowany będzie olej napędowy, a części te będą wycierane czyściwem. Natomiast do zardzewiałych śrub stosowany będzie aerozol rozpylający substancję, ułatwiający ich rozkręcanie. Do informacji tej załączona zostało zestawienie źródeł i wielkości emisji, na podstawie którego autor karty doszedł do wniosku, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało uciążliwości dla powietrza atmosferycznego poza terenem działki. Z pismem tym strona miała sposobność zapoznać się w postępowaniu przed Kolegium. W trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji J.W. nie żądała uzupełnienia karty informacyjnej o braki podniesione w odwołaniu pomimo, że pismem z dnia [...] jej pełnomocnik zastrzegł sobie siedmiodniowy termin do złożenia dodatkowych wniosków dowodowych. Jego bezskuteczny upływ skutkował wydaniem przez organ pierwszej instancji decyzji w dniu [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, iż analizowane przedsięwzięcie nie będzie znacząco oddziaływało na środowisko w innych aspektach, aniżeli omówione w decyzji. Inwestor zobowiązany został dodatkowo do przestrzegania wymogów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach, w zakresie zagospodarowania powstałych w związku z planowaną inwestycją odpadów, w szczególności do uregulowania stanu formalno-prawnego w zakresie wytwarzania odpadów na terenie warsztatu samochodowego, do prowadzenia ilościowej i jakościowej ich ewidencji, podpisania umów na odbiór wszystkich rodzajów odpadów z uprawnionymi firmami. Warunkiem bezpiecznego postępowania z odpadami, do których Inwestor musi się dostosować jest selektywne ich zbieranie w oznakowanych pojemnikach, w tym wydzielenia specjalnego pomieszczenia na odpady niebezpieczne, zapewnienie systematycznego odbioru odpadów. Organ podkreślił, że karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem zawierającym podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, w szczególności dane, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy i w tym zakresie należy rozpatrywać zawarte w niej postanowienia. W ocenie Kolegium, charakter przedsięwzięcia, jego skala, jak też związane z tym ograniczenie oddziaływania przedsięwzięcia wyłącznie do terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny, pozwala na uznanie za uzasadnione twierdzenie o braku znacznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i odstąpieniu od przeprowadzenia oceny tego oddziaływania. Powyższa decyzja została zaskarżona przez J.W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo i interes prawny skarżącej. Jej zdaniem, decyzja ta narusza art. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku. Załączona przez wnioskodawców do wniosku i uzupełniania na etapie postępowania wyjaśniającego karta informacyjna nie zawiera informacji o oddziaływaniu na środowisko stosowanych rozpuszczalników, oleju napędowego, oraz aerozolu rozpylającego, a nadto rozwiązaniach chroniących środowisko w tym zakresie. Użycie nawet niewielkich ilości wskazanych powyżej substancji powoduje nieprzyjemne zapachy i ujemne oddziaływanie środowisko i na sąsiednią zabudowę mieszkaniową. Jednocześnie w pkt 12 przedmiotowej karty informacyjnej (emisja zanieczyszczeń do powietrza) stwierdzono, że realizacja tego przedsięwzięcia nie spowoduje zwiększenia emisji zanieczyszczeń do powietrza dla tego rejonu. Tak dokonane stwierdzenia i zapisy są ogólnikowe i nie odpowiadają potrzebom i wymogom w tym zakresie. Karta informacyjna nie zawiera analizy oddziaływania na powietrze w konkretnej lokalizacji, ogólnikowo i powierzchownie wskazując, że w "innych lokalizacjach", które pozostają wskazane nie dochodziło do stężeń emitowanych zanieczyszczeń. Przykładowo wskazane lokalizacje znajdują się w tzw. strefach przemysłowych. Planowane przedsięwzięcie znajduje się natomiast w środku terenu na którym występuje tylko wyłącznie zabudowa mieszkalna - jednorodzinna. Dokonane w karcie odniesienie jest więc całkowicie chybione i nieadekwatne do konkretnej lokalizacji. Zawarta w karcie informacja o emisji zanieczyszczeń do powietrza wskazuje ogólnikowo na emisje So2, brak jest wskazania jej wielkości, w szczególności wielkości zanieczyszczeń emisji pochodzącej z ruchu pojazdów (wjazdów i wyjazdów pojazdów), testowania pojazdów, prób silnikowych tzw. emisji ze spalania. Są to dane, które można określić, a które są niezwykle istotne do oceny przedsięwzięcia. Szczególnego podkreślenia wymaga, że emisja pochodząca z ruchu pojazdów (wjazdów i wyjazdów pojazdów), testowania pojazdów, prób silnikowych tzw. emisja ze (wjazdów i wyjazdów pojazdów), testowania pojazdów, prób silnikowych tzw. emisja ze spalania powoduje wprowadzanie do środowiska substancji, które nie zostały określone w karcie. Karta nie zawiera również w tym zakresie rozwiązań chroniących środowisko. Podsumowując stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i będąca jej podstawą karta informacyjna zawierają błędy i uchybienia, które powodują konieczność skorzystania przez uprawnioną ze środków odwoławczych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Uczestnicy postępowania S. i M. R. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż S. i M. R. chcą zrealizować przedsięwzięcie pod nazwą: "Zmiana sposobu użytkowania budynku magazynowo - garażowego na trzystanowiskowy warsztat mechaniki samochodowej przy ul. [...]", a także iż jest to przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 70 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.). Zgodnie z art.73 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( DZ.U. Nr199, poz.1227 z późn.zm. ) postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Specyfika postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga, aby organ prowadzący postępowanie dysponował specjalistycznymi informacjami z zakresu ochrony środowiska. W tym celu w art. 74 ust. 1 ustawy określono, jakie dokumenty i informacje powinny zostać dołączone do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wśród dokumentów, które należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, znajduje się karta informacyjna przedsięwzięcia ( art.74 ust.1 pkt 2 ww.ustawy ). Art.3 ust.1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku stanowi, iż pod pojęciem karty informacyjnej przedsięwzięcia - rozumie się dokument zawierający podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, w szczególności dane o: a) rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, b) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, c) rodzaju technologii, d) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, e) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, f) rozwiązaniach chroniących środowisko, g) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, h) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, i) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia. Jak z powyższego wynika, wymienione zagadnienia muszą znaleźć się w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, choć obok nich mogą także wystąpić inne, związane na przykład ze specyfiką przedsięwzięcia, ukształtowaniem terenu, usytuowaniem obiektu itd. Organ I instancji w wydanej w dniu [...] decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia uznał, iż karta informacyjna przedsięwzięcia, załączona do wniosku S. i M. R., zawiera wszystkie wymagane dane, jest więc kompletna. Po złożeniu odwołania od tej decyzji przez J.W. ([...]), w którym podniosła brak szczegółowej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na powietrze dla tej konkretnej lokalizacji przedsięwzięcia i poprzestanie na ogólnikowych i powierzchownych twierdzeniach opartych na badaniach dla innych lokalizacji, w szczególności w strefach przemysłowych, a w tym brak informacji o oddziaływaniu na środowisko stosowanych rozpuszczalników, oleju napędowego oraz aerozolu rozpylającego, do Urzędu Miejskiego w [...] w dniu [...], wpłynęło nadesłane pocztą elektroniczną, przez autora karty informacyjnej mgr inż. P.M. pismo wyjaśniające. Pismo to zostało potraktowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jako swoiste uzupełnienie karty informacyjnej. Równocześnie organ zarzucił stronie odwołującej się, iż na wnioskowanie o uzupełnienie karty informacyjnej miała czas w toku postępowania przed organem I instancji. Takie stanowisko jest błędne. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji zarówno organ odwoławczy, jak i Sąd miał także obowiązek zbadać kompletność danych zawartych w karcie informacyjnej. Sąd uznał, iż danych tych nie można uznać za kompletne w zakresie rodzajów i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko ( art.3 ust.1 pkt 5 lit.g ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku ). Stwierdzenia zawarte w tym zakresie w karcie informacyjnej są ogólnikowe, nie wymieniają wszystkich wprowadzanych do środowiska substancji, ani ich przewidywanej ilości. W piśmie z dnia [...], zdaniem organu odwoławczego, "autor karty informacyjnej mgr inż. P.M. wyjaśnił dodatkowo, iż w warsztacie samochodowym nie będą prowadzone żadne prace blacharsko-lakiernicze, ilość stosowanych rozpuszczalników wynosić będzie ok. 2l/m-c; 25l/rok; oleju napędowego ok. 5l/m-c, 60l/rok, aerozolu ok. 2-4 opakowania po 200ml/m-c." Ponadto "do informacji tej załączone zostało zestawienie źródeł i wielkości emisji, na podstawie którego autor Karty doszedł do wniosku, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało uciążliwości dla powietrza atmosferycznego poza terenem działki." W ocenie Sądu pismo to nie może być traktowane jako uzupełnienie karty informacyjnej, ani nawet jako dowód w sprawie. Uzupełnienie karty informacyjnej stanowi podstawę podjęcia ponownie czynności ustawowych, niezbędnych w procedurze wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zaś dowód w sprawie może być dopuszczony tylko wtedy, gdy zostanie przeprowadzony w toku postępowania dowodowego prowadzonego przez organ I instancji lub przez organ odwoławczy ( pismo wpłynęło do organu I instancji po wydaniu decyzji i stanowiło swoistą odpowiedź na zarzuty postawione w odwołaniu ). Organ odwoławczy, co prawda umożliwił stronom postępowania możliwość wypowiedzenia się co do materiałów zgromadzonych w sprawie, w tym także przedmiotowego pisma wpiętego w akta organu I instancji, jednakże nie wydał stosownego postanowienia o dopuszczeniu tego dowodu. Dodać także należy, że pismo to nadesłane zostało pocztą elektroniczną i nie jest podpisane przez wnoszącego w żadnej formie. Zgodnie z art.63 § 1 i 3a pkt 1 Kpa podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a także ustnie do protokołu, jednakże każde pismo powinno być podpisane przez wnoszącego, a podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że zgodnie z art. 73 i 74 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wszczynane na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia i to ten podmiot winien przedstawić kartę informacyjną oraz wszelkie jej zmiany czy uzupełnienia. Nie sposób również pominąć faktu, że organy administracji nadesłały do Sądu jedynie część akt administracyjnych, bez wniosku S.R i M.R. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i dokumentacji postępowania zakończonego decyzją organu odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania, co uniemożliwiło Sądowi ocenę legalności całego postępowania w sprawie. W świetle powyższego Sąd uznał, ze zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 74 w związku z art. 3 ust.1 pkt 5 lit.g ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, które miało wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 63 § 1 i 3a pkt 1 Kpa. Rozpatrując ponownie sprawę organ odwoławczy winien uwzględnić przedstawioną powyżej ocenę Sądu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art.152, zaś w pkt III na podstawie art.200 w zw. z art.205 ww. ustawy.