II SA/Sz 632/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia do odpowiedniego stanu technicznego wspólnej kanalizacji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nakazał G. i W. R. oraz A. J. doprowadzenie do odpowiedniego stanu technicznego wspólnej kanalizacji budynku Domu Wczasowego przy ul. [...] poprzez wykonanie pod kierunkiem osoby uprawnionej następujących robót budowlanych: - wykonanie dwóch studzienek rewizyjnych umożliwiających okresowe mechaniczne czyszczenie kanału przyłącza. Studzienka na kanale ulicznym w miejscu wylotu przyłącza, druga na końcu prostego odcinka przykanalika w miejscu połączenia odpływów z dwóch budynków; - na poziomach kanalizacyjnych wychodzących z budynków zamontować urządzenia przeciwzalewowe - w terminie do dnia 30 października 2012 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] , po rozpatrzeniu odwołania A. J., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i jednocześnie orzekł o wykonaniu ww. obowiązków w terminie do dnia 31 sierpnia 2013 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. A. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. J. U., pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisaną decyzję. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że realizacja przez G. i W. R. zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. W przypadku bowiem uwzględnienia i uchylenia zaskarżonej decyzji- konieczne będzie wszczęcie odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Skarżący podał również, że wykonanie ww. decyzji grozi mu niepowetowaną szkodą, bowiem jest osobą niepełnosprawną, która uzyskuje dochody w kwocie [...] zł, a zatem koszty związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, określone w opinii biegłego, sporządzonej w toku postępowania są dla niego ogromnym wydatkiem i w przypadku gdyby ww. decyzja została uchylona, skarżący poniesie znaczną stratę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany wyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por.: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por.: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Podkreślić należy, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że zachodzą określone w art. 61 § 3 ww. ustawy przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – nie przedstawiono żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę wykonania decyzji z punktu widzenia powyższego przepisu. Pełnomocnik nie wskazał na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki dla skarżącego. Dla przykładu nie przedstawił konkretnych kosztów, jakie musiałby ponieść skarżący w związku z przeprowadzeniem nakazanych prac. Sąd nie jest w stanie zatem stwierdzić, czy poniesienie wydatków związanych z koniecznością wykonania prac, nakazanych w zaskarżonej decyzji, może stanowić niebezpieczeństwo znacznej szkody dla skarżącego. Należy przy tym zauważyć, że oczywistym jest, iż wykonanie nakazanych prac wiąże się, co do zasady, z koniecznością poniesienia kosztów, jednak ocena, czy prace te są uzasadnione pod względem budowlanym, nie może nastąpić na etapie rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, a dopiero w momencie wydania merytorycznego rozstrzygnięcia co do przedmiotu objętego skargą. Dokonanie takiej oceny na obecnym etapie postępowania byłoby bowiem przedwczesne. Jedynymi przesłankami, jakie sąd na tym etapie postępowania ocenia, to istnienie ewentualnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie sąd nie dopatrzył się również, aby wykonanie decyzji powodowało trudne do odwrócenia skutki, czy wręcz nieodwracalne. Reasumując, ogólnikowe twierdzenia wniosku nie są wystarczające do uznania, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, ujęte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić też trzeba, że decyzja organu pierwszej instancji nakazująca skarżącemu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny kanalizacji. Celem decyzji wydawanych na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane jest utrzymanie obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, niezagrażającym życiu i zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia, bądź środowiska, czy też niepowodującym swym wyglądem oszpecenia otoczenia. Także i z uwagi na powyższe wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej nie jest zasadne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie.