II SA/Sz 637/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. oraz A. L. na uchwałę Rady Gminy Wałcz z dnia 30 października 2012 r. nr XXIII/124/2012 w przedmiocie zamiaru likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej im. 4 Dywizji Piechoty w Szwecji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym kwotę [...] zł ([...]) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi M.R. oraz A.L. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy Wałcz z dnia 30 października 2012 r. nr XXIII/124/2012 w przedmiocie zamiaru likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej im. 4 Dywizji Piechoty w Szwecji. W dniu [...] wpłynęło do sądu pismo, w którym skarżące powołując się na przepis art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oświadczyły, że cofają skargę oraz wnoszą o zwrot całego uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Wobec cofnięcia skargi i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą M.R. oraz A.L. umorzyć. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.