II SA/Sz 64/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: ustanowić skarżącemu adwokata. R. L. w dniu 24 grudnia 2007 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W dniu 11 marca 2008 r. (data nadania wniosku) R. L. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym następnie urzędowym formularzem PPF, wnioskodawca oświadczył, że jest samotnym ojcem, wychowującym trzech synów, w tym dwóch niepełnosprawnych. R. L. wskazał, że sytuacja materialna Jego rodziny jest bardzo zła. Źródłem utrzymania rodziny są świadczenia z tytułu pomocy społecznej (tj. między innymi zasiłek rodzinny, zasiłek pielęgnacyjny, zaliczka alimentacyjna) w łącznej wysokości 2.008 zł miesięcznie, natomiast koszty utrzymania mieszkania wynoszą 830 zł miesięcznie, a na leczenie dzieci ponosi miesięcznie od 100 zł do 500 zł. R. L. podkreślił, że z uwagi na fakt, iż opiekuje się niepełnosprawnymi synami nie jest w stanie podjąć pracy. Wnioskodawca podniósł dalej, że zasiłki, które otrzymuje z opieki społecznej nie wystarczają na rehabilitację synów i utrzymanie rodziny. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika nadto, że wnioskodawca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest świadczenie pielęgnacyjne. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Jednocześnie stosownie do treści przepisu art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że strony korzystające z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych mogą złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Ocena sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy pozwala uznać, iż znajduje się on w sytuacji uzasadniającej ustanowienie adwokata w sprawie, bowiem nie jest on w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.