II SA/Sz 640/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę. Prezydent Miasta, po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] Spółki A., decyzją z dnia [...], znak: [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. [...] - zespół budynków hotelowo-wypoczynkowo-usługowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach miejskich: [...] obręb [...], przy ul. [...] w [...]. Od przedmiotowego rozstrzygnięcia odwołanie złożyło Stowarzyszenie wnosząc o uchylenie decyzji w całości. Wskazało, iż organ I instancji nie stwierdził, czy planowane przedsięwzięcie jest zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto brak jest, w ocenie Stowarzyszenia, ustosunkowania się do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie ochrony uzdrowiskowej. Obszar inwestycji usytuowany jest w strefie B ochrony uzdrowiskowej, dla której obowiązuje zakaz lokalizowana parkingów o wielkości powyżej 50 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, dostawczych i autobusów (§11 ust. 8 pkt 2), a także ustalono procentowy udział terenów zielonych nie mniej niż 55% powierzchni obszaru. Zdaniem Stowarzyszenia, brak jest również odniesienia się do planowanej budowy obiektu podziemnego na obszarze, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczony jest jako siedlisko o kodzie 2180-A - lasy mieszane i bory na wydmach nadmorskich. Nadto błędnie dokonano ustaleń stanu faktycznego w zakresie kolizji inwestycji z migracjami prawem chronionych ptaków wraz z brakiem zagwarantowania w decyzji środowiskowej pełnej możliwej ochrony przed rozbiciami ptaków o planowane budynki. Powyższe spowodowane zostało brakiem pełnej inwentaryzacji ptasiej, która w przekonujący sposób wykazałaby zakres i stopień kolizji. Kwestia stwarzania przez inwestycję bariery powinna być rozpatrzona z uwzględnieniem efektu kumulacji, tzn. wziąwszy pod uwagę istniejące osiedle [...] i planowaną zabudowę, dla której inwestor posiada decyzję budowlaną. Jednocześnie organ pominął sprawy dotyczące ustalenia stanu faktycznego w zakresie wpływu inwestycji na potencjalne pogorszenie się warunków bioklimatycznych w sąsiadującej z inwestycją strefie sanatoryjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", oraz 71 ust. 2, art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku", decyzją z dnia [...], numer [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Stosownie zaś do treści art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania wymienione w punktach 1-3 wskazanego przepisu. Jednocześnie na mocy art. 61 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wynika natomiast z treści art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W myśl art. 73 ust. 1 tej ustawy postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji: 1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, i w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, z dyrektorem urzędu morskiego; 2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i 10-19. Na mocy natomiast art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania na środowisko. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Spółka A., wystąpiła do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. [...] - zespół budynków hotelowo-wypoczynkowo-usługowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach miejskich: [...] obręb [...], przy ul. [...]. Do przedmiotowego wniosku inwestor załączył kartę informacyjną przedsięwzięcia, wypis z rejestru gruntów obejmujący teren, na który oddziaływać będzie przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej gruntów obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. W świetle § 3 ust. 1 pkt 56b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U z 2010 r. Nr 213 poz. 1397 ze zm.) przedmiotowa inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, organ I instancji po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (postanowienie z dnia [...],) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (opinia sanitarna z dnia [...]), postanowieniem z dnia [...], nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko objętego wnioskiem przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Na potrzeby przedmiotowego postępowania został sporządzony raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, który następnie podlegał jeszcze uzupełnieniu. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, postanowieniem z dnia [...], uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zaopiniował pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie i określił warunki realizacji inwestycji. Kolegium stwierdziło, że w toku przeprowadzonego postępowania zapewniono czynny udział społeczeństwa, czego dowodem są znajdujące się w aktach sprawy pisma potwierdzające przekazywanie istotnych informacji społeczeństwu - obwieszczenie organu I instancji z dnia [...], było podane do publicznej wiadomości poprzez: - ogłaszanie informacji w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu, - udostępnianie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu I instancji. Kolegium wskazało, iż w zakreślonych 21-dniowych terminach do organu I instancji nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski. W myśl art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony. Przepisu art. 31 § 4 K.p.a. nie stosuje się. Pismem z dnia [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazał organowi I instancji wniosek Stowarzyszenia o dopuszczenie do przedmiotowego postępowania jako strony postępowania, zawierający również uwagi dotyczące raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko. W treści przedmiotowego pisma Stowarzyszenie wskazało na konieczność objęcia siedliska naturowego z zał. nr 1 znajdującego się na terenie planowanej inwestycji ochroną prawną o randze wspólnotowej oraz przeanalizowania alternatywnych wariantów projektowanej inwestycji. Nadto wysunęło tezę dotyczącą niezgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie ilości zieleni i miejsc parkingowych na terenie planowanej inwestycji. Stowarzyszenie wniosło o przeprowadzenie pełnej inwentaryzacji ptasiej w rejonie analogicznym z zachowaną naturą wydmową i siedliskami (pismo z [...]), np. na wschód od ul. [...], bowiem dopiero takie badania byłyby podstawą do stwierdzenia, jakie są migracje ptasie i jaka winna być kubatura, forma przestrzenna budynków, by zminimalizować kolizje z ptakami migrującymi w pasie wydm. Ponadto, kwestia stwarzania przez inwestycję bariery winna być rozpatrzona z uwzględnieniem efektu kumulacji, tzn. wziąwszy pod uwagę istniejące osiedle [...] ul. [...]. Jednocześnie, w ocenie Stowarzyszenia, sprawę należy rozpatrywać w kontekście ochrony bioklimatu strefy uzdrowiskowej położonej w sąsiedztwie, na południe od ul. [...]. Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Stosownie zaś do art. 80 ust. 2 ww. ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących. Kolegium zauważyło, iż dla części terenu, na którym ma być posadowiona inwestycja obowiązuje miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą nr LXIX/559/10 Rady Miasta Świnoujście z dnia 7 maja 2010 r, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Świnoujście, obejmującego obszar Dzielnicy Nadmorskiej Świnoujście (Dz.Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 58, poz. 1146 ze zm.) Zgodnie z ustaleniami przedmiotowego aktu prawa miejscowego, teren na którym umiejscowiona ma być inwestycja zawiera się w granicach następujących terenów elementarnych: - 65cUT - usługi turystyczno-wypoczynkowe: pensjonatowe, hotelowe, wczasowe, a także lecznicze i sanatoryjne, zawierające funkcję wiodącą Uzdrowiska (lecznictwo, rekreacja, wypoczynek); - 65UTm - molo nadmorskie - część lądowa; - 060KP - ciąg pieszy; - 05KDL,KPp - publiczna droga gminna. Zdaniem Kolegium, analiza szczegółowych zapisów planu obowiązującego dla ww. terenu wykazała, iż planowana inwestycja nie naruszy jego poszczególnych postanowień. Ponadto, stosownie do postanowień art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku, gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów K.p.a., powinno zawierać: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: - ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, - wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. W ramach przedsięwzięcia przewiduje się wykonanie zabudowy usługowej w postaci kompleksu budynków hotelowo-wypoczynkowo-usługowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, przy ul. [...] w [...]. Kompleks można podzielić na 3 budynki (etapy): budynek A, B oraz C (podziemny): 1. Budynek A-z dominantą do 45 m zlokalizowany w południowej części działki, przeznaczony będzie na działalność hotelową oraz usługową; 2. Budynek B - z subdominantą do 30 m przeznaczony będzie również na działalność hotelową oraz usługową, w tym aqua park; 3. Budynek C - podziemny przeznaczony będzie m.in. do funkcji strefy rozładunku. W ramach planowanej inwestycji przewiduje się realizację parkingów podziemnych o powierzchni [...] m2, parkingów nadziemnych o powierzchni [...] m2, a także drogi dojazdowe, które zajmą powierzchnię ok. [...] ha, co kwalifikuje planowane przedsięwzięcie do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w myśl ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 56 lit. b ww. rozporządzenia. Zarówno w fazie realizacji, jak i eksploatacji inwestycji wystąpią uciążliwości w zakresie zanieczyszczenia powietrza, emisji hałasu do środowiska oraz powstaną odpady i ścieki. Podczas wykonywania zamierzonych prac można się spodziewać niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza, jednak emisja ta ustanie po ukończeniu prac realizacyjnych. Na etapie eksploatacji obiektów przewiduje się natomiast emisję powstającą w wyniku ruchu komunikacyjnego w obrębie terenu inwestycyjnego oraz kotłowni. Kolegium stwierdziło, że przeprowadzone analizy nie potwierdziły jednak przekroczenia standardów jakości środowiska w tym zakresie. Jednocześnie w wyniku planowanych prac realizacyjnych (wykonywanych przy użyciu ciężkiego sprzętu), jak również podczas użytkowania obiektów rekreacyjnych (praca urządzeń wentylacji, ruch komunikacyjny na terenie inwestycyjnym) przedsięwzięcie będzie wiązało się z emisją hałasu do środowiska, jednak prognozowane oddziaływanie nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach chronionych akustycznie. W związku z tym, nie przewiduje się stosowania trwałych rozwiązań technicznych, celem minimalizacji tego rodzaju oddziaływań. Nadto na etapie realizacji przedsięwzięcia, w trakcie wykonania wykopów pod planowane obiekty kubaturowe, istnieje konieczność wypompowania wody z zamierzonych wykopów. W związku z powyższym, w tym zakresie należy zastosować taką technologię, aby nie naruszyć ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a tym samym nie doprowadzić do odwodnienia terenów sąsiednich. Planowane przedsięwzięcie będzie zaopatrywane w wodę z istniejącego wodociągu, natomiast powstające ścieki bytowe, technologiczne będą kierowane do kanalizacji sanitarnej bądź technologicznej. W budynkach A i B przewiduje się wykonanie kanalizacji sanitarnej do odprowadzania ścieków bytowych. Dla przewidzianej restauracji zaprojektowano kanalizację technologiczną, poprzez którą po uprzednim po odczyszczeniu w separatorze tłuszczów, odprowadzane będą ścieki technologiczne. Do kanalizacji technologicznej odprowadzane będą również ścieki z obiektów basenowych, pralni czy też obiektów SPA. Dodatkowo - do odprowadzenia wód opadowych - przewiduje się odwodnienie parkingu wewnętrznego poprzez system wpustów parkingowych oraz odwodnień liniowych. Wody z odwodnienia parkingu skierowane zostaną do separatora substancji ropopochodnych po czym odprowadzone zostaną do pompowni wód deszczowych, a następnie do skrzynek rozsączających. Z kolei wody pochodzące z dachów i tarasów odprowadzane będą do pompowni wód deszczowych, a następnie do skrzynek rozsączających, natomiast drogi oraz chodniki na terenie inwestycyjnym odwadniane będą systemem wpustów drogowych oraz odwodnień liniowych. Realizacja inwestycji wiąże się z wytworzeniem typowych odpadów powstających podczas wykonywania prac budowlanych (będą to głównie odpady z grupy 17 określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. - w sprawie katalogu odpadów). Wytworzone odpady magazynowane będą selektywnie w wyznaczonych do tego celu miejscach, po czym zostaną przekazane podmiotom uprawnionym do zagospodarowania tych odpadów. Na etapie funkcjonowania obiektów wypoczynkowych również należy spodziewać wytwarzania odpadów z grup: 15, 16 i 20, które zostaną selektywnie zmagazynowane, a następnie przekazane podmiotom posiadającym stosowne decyzje administracyjne w zakresie gospodarowania odpadami. Planowana inwestycja nie znajduje się w granicach obszarów Natura 2000 jak również w granicach żadnej z form ochrony przyrody ustanowionych na terenie Gminy [...]. Zgodnie z "Waloryzacją przyrodniczą województwa " (BkP-Szczecin, 2010) teren inwestycji leży w granicach proponowanego użytku ekologicznego [...], w związku z czym przeprowadzono analizę w zakresie oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na cenne wartości przyrodnicze znajdujące się w granicach terenu inwestycyjnego oraz w jego sąsiedztwie, z której wypływają następujące wnioski: - w ramach planowanej inwestycji przewiduje się głównie zagospodarowanie terenu oznaczonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako [...], w granicach którego nie stwierdzono siedlisk przyrodniczych wymienionych w załączniku nr 1 Dyrektywy Siedliskowej. W związku z koniecznością wykonania zejścia na plażę, stwierdzono jednak kolizję inwestycji z siedliskiem przyrodniczym o kodzie [...] (lasy mieszane i bory na wydmach nadmorskich), w związku z czym przewiduje się zniszczenie na działce nr [...] ok. [...] m2 ww. siedliska. Jednocześnie zauważa się, iż przedmiotowe siedlisko zostało zdegradowane we wcześniejszych latach, poprzez wyłożenie terenu płytami chodnikowymi, w celu ustawienia pawilonów handlowych. Obszar po wschodniej stronie terenu inwestycyjnego, oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako [...], przewidziany jest do zagospodarowania w podobnym charakterze, zaś w pozostałej części, zarówno po stronie wschodniej i zachodniej części działki nr [...], przedmiotowe siedlisko zostanie zachowane w dotychczasowym stanie. Kolegium podtrzymało stanowisko, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na wartości przyrodnicze, dla których proponowano wyznaczenie użytku ekologicznego [...], bowiem wykonana na potrzeby przedmiotowego postępowania inwentaryzacja przyrodnicza nie potwierdziła występowania zasobów przyrodniczych, dla których ochrony zaproponowano ww. użytek ekologiczny. Nadto przedmiotowe przedsięwzięcie jest częścią inwestycji, która realizowana będzie po stronie zachodniej, dla którego w [...] zostało wydane pozwolenie na budowę, dlatego też, na podstawie posiadanych decyzji, na obu terenach dokonano wycinki drzew i krzewów oraz zniszczenia lub przeniesienia okazów roślin podlegających ochronie, - w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji zinwentaryzowano siedliska przyrodnicze z Załącznika 1 Dyrektywy Siedliskowej, w tym od strony północnej, w strefie nadmorskiego pasa ochronnego - siedlisko o kodzie [...] (lasy mieszane i bory na wydmach nadmorskich, siedlisko o kodzie [...] (nadmorskie wydmy z zaroślami rokitnika), zniekształcone siedlisko o kodzie [...] (nadmorskie wydmy szare), natomiast po stronie wschodniej siedlisko o kodzie [...] (las brzozowo-dębowy). - w granicach terenu objętego inwestycją nie stwierdzono występowania gatunków roślin objętych ochroną, które kolidować będą z planowanym zagospodarowaniem, w tym m.in. rokitnika zwyczajnego i paprotki zwyczajnej. W związku z powyższym autor raportu wskazał konieczność usunięcia ww. gatunków roślin z obszaru oznaczonego w raporcie jako IV, V, VI, natomiast gatunki podlegające ochronie znajdujące się w obszarze Ha przewiduje się przenieść w miejsca zgodne z ich warunkami środowiskowymi, natomiast rośliny znajdujące się w obszarach I, II i III nie będą podlegały usunięciu. Z uwagi zatem na okoliczność, iż prace inwestycyjne mogą wpłynąć w sposób bezpośredni lub pośredni na cenne wartości przyrodnicze, których występowanie zostało stwierdzone w miejscu realizacji inwestycji oraz w sąsiedztwie terenu inwestycyjnego, niezbędnym stało się nałożenie obowiązku prowadzenia zamierzonych prac inwestycyjnych przy zapewnieniu nadzoru przyrodniczego. Przedmiotowy nadzór ma na celu doglądanie planowanych prac inwestycyjnych w taki sposób, aby nie odbyły się one kosztem elementów przyrodniczych środowiska znajdujących się w granicach oraz w sąsiedztwie terenu inwestycyjnego. Jednocześnie, w ocenie Kolegium, brak jest podstaw do wdrażania innych trybów ochrony cennych wartości przyrodniczych, bowiem zastosowane rozwiązania zapewnią ich należytą ochronę. Kolegium stwierdziło, że przedmiotowa inwestycja nie powinna negatywnie wpłynąć na przedstawicieli fauny stwierdzonych lub mogących pojawić się w granicach terenu inwestycyjnego, bowiem z przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej wynika, że teren inwestycyjny nie jest szczególnie istotny dla przedstawicieli poszczególnych grup faunistycznych. Również dla lokalnie występujących gatunków ptaków, planowana inwestycja nie powinna stanowić zagrożenia, ponieważ planowana zabudowa będzie realizowana w sąsiedztwie obiektów o tym samym charakterze. Jednocześnie realizacja planowanych nasadzeń może się przyczynić do powstania biotopów sprzyjającym bytowaniu i lęgom takich gatunków ptaków jak: jerzyk, pustułka, oknówka, kopciuszek, pliszka siwa, mewa srebrna, kawka, wróbel, co może doprowadzić do wzrostu bioróżnorodności ptaków lokalnych w granicach oraz w obrębie terenu inwestycyjnego. Planowane zagospodarowanie obejmuje wykonanie obiektów kubaturowych o wysokości 30-45 m, które mogą stanowić barierę przestrzenną podczas przemieszczania dla niektórych gatunków ptaków czy nietoperzy, zwłaszcza przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Jednocześnie nie stwierdzono aby teren planowanej inwestycji był miejscem zalatywania ptaków migrujących, które na przedmiotowym terenie żerują, czy też odpoczywają. Co za tym idzie realizacja planowanej zabudowy w granicach przedmiotowego terenu nie powinna przyczynić się do wystąpienia zjawiska śmiertelności u ptaków i nietoperzy. Niezależnie od powyższego, z uwagi na usytuowanie planowanej inwestycji w granicach korytarza ekologicznego, którym przemieszczają się różne gatunki ptaków, należy prowadzić przynajmniej przez pierwsze dwa lata od oddania inwestycji do użytkowania - monitoringu w z zakresie stwierdzenia faktycznej śmiertelności ptaków w wyniku kolizji z obiektami kubaturowymi na terenie inwestycyjnym. Czas trwania przedmiotowego monitoringu będzie uzależniony m.in. od wyników prowadzonych obserwacji i w razie takiej potrzeby może zostać przedłużony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W przypadku, gdy wyniki monitoringu potwierdzą występowanie kolizji ptaków i nietoperzy z wykonanymi obiektami kubaturowymi, inwestor zobligowany będzie do wprowadzenia skutecznych działań mających na celu wyeliminowanie tego rodzaju zagrożeń, po wcześniejszych konsultacjach z ornitologiem. Dodatkowo Kolegium wskazało, iż brak było podstaw do nakładania na inwestora obowiązku sporządzania kolejnej inwentaryzacji ptasiej, na analogicznych terenach, bowiem przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie wpływu na środowisko konkretnej inwestycji, położonej w określonym miejscu, a zatem nie ma konieczności analizowania tego wpływu w odniesieniu do innych lokalizacji. Jednocześnie zastosowane rozwiązania, w tym nałożenie obowiązku prowadzenia monitoringu w zakresie śmiertelności ptaków, pozwoli w razie konieczności na podjęcie interwencji w tym zakresie. W ocenie Kolegium, z uwagi na zastosowanie wskazanych w raporcie działań minimalizujących wpływ planowanej inwestycji na środowisko nie przewiduje się wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia, w tym sytuacji awaryjnych szczególnie niebezpiecznych dla poszczególnych komponentów środowiska. Nadto, z zapisów raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że na etapie realizacji i funkcjonowania przedsięwzięcia nie przewiduje się możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania na środowisko. Jak wynika z przedstawionych prognoz przedmiotowa inwestycja nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska, dlatego też, jej lokalizacja w granicach działek lądowych oraz oddziaływanie zamykające się w granicach terenu inwestycyjnego przemawiają za brakiem możliwości wystąpienia tego rodzaju oddziaływania. Jednocześnie Kolegium stwierdziło, iż dzięki rozwiązaniom przyjętym przez inwestora oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia będzie ograniczone, a zatem inwestycja ta nie powinna przyczynić się do kumulacji z innymi planowanymi przedsięwzięciami. Analizując zakres i skalę inwestycji, miejsce jej realizacji oraz skalę oddziaływania na środowisko Kolegium uznało, iż przedmiotowe przedsięwzięcie, przy uwzględnieniu w projekcie budowlanym przedstawionych i preferowanych w przedłożonym przez wnioskodawcę raporcie o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia rozwiązań techniczno-technologicznych oraz warunków realizacji i eksploatacji inwestycji, nie spowoduje przekroczenia norm w środowisku i jest zgodne z obowiązującymi przepisami oraz nie będzie miało wpływu na stan środowiska. Odnosząc się do okoliczności wskazywanych przez Stowarzyszenie w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że na uwzględnienie nie zasługuje złożony przez Stowarzyszenie zarzut niezgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zawiera ustalenia ogólne, obowiązujące na całym obszarze objętym planem oraz ustalenia szczegółowe, które obowiązują na obszarze danego terenu elementarnego. I tak, na podstawie ustaleń ogólnych wynikających z treści § 11 ust. 2 pkt i na terenie elementarnym [...] istnieje możliwość zlokalizowania maksymalnie [...] miejsc parkingowych naziemnych, zaś inwestor nie planuje więcej niż [...] miejsc parkingowych. Nadto na podstawie ustaleń szczegółowych dla obszaru, na którym ma powstać planowana inwestycja w myśl § 12 ust. 44 pkt 2 ppkt p istnieje obowiązek zachowania co najmniej 25% powierzchni terenów zielonych, zaś postanowienia dotyczące 55% powierzchni terenów zielonych wynikają z ustaleń ogólnych planu. Jednocześnie z zapisów przedłożonego przez inwestora raportu wynika, iż planowane tereny zielone stanowić będą 25% terenu inwestycji. Wbrew twierdzeniom Stowarzyszenia, na terenie siedliska przyrodniczego o kodzie [...] nie będą budowane obiekty kubaturowe, a co za tym idzie również parking podziemny. W granicach działki, na której posadowiony jest fragment siedliska planuje się natomiast zejście na plażę z promenady. Jednocześnie Kolegium wskazało, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego fragment siedliska znajdujący się na terenie planowanej inwestycji został przeznaczony do przekształcenia. W ocenie Kolegium, za bezzasadne uznać należy twierdzenia Stowarzyszenia dotyczące błędnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie kolizji planowanej inwestycji z migracjami ptaków. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przedmiotowe kwestie były przedmiotem szczegółowej analizy organu I instancji. W sąsiedztwie planowanej inwestycji nie ma żerowisk, noclegowisk oraz zimowisk ptaków migrujących, a co za tym idzie projektowane przedsięwzięcie nie powinno stanowić dla nich bariery. Zdaniem Kolegium, brak jest zatem podstaw do wywodzenia, iż działania wskazane w zaskarżonej decyzji są niewystarczające do zagwarantowania ochrony ptaków przed kolizjami. Jednocześnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący braku ustalenia stanu faktycznego w zakresie kumulacji oddziaływania inwestycji z innymi planowanymi lub istniejącymi inwestycjami o podobnym charakterze, w tym również w zakresie warunków bioklimatycznych, bowiem kwestie te były przedmiotem analizy, której wynik przedstawiono w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Powyższa decyzja została zaskarżona przez Stowarzyszenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stowarzyszenie wniosło o uchylenie skarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, w całości. Stwierdziło, że planowana inwestycja nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie ustaleń dla strefy "B" ochrony uzdrowiskowej, dla której obowiązuje zakaz lokalizowania parkingów na powierzchni o wielkości powyżej [...] miejsc postojowych dla samochodów osobowych, dostawczych i autobusów (§ 11 ust. 8.2) i procentowego udziału terenów zielonych: nie mniej niż 55% powierzchni obszaru. Powyższe ustalenia w planie wynikają z zapisów ustawowych. Ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych dla strefy "B" określiła następujące warunki: - art. 38 ust. 2 - udział terenu zieleni nie mniej niż 50%, - art. 38a ust. 2 pkt lc - zakaz budowy parkingów naziemnych o liczbie miejsc parkingowych powyżej 50, z wyjątkiem podziemnych i naziemnych wielopoziomowych, - art. 34 ust. 1, 2 i art. 35 i 36 - status uzdrowiska uzyskuje się w przypadku gdy posiada klimat o właściwościach leczniczych potwierdzonych na zasadach określonych w ustawie. Organ w swojej decyzji opisał parametry, w ramach planowanej inwestycji, powierzchni miejsc parkingowych: parkingi podziemne o powierzchni [...] m2, parkingi nadziemne o powierzchni [...] m2. W przeliczeniu, biorąc pod uwagę dozwolone ustawą i planem [...] miejsc parkingowych nadziemnych, wychodzi, że 1 miejsce parkingowe będzie miało powierzchnię wynoszącą [...] m2. W związku z tym należy uznać, że planowanych miejsc parkingowych naziemnych jest znacznie więcej niż dozwala miejscowy plan i ustawa. Zarzut niezgodności z planem, w kontekście zapisów ustawy o uzdrowiskach, dotyczy także powierzchni biologicznie czynnej. Powierzchnia biologicznie czynna konieczna do utrzymania dotyczy całej strefy uzdrowiskowej "B". Załączona do raportu mapa podziału [...] na strefy ochrony uzdrowiskowej jednoznacznie wskazuje, że już obecnie powierzchnia biologicznie czynna nie spełnia wymogu ustawowego, czyli jest mniejsza niż 50%. Dalsza zabudowa będzie ten stan pogłębiała. Przeprowadzając ocenę oddziaływania na środowisko prowadzący postępowanie musi, bo wynika to z przepisów, zbadać wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko w powiązaniu z innymi przedsięwzięciami, w celu zbadania skumulowanych oddziaływań. To badanie, zdaniem Stowarzyszenia, powinno skutkować odmową ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla budowy nowych obiektów zwielokrotniających emisję zanieczyszczeń powietrza, co będzie niekorzystnie oddziaływać na warunki klimatyczne uzdrowiska. Należy uznać za błędne ustalenia organu w zakresie oddziaływania wysokich budynków na trasę migracyjną ptaków i nietoperzy. Błędnym, w świetle przepisów krajowych i unijnych, jest stwierdzenie zawarte w skarżonej decyzji, że po wykonaniu inwestycji w przypadku nadmiernego zabijania się przez nią ptaków i nietoperzy, będą podejmowane kroki w celu minimalizowania tych zdarzeń. W świetle dostępnych badań nie jest to możliwe. W związku z powyższym wniosek o uchylenie decyzji jest zasadny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] Stowarzyszenie stwierdziło, że Konstytucja RP wyznacza zakres stanowienia prawa miejscowego. Wskazuje również hierarchię źródeł prawa przyznając najwyższą rangę Konstytucji (art. 8 ust. 1) i kolejno - umowom międzynarodowym ratyfikowanym za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie (art. 91 ust.2), ustawom i rozporządzeniom. Świnoujście posiada status uzdrowiska, do którego odnosi się ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, dalej zwana "ustawą uzdrowiskową". Zgodnie z art. 38 ustawy uzdrowiskowej na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej wydziela się trzy rodzaje stref ochrony uzdrowiskowej, oznaczone literami "A", "B" i "C". Planowane przedsięwzięcie ma być usytuowane w strefie [...]. Art 38 pkt 2 stanowi, że strefa [...], dla której procentowy udział terenów zieleni wynosi nie mniej niż 50%, obejmuje obszar przyległy do strefy [...] i stanowiący jej otoczenie, który jest przeznaczony dla niemających negatywnego wpływu na właściwości lecznicze uzdrowiska lub obszaru ochrony uzdrowiskowej oraz nieuciążliwych dla pacjentów - obiektów usługowych, turystycznych, w tym hoteli, rekreacyjnych, sportowych i komunalnych, budownictwa mieszkaniowego oraz innych związanych z zaspokajaniem potrzeb osób przebywających na tym obszarze lub objęty granicami parku narodowego lub rezerwatu przyrody albo jest lasem, morzem lub jeziorem. Zgodnie z art. 38a ust. 2 - w strefie [...] ochrony uzdrowiskowej zabrania się: 1) budowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane: a) stacji paliw, bliżej niż 500 m od granicy strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, b) urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne, będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, oddziałujących na strefę "A" ochrony uzdrowiskowej polami elektromagnetycznymi o poziomach wyższych niż dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych - charakteryzowane przez dopuszczalne wartości parametrów fizycznych - dla miejsc dostępnych dla ludności, określone na podstawie art. 122 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.9)), c) parkingów naziemnych o liczbie miejsc postojowych powyżej [...], z wyjątkiem podziemnych i naziemnych parkingów wielopoziomowych; 2) wyrębu drzew leśnych i parkowych, z wyjątkiem cięć pielęgnacyjnych i wyrębu określonego w planie urządzenia lasu; 3) budowy lub innych czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, d oraz pkt 2, 9, 11 i 12. W świetle powyższego, zarzut znacznego wpływu planowanego przedsięwzięcia na klimat i bioklimat, mający znaczenie dla utrzymania statusu uzdrowiskowego, jest zasadny. Zgodnie z art. 39 ustawy uzdrowiskowej, nadanie statusu uzdrowiska poprzedza sporządzenie operatu uzdrowiskowego w formie pisemnej i graficznej. Dla potrzeb Świnoujścia operat wykonany został przez naukowców Polskiej Akademii Nauk Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania w [...]. Między innymi przez klimatologa prof. dr hab. K.B. Należy zwrócić uwagę na to, że analizy środowiskowe dotyczyły poszczególnych stref, z których strefa [...] w obszarze planowanej budowy była lasem. Według tego opracowania warunki bioklimatyczne w poszczególnych częściach [...] różnią się pod względem walorów klimatoterapeutycznych. W zaleceniach wskazano na konieczność podjęcia działań sprzyjających utrzymaniu należytego klimatu lokalnego i stanu sanitarnego powietrza oraz poprawić warunki klimatu akustycznego. Planowana zabudowa przyplażowego terenu stoi w sprzeczności z tezami operatu klimatycznego. W związku z tym należy uznać, że planowane przedsięwzięcie narusza istotny interes społeczny. Zasadny jest więc zarzut dotyczący naruszenia art. 66 ust.1 pkt 7a i 7b, poprzez nie przeanalizowanie w raporcie oddziaływania na środowisko wpływu planowanego przedsięwzięcia na powietrza i klimat. Kolejny zarzut dotyczy postępowań odrębnych, dotyczących zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z obszaru lasu wydmowego oraz uchwalenia przez Radę Miasta Świnoujście uchwały Nr LXIX/599/2010 z dnia 7 maja 2010r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy Nadmorskiej Świnoujścia. Zapis ustawowy zawarty w art. 38a ust.2 pkt 2 ustawy uzdrowiskowej zabrania wyrębu drzew leśnych i parkowych w strefie [...]. Pomimo tego, Prezydent, wydał dwie decyzje z datami: [...] (przed wydaniem i uprawomocnieniem się decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), zezwalające inwestorowi na usunięcie drzew i krzewów z terenu lasu wydmowego. Powyższe decyzje poprzedzone zostały decyzjami: - Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] zezwalającą na zniszczenie okazów roślin na terenie działek [...] - obręb [...], - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] o nr [...] zezwalającą na ręczne zniszczenie siedlisk i ostoi roślin objętych ochroną ścisłą i częściową. Decyzja GDOŚ zezwalała na zniszczenie siedliska o priorytetowym znaczeniu dla Unii Europejskiej o kodzie [...] . Decyzje te, w świetle brzmienia art. 38a ust.2 pkt. 2 ustawy uzdrowiskowej, są nielegalne. Działania urzędników powyższych organów w tym zakresie to klasyczne przekroczenie uprawnień, gdyż ustawa uzdrowiskowa nie przewiduje odstępstw od wymienionych w art. 38a zakazów. Niedozwolona prawem wycinka części lasu jest konsekwencją uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy Nadmorskiej Świnoujścia (uchwała Rady Miasta Nr LXIX/599/2010 z dnia 7 maja 2010r) umożliwiającego realizację przedsięwzięcia, dla którego wydano skarżoną decyzje środowiskową. Zdaniem Stowarzyszenia, uchwalenie tego planu nastąpiło z naruszeniem prawa. We wschodniej części działki (wsch. część terenu [...]) obowiązujący plan ustala zachowanie i bezwzględną ochronę siedliska przyrodniczego o kodzie [...] o nazwie "lasy mieszane i bory na wydmach nadmorskich typowo wykształcone" (dalej w skrócie las wydmowy). W świetle ustaleń planu we wsch. części działki (wsch. część terenu [...]) obowiązuje nakaz utrzymania 40 % powierzchni biologicznie czynnej. W tym miejscu Stowarzyszenie zaznaczyło, że nie chodzi o wskaźnik planistyczny "powierzchnię terenów zielonych", który rzeczywiście został prawidłowo uwzględniony przez inwestora poprzez zaplanowanie zieleni na dachach niższych kondygnacji hotelu, tylko o powierzchni biologicznie czynnej - trwale związanej z gruntem. Dalej, w świetle ustaleń mpzp we wsch. części działki (wsch. część terenu [...]) ściśle przewidziano funkcje rekreacyjne i place zabaw ([...]), a jednocześnie plan ustala tam ochronę zieleni leśnej ([...]: poza obszarem zabudowanym obowiązuje ochrona istniejącej wartościowej zieleni wysokiej, z dopuszczeniem działań pielęgnacyjnych i cięć sanitarnych, [...]: na części terenu [...] siedliska przyrodnicze podlegające ochronie - bory i lasy na wydmach nadmorskich rysunek planu) - obowiązują ustalenia wg § 7). Powyższe ustalenia planu, jednoznacznie wskazują na konieczność zachowania przedmiotowego lasu wydmowego poza ustalonymi planem liniami zabudowy, we wschodniej części działki, gdzie jest nakaz utrzymania 40 %powierzchni biologicznie czynnej. Ochrona lasu wydmowego położonego we wsch. części działki (wsch. cz. terenu [...]) jest więc bezwzględnym wymogiem mpzp, co przesądza o tym, że poza obszarem zabudowy (zaznaczonymi w mpzp liniami zabudowy) ma być poddany trwałej ochronie przedmiotowy las wydmowy podlegający ochronie z tytułu dyrektywy siedliskowej (92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. U. UE. L 206 z 22.7.1992 ze zm.). Projekt objęty skarżoną decyzją środowiskową, wbrew powyższym ustaleniom mpzp - zakłada trwałe zniszczenie przedmiotowego siedliska (lasu wydmowego) we wsch. części terenu [...], co jest niedopuszczalne w świetle wyżej omawianych ustaleń mpzp. Zniszczenie przedmiotowego siedliska następuje tu poprzez wprowadzenie we wsch. części terenu [...], budynku podziemnego oznaczonego na projekcie jako budynek "C", zlokalizowanego poza obowiązującymi i nieprzekraczalnymi liniami zabudowy ustalonymi na rysunku planu wraz z nadziemną infrastrukturą transportową. Jak wynika z opisu projektu zawartego w raporcie OOŚ - budynek "C" jest budynkiem podziemnym, głównie związanym z garażami podziemnymi oraz strefą rozładunku wraz z nadziemną infrastrukturą transportową (dojazdy do garaży, strefy rozładunku i in.- str. [...] raportu). Budynek "C" jest, co prawda, budynkiem podziemnym (czyli jego nie wlicza się do łącznej powierzchni zabudowy), lecz cała z nim związana infrastruktura nadziemna zajmuje teren ściśle przewidziany przez ustalenia mpzp - pod funkcje rekreacyjne i place zabaw ([...]), a jednocześnie mpzp ustala tam ochronę zieleni leśnej ([...]): poza obszarem zabudowanym obowiązuje ochrona istniejącej wartościowej zieleni wysokiej, z dopuszczeniem działań pielęgnacyjnych i cięć sanitarnych, [...]: na części terenu [...] siedliska przyrodnicze podlegające ochronie - bory i lasy na wydmach nadmorskich (patrz rysunek planu) - obowiązują ustalenia wg § 7).Cała więc infrastruktura transportowa we wsch. części terenu [...] została zaprojektowana niezgodnie z ustaleniami mpzp. Tak więc sporny projekt z samego już założenia pozwała zabudować niemal całość lasu wydmowego, mimo, że we wsch. część działki las ten podlega bezwzględnej ochronie. W związku z powyższym dla przedmiotowego przedsięwzięcia organ powinien odmówić ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Stąd tak istotne było odniesienie się w raporcie oraz przez oba organy do problemu kolizji przedmiotowego projektu z ww. ustaleniami planu, mimo, że wycinka chronionego ustawowo i prawem Wspólnotowym drzewostanu leśnego nastąpiła jeszcze przed wszczęciem postępowania środowiskowego. Mimo, że przedmiotowy las wydmowy chroniony ustawowo i ustaleniami mpzp wycięto jeszcze przed wszczęciem przedmiotowego postępowania środowiskowego, to jednak nie powinno się pozwolić inwestorowi tego faktu wykorzystać dla "przeforsowania" swego projektu, który z góry zakładał, że tego lasu (we wsch. części działki) w dniu złożenia wniosku nie ma. W świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego właściwy organ wydając decyzję środowiskową, jeżeli obowiązuje mpzp musi jednoznacznie zająć w uzasadnieniu decyzji nie tylko stanowisko dotyczące zgodności zamierzonego przedsięwzięcia z ustaleniami mpzp, lecz także musi je uzasadnić w świetle dyspozycji art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej. Tym samym mając na uwadze art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ocenie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, wskazać należy, iż jedynie w sytuacji, gdy dla określonego terenu istnieją obowiązujące przepisy prawa miejscowego, to stanowią one punkt odniesienia do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i są podstawowym kryterium oceny planowanych zamierzeń inwestycyjnych strony postępowania ubiegającej się o wydanie takiej decyzji. Stowarzyszenie przywołało liczne orzeczenia sądów administracyjnych odnoszące się do zgodności zamierzenia z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i stwierdziło, że szczególnie rażącym uchybieniem był brak odniesienia się do kwestii kolizji projektu z opisywanymi ustaleniami mpzp dot. ochrony lasu wydmowego. Na to uchybienie zwrócił uwagę w wezwaniu do inwestora z dnia [...] organ uzgadniający decyzję środowiskową Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie. W związku z tym, niezrozumiałe są przyczyny, dla których RDOŚ, mimo oczywistego braku wyjaśnienia spornej kwestii, nie wzywając dalej inwestora o wyjaśnienie tej sprawy - wydał pozytywne uzgodnienie projektu. W postanowieniu tym, jakby wycofał się z dążenia do wyjaśnienia powyższego spornego problemu, gdyż w treści tego postanowienia już brak jest poruszenia tej kwestii. Okazuje się, ze postanowienie RDOŚ było przełomowym momentem postępowania środowiskowego, gdyż organ I instancji wydając środowiskową zgodę dokładnie oparł swe uzasadnienie na tym właśnie postanowieniu i tym samym omawiana wyżej wada postanowienia uzgadniającego przeszła na decyzję kończącą postępowanie. Co prawda, Kolegium w swojej decyzji zdawkowo zasygnalizowało, że inwestor nie planuje ponad [...] miejsc parkingowych (wobec zakazu wynikającego z [...]), ale nie jest to zgodne ze stanem faktycznym. Projekt z uwzględnieniem pierwszego etapu [...] (budynek C i D) realizowanego na sąsiednich działkach - tereny planistyczne [...] zakłada bowiem lokalizację ponad [...] miejsc parkingowych. Na stronie 93 raportu napisano: "Do określenia wielkości emisji przyjęto następujące założenia: - parkingi: [...] (skumulowane), - parkingi podziemne: [...] miejsc blok A i 51 miejsc blok C (skumulowane)". Jak wiec widać organ nie pochylił się nad problemem dokładnego wyjaśnienia omawianego wyżej spornego problemu. Niezgodność z mpzp dotyczy także garaży podziemnych, których realizacja dopuszczona jest jedynie w ramach ustalonych linii zabudowy, jak zaś stwierdzono wyżej budynek podziemny oznaczony na projekcie jako budynek "C" został zlokalizowany poza obowiązującymi i nieprzekraczalnymi liniami zabudowy ustalonymi na rysunku planu. Wynika to z § 5 planu. Na skutek wezwania organu RDOŚ, w piśmie z dnia [...] (uzupełniającym raport) inwestor podjął ocenę wskaźników planistycznych - tabelaryczne zestawienie liczbowych parametrów inwestycji z podziałem na oba tereny ([...]) w odniesieniu do ustaleń planu miejscowego. W tabeli tej podano wartości liczbowe niezgodne ze stanem faktycznym. Natomiast proste zastawienie tych parametrów podanych w tabeli z planem projektu oraz wizualizacją projektu z oficjalnej strony inwestora przeczą parametrom z opisywanej tabeli. Dotyczy to wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. W związku z powyższym za zasadny należy uznać zarzut Stowarzyszenia, nie rozpatrzony przez skarżony organ, naruszenia ustaleń ustawowych i mpzp w zakresie osiągnięcia wymaganych min. 55 % powierzchni biologicznie czynnej w strefie uzdrowiskowej "B". W świetle ustaleń ustawy uzdrowiskowej i mpzp obowiązuje nakaz wynikający z treści § 11 ust. 2 pkt a planu - osiągnięcie procentowego udziału terenów zielonych nie mniej niż 55% powierzchni obszaru "B" ochrony uzdrowiskowej. Wobec okoliczności, w których wydaje się środowiskową zgodę na przedmiotową zabudowę nie dotrzymującą nawet 40 %, w powiązaniu z innymi realizacjami w sąsiedztwie: pierwszy etap [...] (budynek C i D) realizowany na sąsiednich działkach - tereny planistyczne [...] oraz oddany do użytku w ostatnich latach kompleks pn. [...] na terenie [...]) - obawy budzi osiągniecie ww. nakazu min. 55 % powierzchni biologicznie czynnej.. Wobec skali powyższych zarzutów wydaje się, zdaniem Stowarzyszenia, że pominięcie zbadania przez autorów raportu wpływu planowanej inwestycji na ujęcie wody podziemnej będącej w gestii Obrony Cywilnej, jest mało znaczącym niedociągnięciem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz.270). W niniejszej sprawie postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób szczegółowy wskazało i przytoczyło właściwe przepisy zastosowane w niniejszej sprawie. Obowiązkiem organu wydającego zaskarżoną decyzję jest ustalenie, czy planowane przedsięwzięcie nie wiąże się z nadmiernym zagrożeniem dla środowiska, czy podjęte zostały niezbędne kroki w celu zminimalizowania szkodliwego wpływu przedsięwzięcia na środowisko i czy nie zachodzą określone prawem przesłanki uniemożliwiające podjęcie określonej działalności na terenie objętym zamierzeniem inwestycyjnym. Wydając zaskarżoną decyzję organ dysponował raportem oddziaływania na środowisko, uzupełnionym w toku postępowania. Została przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko(art.61 ust.1 i 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku), a przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i zasięgnął opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (art.77 ustawy o dostępie do informacji o środowisku). Oceniając postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] o uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia sąd stwierdza, że organ w sposób bardzo szczegółowy wyjaśnił stan faktyczny sprawy, a także zgodnie z obowiązującymi przepisami określił warunki realizacji przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji, jak i jego eksploatacji. Wyznaczył także konkretne obowiązki inwestora w zakresie zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym nadzór przyrodniczy. Organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wziął pod uwagę zarówno wyniki powyższego uzgodnienia i opinii, jak i ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. W ocenie sądu, w prowadzonym postępowaniu organy miały na uwadze obowiązek dbałości o przyrodę, będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym. Poddały wnikliwej analizie złożony w sprawie raport o oddziaływaniu na środowisko, pod kątem wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w tym na znajdujące się na jego obszarze formy ochrony przyrody oraz wymagany zakres monitoringu (art.62 ust.1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku). Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Stwierdzić należy, że przedłożony w sprawie raport wraz z kolejnymi uzupełnieniami informacje te zawiera. Zasada prawdy obiektywnej obliguje organ do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego, a zwłaszcza oceny, czy raport uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia środowiskowe związane z realizacją planowanej inwestycji. Jest to niezbędne do wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, m.in. w pozwoleniu na budowę. W efekcie organy ustaliły, że lokalizacja przedsięwzięcia na terenie już częściowo zainwestowanym, oraz przy uwzględnieniu planowanego sposobu wykorzystania i wyposażenia budynków oraz zagospodarowania terenu z pewnością ma znaczenie dla środowiska, jednakże przewiduje się, iż realizacja przedsięwzięcia jedynie w niewielkim stopniu będzie ingerowała w środowisko. Z dokumentacji tej wynika w szczególności, że realizacja planowanej inwestycji nie wiąże się z wystąpieniem przekroczenia standardów jakości środowiska w zakresie stężenia gazów i pyłów oraz poziomów hałasu. Wszelka ingerencja w siedliska przyrodnicze znajdujące się w obszarze zainwestowania została szczegółowo omówiona i wyjaśniona. Fakt, że przy dokonywaniu tej oceny organy uwzględniły stan faktyczny istniejący w dacie wydawania decyzji, a w tym, między innymi, powstały w oparciu o decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...], czy też wcześniej wydane zezwolenia na wycinkę drzew, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko jest błędna czy powierzchowna. Zarówno przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia, jak treść uzgodnienia i opinii wydanych przez uprawnione organy pozwoliły na wyznaczenie konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, m.in. w pozwoleniu na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z postanowień art. 80 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku wynika niezbicie, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium (poza wyjątkami wynikającymi z tego przepisu) oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Obowiązujący Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Świnoujście, obejmujący obszar Dzielnicy Nadmorskiej Świnoujścia, przyjęty uchwałą Rady Miasta Świnoujście nr LXIX/559/10 z dnia 7 maja 2010 r., w sposób jednoznaczny ustala, że teren objęty przedmiotowym przedsięwzięciem, położony jest w obszarze terenów elementarnych o przeznaczeniu: 65cUT – usługi turystyczno-wypoczynkowe: pensjonatowe, hotelowe, wczasowe, a także lecznicze i sanatoryjne, zawierające funkcję wiodącą Uzdrowiska (lecznictwo, rekreacja, wypoczynek); 65UTm – molo nadmorskie – część lądowa; 060KP – ciąg pieszy; 05KDL,KPp – publiczna droga gminna. Zgodnie z § 5 ust. 4 planu na terenach o funkcji turystyczno - wypoczynkowej, usług ochrony zdrowia i lecznictwa uzdrowiskowego, usług sportu, zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszcza się budowę garaży podziemnych lokalizowanych w obrębie ustalonych linii zabudowy, o ile ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej. Natomiast, w oparciu o § 5 ust.19, w przypadku realizacji nadmorskiej kładki spacerowej i związanych z nią zejść na plażę oraz realizacji dróg [...] dopuszcza się etapowanie inwestycji. Z § 11 ust.2, 3 i 4 planu wynikają dla strefy "B" ochrony uzdrowiskowej zawierającej nieuciążliwe obiekty usługowe, turystyczne, rekreacyjne, sportowe, komunalne, budownictwa mieszkaniowego oraz inne zaspokajające potrzeby osób przebywających w uzdrowisku, zakazy lokalizacji: zakładów przemysłowych, punktów skupu złomu i produktów rolnych, obiektów handlowych o powierzchni większej niż [...] m2 z obiektami towarzyszącymi, stacji paliw i urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie bliżej niż 500 m od obszaru strefy "A", punktów dystrybucji i składowania artykułów uciążliwych dla środowiska, parkingów o wielkości powyżej [...] miejsc postojowych dla samochodów osobowych, dostawczych i autobusów, uciążliwych obiektów budowlanych, w tym zakładów przemysłowych, obiektów przypominających znaki nawigacyjne. W świetle powyższego sąd stwierdził, że lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia, polegającego na budowie zespołu budynków hotelowo-wypoczynkowo-usługowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach miejskich, jest w całości zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd ustosunkowując się do zarzutów skargi wyjaśnia, że w niniejszym postępowaniu podlega badaniu jedynie zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z planem zagospodarowania przestrzennego. Poza zakresem kontroli sądu, w tym postępowaniu, pozostaje zgodność postanowień planu zagospodarowania przestrzennego z przepisami szczególnymi, a w tym z ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.U. z 2012r., poz.651 ze zm.). Ponadto fakt, kwestionowania przez Stowarzyszenie, z uwagi na wielkość terenu przeznaczoną pod parkingi i drogi dojazdowe, ustalenia jedynie [...] miejsc parkingowych, w tym postępowaniu nie podlega wyjaśnieniu. Zgodnie z art. 35 ust.1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz.1409) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ, między innymi, sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W tym stanie rzeczy, zarzuty skarżącego Stowarzyszenia dotyczące tak miejsc parkingowych, jak i terenów zielonych i powierzchni biologicznie czynnej, mogą być podnoszone i badane dopiero w postępowaniu przed organami właściwymi do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, bowiem w tym postępowaniu projekt przedsięwzięcia będzie podlegał ocenie pod kątem zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.