II SA/Sz 641/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi Z. i H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności oddala skargę. Prezydent Miasta S. decyzją z dnia (...( na podstawie przepisów art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz.l071 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U z 2005 r. Nr 175, poz. 1459), po rozpatrzeniu wniosku Z. i H.P., w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, odmówił wnioskodawcom nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy ul. (...( nr (...( w obrębie (...( S.-P., oznaczonej numerem działki (...( o powierzchni 426 m2, stanowiącej przedmiot własności gminy Miasto S., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...(. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy, zgodnie z którym Z. i H.P. w dniu 27 listopada 2001 r. zwrócili się do Prezydenta Miasta S. o nabycie prawa własności nieruchomości położonej w S. przy ul. (...( nr (...( w obrębie (...( S.-P., oznaczonej numerem działki (...( o powierzchni 426 m2, stanowiącej przedmiot własności gminy Miasto S., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...(, w trybie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001 r. Nr 113 poz. 1209, ze zm.). Decyzją z dnia (...( Przewodniczący Zarządu Miasta S. odmówił nieodpłatnego nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., do którego odwołali się wnioskodawcy decyzją z dnia (...( utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W dniu (...( organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nabycia przez Z. i H.P. z mocy prawa własności nieruchomości, do której przysługuje wnioskodawcom prawo użytkowania wieczystego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Pismem z dnia 13 października 2005 r. organ zawiadomił wnioskodawców o wejściu w życie nowej ustawy oraz o zasadach odpłatności i trybie rozpatrywania wniosków wraz z informacją, iż nie złożenie oświadczenia o rezygnacji z przekształcenia będzie równoznaczne z wyrażeniem zgody na kontynuowanie postępowania na nowych zasadach. H. i Z.P. oświadczenia w przedmiocie rezygnacji z przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie złożyli. W dniu w dniu 30 listopada 2005 r. organ zlecił sporządzenie wyceny nieruchomości, natomiast 6 października 2006 r. wnioskodawcy otrzymali operat szacunkowy wraz z informacją o wysokości opłaty. Wnioskodawcy ustosunkowując się do wyceny, poinformowali organ, że domagają się zwrotu należności za niewykorzystane lata użytkowania wieczystego. Organ poinformował wnioskodawców o braku podstaw prawnych do uwzględnienia ich żądań i ponownie zwrócił się o ustosunkowanie się do zawiadomienia z dnia 29 września 2006 roku. Pismem z dnia 20 grudnia 2006 r. wnioskodawcy wyrazili wolę przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. (...(, wskazując jednocześnie, że nie zgadzają się na wniesienie opłaty za to przekształcenie. Prezydent Miasta S. powołując się w decyzji na treść art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości podniósł, że osoba na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia. Podniósł nadto, że na podstawie uchwały Rady Miasta S. Nr (...( w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie osobom fizycznym bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy Miasto S. (...(, przyznał wnioskodawcom od opłaty za przekształcenie i bonifikatę w takiej wysokości, aby kwota do zapłaty wynosiła 3% wartości prawa własności nieruchomości. Organ I instancji ustalił również, że prawo użytkowania wieczystego na rzecz Z. i H.P. zostało ustanowione na 99 lat na podstawie umowy o oddanie terenu państwowego w wieczyste użytkowanie - akt notarialny Rep. (...( z dnia (...(, a opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego zostały zapłacone z góry za cały okres trwania użytkowania wieczystego - do dnia (...(. Podniósł, że opłata którą wnieśli użytkownicy wieczyści była ekwiwalentem za ustanowienie użytkowania wieczystego, a nie - za przeniesienie własności. Organ wskazał, że bonifikata wynikająca z ww. uchwały, opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla małżonków P. została ustalona w wysokości (...(, co stanowi 3% wartości prawa własności nieruchomości, jednakże wnioskodawcy nie zgodzili się na wniesienie odpłatności za przekształcenie. Organ I instancji stwierdził również, że użytkownicy wieczyści przedmiotowej nieruchomości nie spełniają warunków uprawniających do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości bowiem ich nieruchomość nie została oddana w użytkowanie wieczyste w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 r., użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości nie powstało również na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U Nr 50, poz. 279). Od decyzji organu I instancji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wniosła Z.P. W odwołaniu wyraziła sprzeciw przeciwko takiemu sposobowi przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jaki wynika z decyzji Prezydenta Miasta S. domagając się równocześnie przekształcenia zgodnie z obowiązującą ustawą. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że zapłaciła za 99 lat użytkowania wieczystego nieruchomości w 1981 r., natomiast od roku 2001 r. bezskutecznie ubiega się o przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Po wydaniu decyzji odmownych przez organy I i II instancji na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. wniosła skargę do sądu administracyjnego, którą następnie wycofała, albowiem organ wszczynając postępowanie na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. zażądał dokumentów przekazanych do sądu. Odwołująca się kwestionowała stanowisko organu, zgodnie z którym zobowiązano ją do zapłaty kwoty (...( z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie pomniejszonej o należność, którą zapłaciła za 99-letni okres użytkowania wieczystego. Z.P. zakwestionowała nadto postanowienia uchwały Rady Miasta S. dotyczące udzielania użytkownikom wieczystym bonifikat przy przekształcaniu tego prawa w prawo własności twierdząc, że użytkownicy wieczyści, którzy uiścili opłatę za 99 lat zostali "ukarani" 3% bonifikatą, natomiast pozostali "nagrodzeni" bonifikatą w wysokości 5%. Odwołująca się twierdziła, że nie zrzeka się prawa do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, lecz domaga się, by przekształcenia tego dokonano "na podstawie uczciwego rozliczenia, w oparciu o obowiązującą ustawę". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia (...( utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i wykluczył możliwość nieodpłatnego przekształcenia przedmiotowej nieruchomości na rzecz wnioskodawców z uwagi na brak przesłanek wynikających z art. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, uprawniających do nieodpłatnego przekształcenia nieruchomości. Z powyższych względów przekształcenie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności może się odbyć jedynie odpłatnie, o czym organ poinformował stronę. Wbrew temu, co twierdziła w odwołaniu Z.P., organ I instancji przy określeniu opłaty za przekształcenie nie dokonał manipulacji ustawą i prawidłowo obliczył jej wysokość zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 4 ust. 2 ustawy) i zgodnie z uchwałą Rady Miasta S. z dnia (...( obniżył jej wysokość o 88,05 %. Wysokość opłaty określona przez organ I instancji wynikała z ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego wartości rynkowej nieruchomości, która została pomniejszona o wartość prawa użytkowania wieczystego według stanu na dzień przekształcenia, przy uwzględnieniu przysługującej bonifikaty określonej w uchwale Rady Miasta. Organ I instancji pismem z dnia 29 września 2006r., zawiadomił skarżących o wysokości obliczonej opłaty i sposobie jej uiszczenia. Jednak wnioskodawcy oświadczyli, że odmawiają wniesienia ustalonej opłaty za przekształcenie gdyż za przedmiotową nieruchomość zapłacili już opłatę od wieczystego użytkowania z góry za 99 lat przy podpisywaniu aktu o ustanowieniu tego prawa i że w ich ocenie ten fakt upoważnia ich do zwrotu opłaty za niewykorzystane lata wieczystego użytkowania. Kolegium wskazało, że wbrew stanowisku odwołującej się, czym innym jest opłata za wieczyste użytkowanie należna za czas korzystania z cudzego gruntu (w przedmiotowej sprawie stanowiącej własność gminy Miasto S.), a czym innym jest obowiązek uiszczenia opłaty za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. Prawo użytkowania wieczystego nie przekształca się samoistnie w prawo własności po dokonaniu jednorazowej opłaty za 99 lat prawa użytkowania wieczystego, czego oczekują wnioskodawcy, jak również opłata ta nie może być zaliczona na poczet opłaty za przekształcenie, gdyż obowiązek jej zapłaty oparty jest na stosunku zobowiązaniowym wynikającym z umowy ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego. Odwołująca się dokonując jednorazowej opłaty za wieczyste użytkowanie nie dokonała ani zapłaty za działkę, ani za prawo własności do tej działki. Poniosła jedynie opłatę za korzystanie z gruntu, którego nie jest właścicielem w celu wybudowania na nim domu mieszkalnego. Kolegium wskazało nadto, że w sytuacji gdyby wnioskodawcy nie skorzystali z prawa do przekształcenia, to zgodnie z zawartą umową oraz zasadami prawa cywilnego, co do zasady, prawo wieczystego użytkowania przysługiwać będzie wnioskodawcom do (...(, po której to dacie prawo to wygaśnie, a użytkownicy wieczyści zgodnie z art. 243 kodeksu cywilnego obowiązani będą do zwrotu użytkowanego gruntu. Natomiast za dom przez nich wybudowany istniejący na działce w dniu wygaśnięcia wieczystego użytkowania przysługiwać im będzie stosowne wynagrodzenie. Z. i H.P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...( do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia (...(. Skarżący zarzucili, że od sześciu lat bezskutecznie ubiegają się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a wniosek tej sprawie złożyli dnia 27 listopada 2001 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Z. i H.P. ponownie przytoczyli w skardze argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji i zarzucili, że bonifikata udzielona przez Radę Miasta nie może być "narzędziem do ustalania opłaty" lecz ma służyć do pomniejszania ustalonej opłaty. W ocenie skarżących opłata powinna być ustalana w ten sposób, że wartość nieruchomości powinna być pomniejszona o wartość prawa użytkowania wieczystego, przez która skarżący rozumieją wniesioną za 99 lat opłatę z tytułu użytkowania wieczystego, a dopiero od tak ustalonej kwoty winna być zastosowana bonifikata. Skarżący ponownie wyrazili niezadowolenie z ustalonego systemu bonifikat i uznali, że narusza on zasadę równości wobec prawa. Z. i H.P. wskazali nadto, że nie rezygnują z prawa przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, lecz domagają się uczciwego obliczenia należnej za przekształcenie opłaty. Cena (...( zł za m2 terenu, którą uiścili w 1981 r. tytułem opłaty za użytkowanie wieczyste działki nr (...( przy ul. (...( w S. była w tym czasie wysoką ceną i stąd też winna być uwzględniona przy przekształceniu. Skarżący w dniu 12 marca 2008 r. wnieśli do Sądu pismo procesowe, w którym podtrzymali zarzuty zawarte w skardze i podnieśli, że wartość rynkowa działki, której dotyczy wniosek o przekształcenie winna być pomniejszona o wniesione opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, albowiem jest to zgodne z ustawą. Sposób obliczania opłaty za przekształcenie stosowany przez organ I instancji dokonywany jest na zasadzie dowolności i pomija rzeczywistą wartość opłaty poniesionej przez użytkowników wieczystych w 1981 r. i nosi znamiona manipulowania ustawą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności wskazać należy, że sądy administracyjne w ramach przyznanych im ustawowo kompetencji dokonują oceny legalności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego obowiązującymi w dniu jej wydania. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 1 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. Nr 175, poz. 1459). Bezspornym jest fakt, że w dniu 13 października 2005 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego i ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.) została uchylona i zastąpiona przez ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459). W myśl art. 8 tej ustawy do spraw wszczętych na podstawie ustaw, o których mowa w art. 9, tj. ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.) oraz ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.) i niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Analizowany przepis intertemporalny wyznacza jakie przesłanki muszą być spełnione, aby możliwe było zastosowanie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., a jednocześnie w jakich warunkach wykluczone jest stosowanie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. I tak konieczne jest, aby sprawa została wszczęta na podstawie m.in. ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. oraz, aby nie była zakończona decyzją ostateczną do dnia 13 października 2005 r. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania zastosowanie art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. stało się zbędne, albowiem postępowanie wszczęte na wniosek skarżących o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z dnia 27 listopada 2001 r. na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, zostało zakończone decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(. Postępowanie w tej sprawie dotyczące przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki nr (...( z obrębu (...( P. przy ul. (...( w S. na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wymagało nowego wniosku i w istocie zostało zainicjowane przez organ, który pismem z dnia 13 października 2005 r. poinformował Z. i H.P. o wejściu w życie nowych przepisów. Wskazano w nim również, że przekształcenie następuje odpłatnie. Strona w wyznaczonym przez organ terminie nie zrezygnowała z prowadzenia postępowania na zasadach określonych w nowej ustawie, a jej dalszy, czynny udział w postępowaniu wskazywał, że żywotnie zainteresowana jest rozstrzygnięciem sprawy. Jakkolwiek postępowanie nie zostało zainicjowane w sposób stricte określony w ustawie, to jednak zważywszy na czynne uczestniczenie przez skarżących w postępowaniu uznać należy, że uchybienie to pozostało bez wpływu na wynik sprawy. Nie ulega wątpliwości, że na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. małżonkowie P. spełniali przesłanki materialnoprawne do uwzględnienia ich wniosku o przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Przez nieruchomość rolną rozumie się nieruchomość rolną w rozumieniu Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy na cele inne niż rolne. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, osoba na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5, który to przepis określa krąg podmiotów na rzecz których przekształcenie następuje odpłatnie. Okolicznością w sprawie bezsporną jest, mając na uwadze stan faktyczny sprawy oraz obowiązujące prawo, że skarżącym nie przysługiwało prawo do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Bezsporne jest i to, że na etapie postępowania administracyjnego, po sporządzeniu operatu szacunkowego dla nieruchomości przy ul. (...( w S. skarżący domagali się nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, albowiem twierdzili, że wniesiona opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego w 1981 r. za 99-letni okres korzystania z tego prawa, zaspokaja roszczenia właściciela z tytułu opłaty za przekształcenie. W przekonaniu skarżących, obowiązek uiszczenia 3 % wartości nieruchomości na skutek zastosowanej bonifikaty w oparciu o postanowienia uchwały Nr (...( Rady Miasta S. z dnia (...( w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie osobom fizycznym bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy S. (...( stwarza sytuację, w której w istocie uiszczą opłatę w wysokości 103 % wartości działki. W ocenie Sądu, pogląd wyrażony przez skarżących odnośnie prawa do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest nieuzasadniony. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przyjmuje jako zasadę odpłatność przekształcenia, a wyjątki od tej reguły określone w art. 5 wylicza enumeratywnie. Skoro ustawodawca przyjmuje jako zasadę odpłatność przekształcenia, to uznać należy, że jego wolą było "zrekompensowanie" dotychczasowemu właścicielowi (Skarbowi Państwa lub gminie) z jednej strony utraty przysługującego mu do nieruchomości gruntowej prawa własności, a z drugiej- stałego dopływu kwot z tytułu wynagrodzenia za korzystanie z cudzej rzeczy w postaci rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste działek. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżący uiścili opłatę w formie skapitalizowanej, albowiem obowiązek wnoszenia przez użytkownika wieczystego opłaty za korzystanie z cudzej rzeczy istniał niezależnie od tego, czy opłata została wniesiona jednorazowo, czy też w stosunku rocznym. Gdyby zatem ustawodawca dopuszczał możliwość zaliczenia należności z tytułu uiszczonych opłat za użytkowanie wieczyste na poczet opłaty zapisanej w art. 4 ust. 1 ustawy, dałby temu wyraz wprost w zasadach naliczania opłat. Tymczasem w myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., do ustalenia opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 69, art. 70 ust. 2-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Regulacje te nie przewidują możliwości zaliczania na poczet opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nakładów za urządzenia infrastruktury technicznej oraz należności z tytułu uiszczonych opłat rocznych za użytkowanie wieczyste. Przepis art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży. W sporządzonym operacie szacunkowym z dnia 12 września 2006 r. rzeczoznawca ustalił wartość rynkową prawa własności nieruchomości na kwotę (...(, natomiast wartość rynkową prawa użytkowania wieczystego na kwotę (...(. W świetle przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., gdyby właściciel nieruchomości – gmina Miasto S. nie wprowadził bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia, opłata ta w odniesieniu do nieruchomości skarżących by wyniosła (...(. Zastosowanie bonifikaty w wysokości 3% wartości prawa własności nieruchomości spowodowało zmniejszenie opłaty do kwoty (...(. Zastosowanie bonifikaty w istocie zatem pochłania wniesioną opłatę roczną. Skarżący na etapie postępowania administracyjnego zdecydowanie odmówili uiszczenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nie rezygnując jednakże z prawa do przekształcenia, co podkreślali zarówno w pismach kierowanych do organu (pismo z dnia 20.12.2006) oraz w skardze do sądu. W stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji nieodpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w sytuacji gdy skarżący nie należeli do kręgu podmiotów wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. nie było możliwe i stąd też decyzja odmawiająca przekształcenia nie naruszała obowiązującego prawa. Podkreślić jeszcze raz należy, że rozliczenia, których domagali się skarżący nie mają umocowania w obowiązującym prawie. Ubocznie dodać należy, że kwestia zasadności oraz wysokości udzielonej przez właściciela nieruchomości gminę Miasto S. bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, wynikająca z uchwały Nr (...( Rady Miasta S., wykracza poza granice sprawy będącej rozpoznania. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.