II SA/Sz 650/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. i M. Ł. na czynność Starosty G. w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę A.Ł. i M.Ł pismem z dnia [...], złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na działanie Starosty [...] w związku z odmową uwzględnienia wniosku z dnia [...] o wypłatę kwoty [...] zł, stanowiącej nienależnie pobrane świadczenie za wydanie karty pojazdu przy rejestracji samochodu [...]. Wezwaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] A.Ł i M.Ł zostali zobowiązani, w terminie 7 dni, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywali na piśmie Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu – po rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia [...] r. A.Ł i M.Ł poinformowali, że nie wzywali na piśmie Starostę [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przedmiotem kontroli sądów administracyjnych objęte są m.in. nie będące decyzjami administracyjnymi lub postanowieniami (o których mowa w pkt 2 i 3), akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na mocy tego przepisu mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego m.in. określone czynności materialno-techniczne, w tym także czynność polegająca na pobraniu opłaty za wydanie karty pojazdu. Zgodnie z art. 52 § 1-3 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa – art. 53 § 2 p.p.s.a. Skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa, dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.