II SA/Sz 661/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem S. G. pismem z dnia [...] r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata. Nieprawomocnym wyrokiem z dnia [...] r. Sąd oddalił skargę S. G. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej - adwokat J. L. G. złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia [...] r. S. G. pismem z dnia [...] r. po raz kolejny wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżąca wyjaśniła, iż adwokat z urzędu J. L. G. w piśmie z dnia [...] r. poinformowała ją, że nie może dalej reprezentować skarżącej oraz sporządzić skargi kasacyjnej, bowiem sprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jest zakończona i w tej sytuacji skarżąca może wystąpić do Sądu o ustanowienie adwokata do sporządzenia ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje postępowanie także egzekucyjne (art. 243 § 2 P.p.s.a.), jak również postępowanie odwoławcze. W niniejszej sprawie z prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r. jednoznacznie wynika, że S. G. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył konkretnego pełnomocnika w osobie adwokat J. L. G., a skarżąca pismem z dnia [...] r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie. Podkreślenia wymaga, że Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czy też radcy prawnego orzeka wyłącznie o przyznaniu tego prawa, bądź odmowie jego przyznania. W przypadku uwzględnienia wniosku strony, kwestie dotyczące imiennego wskazania pełnomocnika, a także jego zmiany należą do kompetencji właściwej korporacji zawodowej. Ona też jest wyłącznie adresatem skarg strony na jej relacje ze wskazanym pełnomocnikiem. W świetle powyższego przyznanie skarżącej prawa pomocy po raz kolejny w sytuacji, gdy korzysta już z tego prawa na podstawie prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r. jest bezprzedmiotowe. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Dlatego strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało skonsumowane. Wskazać też trzeba, że pełnomocnik z urzędu umocowany jest do wykonywania wszelkich czynności procesowych łączących się ze sprawą, we wszystkich instancjach, łącznie ze skargą o wznowienie postępowania i udziałem w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie pełnomocnik z urzędu może odmówić dokonania określonej czynności procesowej, np. wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli byłaby ona niedopuszczalna albo oczywiście bezzasadna. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 należało postanowić jak na wstępie.