II SA/Sz 665/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 grudnia 2010r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 48 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. K. utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], nakazującą M. K. rozbiórkę samowolnie budowanego budynku służącego rekreacji indywidualnej, położonego na działce o numerze porządkowym [...] na terenie Ogrodów Działkowych A. nr ew. gr. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Z uzasadnienia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, że w dniu [...] r. Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę działki o nr porządkowym [...] znajdującej się na terenie Ogrodów Działkowych A. nr ew. gr. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]. W trakcie kontroli ustalono, że na terenie działki, będącej w użytkowaniu M. K., wykonywane są roboty budowlane związane z budową jednokondygnacyjnego budynku służącego rekreacji indywidualnej. Budynek posadowiony został na ławach fundamentowych, posiada ściany murowane i dach o konstrukcji drewnianej oraz wysoki parter ([...] m n.p.t) ze względu na wysoki poziom wód gruntowych. Wysokość budynku wynosi ok. [...] m n.p.t. W obrysie zewnętrznym budynek posiada wymiary [...] m x [...] m, a powierzchnia zabudowy budynku wynosi [...] m2. Zgodnie z oświadczeniem M. K. - inwestora, roboty budowlane związane z budową obiektu rozpoczęte zostały w [...] r. Na wykonanie powyższych robót budowlanych inwestor nie posiada wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę. Wydanym na podstawie art. 48 ust.2 Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. INB nakazał wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych związanych z budową przedmiotowego budynku i zobowiązał inwestora do przedłożenia w terminie do dnia [...] r. wskazanych dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie realizowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Inwestor nie wywiązał się z obowiązków nałożonych ww. postanowieniem. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, iż jest ona niezgodna z jego ustaleniami w zakresie kryterium maksymalnej powierzchni zabudowy. Wobec powyższego, INB wydał w dniu [...] r. decyzję nakazującą M. K. rozbiórkę samowolnie budowanego obiektu. W odwołaniu od ww. decyzji M. K. podniósł, iż po otrzymaniu działki nr [...] w [...] r. zgłosił do Zarządu Ogródków Działkowych A. zamiar budowy małego parterowego domku letniego, określanego przez Zarząd jako "altana". Budowę obiektu rozpoczął w [...] r. w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem inwestora pomiary powierzchni budynku wg polskiej normy EN-70/B-02356 wykonuje się na poziomie 1 m nad podłogą w stanie surowym bez tynków i okładzin. Budynek ma powierzchnię użytkową [...] m2 i powierzchnię zabudowy mierzoną po obrysie ścian zewnętrznych [...] m2 (wymiary wynoszą [...] m x [...] m, grubość ścian [...] cm). Posadowienie parteru jest na równym poziomie z koroną wału przeciwpowodziowego, która powinna mieć wysokość [...] m n.p.m. Inwestor uzyskał z Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa telefoniczną informację, iż jeśli w planie zagospodarowania nie wskazano co należy uważać za powierzchnię budynku, to należy przyjąć, iż budynek jest zgodny z prawem lokalnym. Z kolei z Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego inwestor uzyskał informację, że budynek jest zgodny z planem i strona powinna skierować pisemne zapytanie do gminy o wyjaśnienie zapisu planu zagospodarowania przestrzennego w aspekcie użycia terminu "powierzchnia budynku". Pismem z dnia [...] r. inwestor zwrócił się do Prezydenta Miasta o wyjaśnienie ww. terminu, jednak nie otrzymał odpowiedzi. Odwołujący się wskazał również, że Prezydium Krajowej Rady Polskiego Związku Działkowców nie wie dlaczego dane strony zostały przekazane do INB, w wyniku czego nakazano kontrolę na działkach, które rażąco naruszyły przepisy prawa budowlanego, co w tym przypadku nie zostało potwierdzone przez Polski Związek Działkowców. Zdaniem inwestora, działki nie posiadają statusu miejskich lub podmiejskich, więc nie został naruszony regulamin Ogródków Działkowych A. i obowiązuje go plan miejscowy, a jeśli w tym planie nie ma zapisu, iż pomiar należy wykonać po obrysie ścian zewnętrznych, to należy przyjąć, że altana jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Wszystkie zaś budynki o powierzchni zabudowy [...] m2, mierzonej po obrysie ścian zewnętrznych, zbudowane przed wejściem w życie planu lokalnego, są zgodne z regulaminem Ogródków Działkowych A. W sąsiedztwie działki strony jest wiele budynków o większej powierzchni zabudowy, zatem stwierdzenie przez Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta [...], iż [...] m2 powierzchni oznacza [...] m2 powierzchni zabudowy jest tworzeniem nowego prawa budowlanego i ingerencją w akt prawa lokalnego przez organ do tego nieupoważniony. Zdaniem inwestora plan zagospodarowania przestrzennego jest nieczytelny i brak jest konsultacji społecznych. Wg części opisowej, przedmiotowa inwestycja znajduje się na obszarze oznaczonej jako [...], natomiast wg części graficznej (mapy) jest to [...]. W archiwum ustaw Urzędu Miasta [...] znajduje się oryginalny plan bez poprawek i ten tekst jest zgodny z częścią graficzną, a teren [...] jest wykreślony z planu. Wpisano nowe oznakowanie terenu, utworzono pastwisko na hodowlę [...], wyodrębniono nowy teren, tworząc tym samym plan kompletnie nieczytelny. W planie uwzględniono wyłącznie interes jednej osoby a nie uwzględniono ponad [...] działkowiczów z tego terenu. Z uwagi na powyższe, jak również z uwagi na fakt posiadania niepełnosprawnego dziecka wymagającego stałej opieki odwołujący się wniósł o umorzenie postępowania. Przedmiotowy budynek jest bowiem niezbędny do częściowej rehabilitacji dziecka. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, wskazał, że jak stanowi art. 28 ust 1 prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przedmiotowy obiekt o wymiarach w obrysie zewnętrznym [...] m x [...] m, powierzchni zabudowy [...]m2 , położony w granicach administracyjnych miasta [...], nie mieści się w katalogu obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego zwolnionych z uzyskania pozwolenia na budowę i wymagających zgłoszenia właściwego organowi. W świetle ww. przepisów obiektami takimi są altany i obiekty gospodarcze na działkach w rodzinnych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i do 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich. Bezspornym jest, iż przedmiotowy obiekt położony jest na działce o nr porządkowym [...] Ogródków Działkowych A. dz. nr ew. gr [...] obr. [...] przy ul. [...] w granicach administracyjnych miasta [...], zatem w świetle obowiązujących przepisów dopuszczalna powierzchnia zabudowy, bez konieczności uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, wynosi 25 m2. Przedmiotowa inwestycja o powierzchni zabudowy [...] m2 wymagała zatem wcześniejszego uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak takiej decyzji oznacza wykonywanie robót budowlanych w warunkach samowoli budowlanej i konieczność zastosowania art. 48 prawa budowlanego. Zgodnie z art. 48 ust. 2 prawa budowlanego, legalizacja samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części możliwa jest jeśli budowa zgodna jest z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo w przypadku jego braku, ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przedmiotowej sprawie nie ma możliwości przeprowadzenia procedury legalizacyjnej z uwagi na fakt, iż obiekt narusza ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania terenu: w zakresie powierzchni, która maksymalnie wynosić winna 25 m2; * w przedmiocie minimalnego posadowienia parteru budynku, która wynosić winna 1,80 m n.p.m. dla terenów objętych zagrożeniem powodziowym, a wynosi [...] m n.p.m. (rzędna terenu w miejscu posadowienia przedmiotowego obiektu wynosi [...] m n.p.m. zgodnie z danymi zawartymi w planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...]). Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r., wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w jednostce oznaczonej symbolem [...]. W rozdziale [...] opisu do ww. planu zagospodarowania przestrzennego określono ustalenia dotyczące terenów ogródków działkowych, zgodnie z którymi: teren [...] wyznaczono jako teren ogrodów działkowych; * zabudowa na terenach ogrodów działkowych powinna mieć charakter altan i małych, parterowych domów letnich o powierzchni nie przekraczającej 25 m2, a nieprzekraczalna wysokość zabudowy wynosi 6,5 m n.p.t; * teren [...] położony jest w granicach pasa ochronnego wybrzeża a wszelkie inwestycje wymagają uzgodnienia z Urzędem Morskim; - teren [...] położony jest w strefie pośredniej ujęcia wody [...] i w strefie potencjalnego zagrożenia powodzią. W § [...] pkt [...] opisu do planu zagospodarowania przestrzennego ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, wskazując, iż na obszarach takich, jeśli ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej, ustala się zakaz podpiwniczania oraz minimalny poziom posadowienia parterów budynków 1,80 m n.p.m. O niezgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania orzekł organ do tego uprawniony - Prezydent Miasta - postanowieniem z dnia [...] r., utrzymanym następnie w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. Organy nadzoru budowlanego nie są właściwe w rozstrzyganiu sporów interpretacyjnych w zakresie prawa miejscowego, jakim jest plan zagospodarowania przestrzennego, jak również nie mają wpływu na przyjęte uchwały Rady Miasta i tryb ich podejmowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym art. 81 i 83 ust. 1 prawa budowlanego, to do organów nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, natomiast Związek Działkowców, czy też Ogrody Działkowe A., takich kompetencji nie posiadają. Z kolei regulamin Ogrodów Działkowych ma zastosowanie tylko do członków ogrodu, którego dotyczy, nie jest natomiast aktem obowiązującym organy nadzoru budowlanego. Spory wynikłe z prawa użytkowania ogrodu rozstrzygane są w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Również informacje uzyskane przez skarżącego z GUNB w Warszawie, czy też Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa nie są wiążące dla organu orzekających w niniejszej sprawie. W myśl art. 48 prawa budowlanego, doprowadzanie obiektu do stanu zgodnego z prawem odbywa się m.in. w oparciu o ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odniesieniu natomiast do wskazywanej przez stronę Polskiej Normy PN-70/B-02356, należy wskazać, iż Polska Norma PN-70/B-02365 "Powierzchnia budynków. Podział, określanie i zasady obmiaru" obowiązywała powszechnie do 1999 roku. Norma ta została wycofana przez Polski Komitet Normalizacyjny ze zbioru norm po ustanowieniu normy PN-ISO 9836:1997 "Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych", w której w punkcie 5.1.2.1 zdefiniowano pojęcie powierzchni zabudowy, jak i metodę obliczeń. Przez powierzchnię zabudowy rozumie się więc powierzchnię terenu zajętą przez budynek w stanie wykończonym. Powierzchnia zabudowy jest wyznaczana przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynku na powierzchnię terenu. W skardze na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. K. podniósł, że obiekt, którego dotyczy zaskarżona decyzja jest zgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego i nie wymaga pozwolenia na budowę. Powierzchnia budowanej przez inwestora "altany" wynosi [...] m2, jest więc mniejsza od dopuszczalnej o [...] m2. Skarżący przyznał, że działka nr [...], na której znajduje się przedmiotowy obiekt, mieści się granicach administracyjnych miasta, nie zgodził się natomiast ze stwierdzeniem, że parter budynku nie jest posadowiony na wymagalnej wysokości 1,8 m n.p.m. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] r., będącym uzupełnieniem skargi, M. K. podał, że przedmiotowa działka nr [...] znajduje się jednak poza granicami miasta, a ponadto budowany obiekt znajduje się w miejscu, w którym stał budynek rozebrany przez skarżącego w [...] r. Dodatkowo, skarżący ponownie podkreślił, że przepis prawa budowlanego nie precyzują, w jaki sposób należy obliczać powierzchnię budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem, jak nakazuje dyspozycja art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd uznał, że poddana jego kontroli decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa w stopniu umożliwiającym jej wzruszenie, a zarzuty zawarte w skardze nie mogły doprowadzić do podważenia jej legalności. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do art. 3 pkt 6 w/w ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę oraz nadbudowę obiektu budowlanego. Jak stanowi art. 28 ust 1 ustawy roboty budowlane, można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga budowa altan i obiektów gospodarczych na działkach w rodzinnych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m² w miastach i do 35 m² poza granicami miast oraz wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich. Jak wynika z ww. regulacji objęty nakazem rozbiórki w rozpatrywanej sprawie samowolnie budowany obiekt służący rekreacji indywidualnej, położony na działce o numerze porządkowym [...] na terenie Ogrodów Działkowych A. nr ew. gr. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...], o wymiarach w obrysie zewnętrznym [...] m x [...] m, o powierzchni zabudowy [...] m2, nie mieści się w katalogu obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwolnionych z uzyskania pozwolenia na budowę i wymagających zgłoszenia właściwemu organowi. Legalizację samowolnie posadowionego obiektu budowlanego można przeprowadzić, w myśl art. 48 ust. 2 ustawy, według stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, jeżeli budowa: - jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie było możliwości przeprowadzenia procedury legalizacyjnej z uwagi na fakt, iż przedmiotowy obiekt narusza ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania terenu. Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w jednostce oznaczonej symbolem [...]. W § [...] opisu do wyżej wymienionego planu zagospodarowania przestrzennego określono ustalenia dotyczące terenów ogródków działkowych, zgodnie z którymi: - teren [...] wyznaczono jako teren ogrodów działkowych, - zabudowa na terenach ogrodów działkowych powinna mieć charakter altan i małych, parterowych domów letnich o powierzchni nie przekraczającej 25 m2 a nieprzekraczalna wysokość zabudowy wynosi 6,5 m n.p.t., - teren [...] położony jest w granicach pasa ochronnego wybrzeża a wszelkie inwestycje wymagają uzgodnienia z Urzędem Morskim; - teren [...] położony jest w strefie pośredniej ujęcia wody [...] i w strefie potencjalnego zagrożenia powodzią. Z kolei w § [...] pkt [...] lit. [...] opisu do wyżej wymienionego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, wskazując, iż na obszarach tych - jeśli ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej - ustala się zakaz podpiwniczania oraz minimalny poziom posadowienia parterów budynków 1,80 m n.p.m. Mając na uwadze powyższe regulacje oraz zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że budowa przedmiotowego obiektu na działce nr [...] na terenie Ogrodów Działkowych A. w [...] jest niezgodna z ustaleniami wyżej opisanego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie minimalnego posadowienia parteru przedmiotowego obiektu, które wynosić winno 1,80 m n.p.m. a wynosi [...] m n.p.m. dla terenów objętych potencjalnym zagrożeniem powodzią, oraz w zakresie powierzchni zabudowy, która maksymalnie wynosić winna 25 m2, a wynosi [...] m2, co wynika z protokołu oględzin przedmiotowego obiektu i nie było kwestionowane przez skarżącego na żadnym etapie postępowania. Mimo, że uchwałodawca planu miejscowego w § [...] ust. [...] opisu do planu zagospodarowania przestrzennego nie wyjaśnił jakiego rodzaju powierzchni altan i domów letnich dotyczy powyższy zapis, nie może budzić wątpliwości, że chodzi tu o powierzchnię zabudowy, a nie o powierzchnię użytkową obiektu, na którą powołuje się skarżący. O takim bowiem rodzaju powierzchni mowa jest w cytowanym na wstępie przepisie art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Informacje w tym zakresie uzyskane przez skarżącego z GUNB w Warszawie, czy też Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa nie są wiążące dla organów administracji orzekających w sprawie. Informacje powyższe udzielane były skarżącemu w oparciu o treść jego pytania. Właściwy do rozstrzygnięcia sprawy organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest uczynić to w oparciu o zebrany materiał dowodowy oraz ustalony stan prawny. Należy zatem stwierdzić, iż z uwagi na niezgodność budowy obiektu z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, nie było możliwe zastosowanie w stosunku do niej procedury legalizacji. W takiej sytuacji, stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego faktu popełnienia samowoli budowlanej zrodziło po stronie tego organu obowiązek orzeczenia nakazu rozbiórki obiektu w oparciu o art. 48 ust.1 Prawa budowlanego. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego podniesionych tak w odwołaniu, jak i w skardze, a następnie sprecyzowanych w piśmie procesowym z dnia [...] r., należy je również uznać za nietrafne. Jak już zostało wskazane na początku rozważań, w myśl art. 3 pkt 6 ustawy, ilekroć mowa jest o budowie - należy przez to rozumieć także odbudowę obiektu budowlanego. Jeżeli zatem skarżący dokonał odbudowy obiektu (budynku) na istniejących fundamentach, to był zobligowany – przed przystąpieniem do robót budowlanych – uzyskać prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę. Również argumenty skarżącego wskazujące na fakt, że rozmiary przedmiotowego obiektu nie przekraczają rozmiarów innych altan wybudowanych na terenie Ogrodów Działkowych A., nie mogły prowadzić do wzruszenia zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 6 k.p.a. organy zobowiązane są do rozpoznania sprawy na podstawie obowiązującego prawa. Również Sąd, który kontroluje legalność decyzji (a więc jej zgodność z prawem), nie ma możliwości stosowania innych kryteriów niż przepisy prawa. Za nieuzasadniony należy uznać także zarzut, że Ogrody Działkowe A. znajdują się poza granicami miasta. Skoro wyżej wymienione ogrody działkowe, jak trafnie wskazały organy orzekające w sprawie i co wynika z planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla tego terenu, położone są w granicach administracyjnych miasta [...], należy uznać, że są to ogrody miejskie, w których powierzchnia zabudowy altany (domku rekreacyjnego) nie może przekraczać 25 m2 , licząc po obrysie ścian zewnętrznych obiektu. O niezgodności przedmiotowego obiektu z planem zagospodarowania przestrzennego przesądza zresztą treść prawomocnego postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Organ ten jest właściwy do orzekania w sprawie zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, zaś organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest uwzględnić jego orzeczenie. Nie jest uprawiony do jego kwestionowania bądź weryfikacji. Nie jest do tego uprawniony w niniejszym postępowaniu również Sąd. Przedmiotem jego oceny pod kątem zgodności z prawem jest tylko akt administracyjny będący przedmiotem skargi bądź akty wydane w granicach danej sprawy (art. 135 p.p.s.a.). Postępowanie w przedmiocie zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego jest postępowaniem odrębnym, prowadzonym przez inny organ w ramach jego kompetencji i nie mieści się w granicach sprawy dotyczącej samowoli budowlanej, aczkolwiek jest z tym postępowaniem związane. Mając powyższe na uwadze, należało uznać skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji.