II SA/Sz 665/12
WyrokWSA w Szczecinie2012-09-19
Skład orzekający: Arkadiusz Windak, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko musi zawierać w sentencji szczegółowe uwarunkowania dotyczące rodzaju, skali przedsięwzięcia, lokalizacji oraz rozwiązań ograniczających uciążliwość dla terenów sąsiednich?Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest orzeczeniem merytorycznym, które musi spełniać wymogi art. 107 K.p.a., w tym zawierać informacje pozwalające na identyfikację przedsięwzięcia. Jednakże, w przypadku braku oceny oddziaływania, organ właściwy traci możliwość określania szczegółowych uwarunkowań środowiskowych, a charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie uchyliło decyzję organu I instancji, nie przedstawiając wystarczających przesłanek uzasadniających taki krok i nie analizując merytorycznie zarzutów odwołania.Stan faktyczny
A.K. złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy budynku warsztatowego. Burmistrz Miasta stwierdził brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i wydał decyzję. Po wniesieniu odwołań przez sąsiadów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Inwestorka zaskarżyła decyzję Kolegium do WSA.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie oceny oddziaływania na środowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia [...] r. A.K., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą U., zwróciła się do Burmistrza o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku warsztatowego na działce nr [...]. Do wniosku załączono: kartę informacyjną przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, wypis z rejestru gruntów, załącznik graficzny - koncepcję zagospodarowania terenu w skali 1:500, upoważnienie inwestora dla M.B., dowód uiszczenia opłaty skarbowej za upoważnienie i wydanie decyzji środowiskowej.
Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta na podstawie art. 123 K.p.a. oraz art. 63 ust. 2 i art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) stwierdził, że dla wnioskowanego przez A.K. przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz na obszary Natura 2000.
Decyzją z dnia [...]Burmistrz Miasta działając w oparciu o art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 2 oraz art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 76 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r. Nr 213, poz. 1397) stwierdził, że dla wnioskowanego przez inwestora przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz na obszary Natura 2000.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że obszar na którym planowana jest realizacja inwestycji, nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wskazał też, że planowana inwestycja, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 76 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany, tj. "stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego, rolniczego lub środków transportu, inne niż wymienione w pkt 17-19 i 46, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów".
Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Organy współdziałające zajęły w sprawie wymagane stanowiska: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia 27 grudnia 2011 r. nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po uzupełnieniu przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia, postanowieniem z dnia [...]r. również wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz na obszary Natura 2000.
Pismami z dnia [...]r. Z. i Z.B., właściciele nieruchomości przylegającej do działki nr [...], zgłosili sprzeciw dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, które zakwalifikowali jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i wymagające opracowania raportu. Organ zwrócił jednak uwagę, że przy kwalifikacji przedsięwzięcia uwzględniono szczegółowe uwarunkowania znajdujące się w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Następnie organ podał, które uwarunkowania przesądziły o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko.
Projektowany warsztat samochodowy zlokalizowany będzie na wschodnim krańcu ul. [...], na północnych peryferiach miasta [...] na terenie utwardzonym, niezabudowanym, na działce nr [...] o powierzchni [...] m². Na terenie działki nr [...]nie ma drzew ani krzewów. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją, przedmiotowa działka w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...], to teren przeznaczony pod budowę domów mieszkalnych i zakładów rzemieślniczych. W bezpośrednim sąsiedztwie analizowanej działki znajdują się budynki mieszkalne oraz małe firmy prowadzące działalność gospodarczą (piekarnia, firma budowlana, warsztat samochodowy). Planowany do wybudowania warsztat o powierzchni zabudowy ok. [...] m², będzie miał konstrukcję [...], z [...] stanowiskiem naprawy samochodów ciężarowych, które są własnością inwestora prowadzącego działalność usług transportowych oraz pomieszczenia dla pracowników. Warsztat wyposażony będzie w kanał naprawczy oraz podstawowe urządzenia, tj.: tokarnia, spawarka, sprężarka, urządzenie do demontażu i montażu opon. Przewiduje się naprawę jednego samochodu dziennie w godzinach od [...]do [...]. Ponadto, na terenie analizowanej działki będą się znajdować miejsca postojowe dla samochodów ciężarowych i osobowych.
Organ stwierdził, że projektowane przedsięwzięcie nie jest powiązane z innymi przedsięwzięciami, w związku z czym nie zachodzi ryzyko kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.
W związku z realizacją analizowanego przedsięwzięcia wystąpią tymczasowo oddziaływania akustyczne, związane z pracą mechanicznego sprzętu budowlanego. W trakcie realizacji oraz eksploatacji inwestycji wystąpią okresowe oddziaływania akustyczne i wibracje, a także zanieczyszczenia pyłowe i gazowe, spowodowane pracą urządzeń i pojazdów transportowych. Jednak nie będą one miały wpływu znaczącego, ponieważ będą miały zasięg lokalny oraz krótkotrwały.
Głównym źródłem emisji hałasu do środowiska na etapie eksploatacji projektowanego warsztatu będzie ruch pojazdów poruszających się po terenie inwestycji. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że na granicy najbliższej zabudowy mieszkaniowej dotrzymane zostaną dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Ponadto, dodatkowymi zanieczyszczeniami emitowanymi do atmosfery w fazie eksploatacyjnej będzie pył oraz produkty spalania paliw ze środków transportu. Z przedstawionych w "karcie informacyjnej" danych wynika, że spełnione będą wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa.
Planowane przedsięwzięcie nie jest zaliczane do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Z uwagi na sposób prowadzenia eksploatacji projektowanego warsztatu, nie stwarzający zagrożenia dla środowiska gruntowo-wodnego, obszaru objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz oddalenia terenu inwestycji od obszarów o podmokłym charakterze, nie przewiduje się znacząco negatywnego oddziaływania projektowanej inwestycji na obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych. Przedmiotowe przedsięwzięcie zlokalizowane jest poza strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych.
Organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie stanowi istotnego zagrożenia dla obszaru Natura 2000 pn. "[...]". Przedmiotowe przedsięwzięcie nie narusza integralności wyznaczonych obszarów Natura 2000, nie będzie znacząco oddziaływać na siedliska przyrodnicze oraz gatunki roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszary Natura 2000 oraz nie naruszy ich powiązań z innymi wyznaczonymi obszarami. Z waloryzacji przyrodniczej miasta [...], opracowanej przez Biuro Konserwacji Przyrody [...]r. wynika, że na terenie oddziaływania inwestycji nie występują gatunki roślin i zwierząt oraz siedliska przyrodnicze, które mogłyby zostać zniszczone w czasie realizacji lub eksploatacji inwestycji. Planowane przedsięwzięcie nie znajduje się na obszarach, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone.
Wskazując na zasięg obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać organ podał, że inwestycja znajduje się na terenie zabudowy mieszanej usługowej i mieszkalnej na północnych peryferiach [...] o gęstości zaludnienia ok. [...] os./km². Na ul. [...]znajdują się następujące budynki: na działce nr [...].
W "karcie informacyjnej przedsięwzięcia" dokonano oceny oddziaływania planowanej inwestycji na stan jakości powietrza atmosferycznego, środowiska gruntowo-wodnego oraz klimatu akustycznego. Biorąc powyższe analizy pod uwagę oraz mając na względzie położenie, charakter, skalę oddziaływania, a także fakt, że zamierzenie inwestycyjne zapewni dotrzymanie wszelkich standardów organ uznał, że planowane przedsięwzięcie nie będzie wywierało znaczącego wpływu na pobliskich mieszkańców oraz środowisko przyrodnicze otaczającego terenu. Przewidywany dodatkowy ruch pojazdów związany z budową budynku warsztatowego to maksymalnie dojazd dwóch - trzech samochodów dziennie, co organ uznał za fakt małoznaczący.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Z. i A.Z. oraz M.K.
Z. i A.Z. w odwołaniu zarzucili, że decyzja organu I instancji: nie zawiera rozstrzygnięcia, została wydana w oparciu o niepełny materiał dowodowy, nie zawiera pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, została wydana na podstawie błędnych opinii i informacji. Odwołujący się podnieśli, że pomimo pisemnego wniosku o wydanie dokumentów z akt sprawy, organ dokumentów tych nie udostępnił, mimo że na ich podstawie wydał zaskarżoną decyzję. W ocenie odwołujących się, opinia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. jak i postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...]r. stwierdzające, że nie ma potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, wydane zostały wyłącznie w oparciu o niezgodne z rzeczywistością informacje wynikające z wniosku inwestora. Nie zgodzili się też z twierdzeniem, że projektowane przedsięwzięcie nie jest powiązane z innymi przedsięwzięciami i w związku z tym nie zachodzi ryzyko kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać to przedsięwzięcie. Planowana inwestycja jest bowiem powiązana z prowadzoną na sąsiednich działkach [...]działalnością, polegającą na ciężkim transporcie drogowym, składzie węgla a także handlu piachem. Działalności te, ze względu na otwarty charakter ich prowadzenia, już teraz są źródłem emisji hałasu, pyłu oraz drgań. Realizacja wnioskowanego przedsięwzięcia prowadzić będzie do kumulowania się niekorzystnych oddziaływań na zdrowie i warunki życia ludzi mieszkających na sąsiednich działkach. Wnioskowanej przez inwestora działalności nie da się pogodzić ze znajdującą się na tym terenie dominującą zabudową mieszkaniową. W bezpośredniej bliskości działki nr [...] znajdują się cztery budynki mieszkalne jednorodzinne i jeden o funkcji mieszanej (piekarnia). Planowane przedsięwzięcie zakłócać będzie sen i wypoczynek mieszkających tam ludzi. Obsługa i naprawa ciągników siodłowych z naczepami odbywa się przeważnie w końcu tygodnia (piątek, sobota, niedziela), o różnych porach dnia i nocy. Świadczone usługi transportowe zależą od otrzymanych zleceń, a tych nie da się przewidzieć. Warsztat naprawczy samochodów ciężarowych - ciągników siodłowych z naczepami, plac manewrowy i przeładunkowy będą źródłem emisji hałasu, spalin i drgań. W bezpośredniej bliskości działki nr [...] znajdują się [...] budynki mieszkalne oraz jeden o funkcji mieszanej i nie ma podobnych do planowanego przedsięwzięcia zakładów. Wskazany przez inwestora warsztat samochodowy znajduje się po drugiej stronie ul. [...] i zajmuje się naprawą samochodów osobowych i dostawczych, jest czynny 6 dni w tygodniu od [...] do [...]. Skala uciążliwości tego warsztatu jest nieporównywalna z planowanym przez inwestora przedsięwzięciem. Podobnie piekarnia, która w ogóle nie jest uciążliwa. Są to przykłady działalności, które można pogodzić ze znajdującą się na tym terenie zabudową mieszkaniową. Wbrew temu co twierdzi inwestor, planowane przedsięwzięcie przekroczy standardy jakości środowiska poza granicami działki nr [...] i będzie mieć negatywny wpływ na zdrowie i warunki życia ludzi, mieszkańców budynków sąsiadujących z działką nr [...].
Zdaniem odwołujących się, w decyzji nie przewidziano ochrony ograniczającej negatywny wpływ przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia mieszkańców sąsiednich działek. Załączona do decyzji charakterystyka przedsięwzięcia jest nieprecyzyjna i nie zawiera szczegółowych warunków realizacji i użytkowania wnioskowanego przedsięwzięcia. Nie określono w którym miejscu ma się znajdować brama wjazdowa do planowanego warsztatu, gdzie mają się odbywać naprawy, obsługa i mycie samochodów ciężarowych (w zamkniętym budynku, czy na placu) oraz w jakiej odległości od granicy działek sąsiednich, a także ile samochodów jednorazowo może się znajdować na działce. Uciążliwość przedsięwzięcia można ograniczyć przez budowę wysokiego ogrodzenia chroniącego przed szkodliwym oddziaływaniem (hałas, drgania, pył, spaliny), ustalenia pasa ochronnego oddalającego planowane przedsięwzięcie od granicy działki, ograniczenia intensywności i czasu prowadzenia planowanej działalności na działce [...].
M.K. w odwołaniu zarzuciła, że decyzja została wydana w oparciu o niezebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, zawiera niepełne uzasadnienie faktyczne i prawne, oparta została na fałszywych założeniach, nie zawiera uwarunkowań chroniących mieszkańców terenu objętego oddziaływaniem wnioskowanego przedsięwzięcia. Ponadto wskazała, że organ uniemożliwił jej czynny udział w postępowaniu i nie poinformował o wydanych opiniach i środkach zaskarżenia. Organ nie przeprowadził również żadnych dowodów, które pozwoliłyby zweryfikować dane wynikające z wniosku inwestora. W ocenie odwołującej się, planowana inwestycja jest powiązana z prowadzoną przez inwestora na sąsiednich działkach [...] działalnością gospodarczą, polegającą na ciężkim transporcie drogowym i składzie węgla. Wskazała, że na działkach tych znajdują się: baza transportowa dla [...] ciągników siodłowych z naczepami, wieloczynnościowa maszyna wykorzystywana do przeładunków i napraw, skład węgla, samochód ciężarowy. Dlatego też, realizacja wnioskowanego przedsięwzięcia na działce nr [...] prowadzić będzie do kumulowania się niekorzystnych oddziaływań na zdrowie i warunki życia ludzi z nieruchomości sąsiednich. W świetle powyższego, zachodzi przesłanka do przeprowadzenia oceny oddziaływania wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko.
Decyzją z dnia [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust.2, art. 64, art. 71 ust.1 i ust. 2 pkt 2, art. 73-75 i art. 84-85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze zm.) uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że z przepisów art. 82-85 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...) wynika, iż wydawane są dwa rodzaje decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach: te, których wydanie musi być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz te, które nie wymagają przeprowadzenia takiej oceny. Następnie, po przeanalizowaniu treści art. 72 ust. 1, art. 84, art. 85 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...) Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja w swej sentencji nie określa środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, co powoduje, że nie wiąże ona swymi ustaleniami organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy bądź pozwolenie na budowę, czyli nie spełnia ona celu, dla którego jest wydawana.
Powołując się orzecznictwo sądów administracyjnych organ podał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana bez przeprowadzenia postępowania oceny oddziaływania na środowisko jest orzeczeniem merytorycznym, dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust.1 ustawy i powinna spełniać warunki wynikające z art. 107 K.p.a. Oznacza to, że w sentencji decyzji winny znaleźć się sprecyzowane uwarunkowania, w tym m.in. rodzaj i skala przedsięwzięcia z wyszczególnieniem zastosowanych maszyn i urządzeń, miejsce lokalizacji oraz uwarunkowania dotyczące ochrony poszczególnych elementów środowiska w fazie budowy i produkcji, w tym rozwiązania powodujące ograniczenie uciążliwości dla terenów sąsiednich koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym.
Kolegium wskazało, że w ponownym postępowaniu organ ustalając środowiskowe uwarunkowania, winien uwzględnić uwagi i wnioski wniesione przez osoby władające działkami sąsiednimi (w szczególności kumulowanie się uciążliwości od już prowadzonej działalności z uciążliwością planowanego przedsięwzięcia) co powoduje, iż karta informacyjna przedsięwzięcia winna być uzupełniona o charakterystykę istniejącej już działalności. Ponadto, organ winien odnieść przedmiotowe przedsięwzięcie (funkcja magazynowo-składowa) do funkcji istniejącej w tym terenie, tj. zabudowy mieszkaniowej z usługami rzemieślniczymi.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez odwołujących, iż nie przesłano im wydanych przez organy współdziałające postanowień, przez co uniemożliwiono im czynny udział w tych postępowaniach, organ II instancji wyjaśnił, iż przedmiotowe postanowienia są tylko opiniami tychże organów co powoduje, iż nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Ponadto, na postanowienie Burmistrza z dnia [...]. o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz na obszary Natura 2000, w myśl art. 65 ust. 2 ustawy zażalenie nie przysługuje.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Kolegium wniósł inwestor A.K., wnosząc o jej uchylenie.
W skardze postawiono zarzut naruszenia:
- art. 107 ust. 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) poprzez przyjęcie, iż w sentencji decyzji winny znaleźć się wymienione przez Kolegium sprecyzowane uwarunkowania, gdy tymczasem żaden ze wskazanych przepisów nie wskazuje na taki obowiązek;
- art. 63 ust. 1 pkt 1 b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) poprzez nakazanie uwzględnienia wniosków zawartych w odwołaniach właścicieli sąsiednich działek, dotyczących kumulowania się oddziaływań na obszarze objętym inwestycją, w sytuacji kiedy na działce nr [...] nie ma żadnych innych przedsięwzięć;
- art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego i w konsekwencji niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, w szczególności ustalenie, iż decyzja organu I instancji nie zawiera wskazań Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, zawartych w postanowieniu z dnia [...]r., podczas gdy takie wskazania znajdują się w uzasadnieniu decyzji.
Skarżąca wyjaśniła, że na działce nr [...] nie ma żadnych innych inwestycji, a odwołujący się wprowadzili organ II instancji w błąd wskazując, że na działce nr [...] jest prowadzony skład węgla i inne przedsięwzięcia. W ocenie skarżącej, organ I instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przedmiotem zaskarżenia i kontroli Sądu stała się decyzja o charakterze kasacyjnym. Podstawa procesowa do wydania tego rodzaju decyzji, stanowiącej odstępstwo od zasady merytorycznego i ostatecznego załatwienia sprawy w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym, znajduje się w art. 138 § 2 K.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podstawowym zarzutem jakie Samorządowe Kolegium Odwoławcze sformułowało w stosunku do decyzji organu I instancji było to, że skoro decyzja ta, wydana w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, została wydana bez przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i daje podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, to powinna spełniać warunki wynikające z art. 107 K.p.a. Oznacza to, że w sentencji decyzji winny znaleźć się sprecyzowane uwarunkowania, w tym m.in. rodzaj i skala przedsięwzięcia z wyszczególnieniem zastosowanych maszyn i urządzeń, miejsce lokalizacji oraz uwarunkowania dotyczące ochrony poszczególnych elementów środowiska w fazie budowy i produkcji, w tym rozwiązania powodujące ograniczenie uciążliwości dla terenów sąsiednich koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym.
Sąd stwierdził, że powyższe uwagi nie mogły stanowić uzasadnionej podstawy do uchylenia decyzji Burmistrza Miasta. Trafnie organ odwoławczy zauważył, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest orzeczeniem merytorycznym, dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Nie ulega również wątpliwości, że decyzja taka spełniać musi wymagania wynikające z art. 107 § 1 K.p.a. Poza stwierdzeniem braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko powinna zawierać informacje pozwalające na identyfikację przedsięwzięcia, czyli określenie jego rodzaju i lokalizacji. Ich brak mógłby uniemożliwić ocenę zgodności zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. G. Dobrowolski "Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach", wyd. Tonik, Toruń 2011, s. 282). Zwrócić należy jednak uwagę, że w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organ zobowiązany jest wydać rozstrzygnięcie odpowiadające treści art. 84 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...), tj. stwierdzić brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W takiej sytuacji, odstępując od potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach traci możliwość wpływu na przedsięwzięcie na danym etapie procesu inwestycyjnego, albowiem nie posiada mocy określania w takim przypadku środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia (por. M. Pchałek, M. Behnke "Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w prawie polskim i UE", wyd. C.H.Beck, 2009 r., s. 128). Podkreślić należy, że zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...), w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy obu instancji, charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że w osnowie decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]r. w sposób dostateczny opisano rodzaj zamierzonego przedsięwzięcia oraz miejsce w którym miałoby ono funkcjonować, wskazując, że będzie ono polegało na budowie budynku warsztatowego w [...], przy ul. [...]. Ponadto, do decyzji dołączono, w formie załącznika, wymaganą charakterystykę przedsięwzięcia, dodatkowo przedstawiającą m.in. jego skalę, usytuowanie na działce, rodzaj konstrukcji, wyposażenie wraz z wyszczególnieniem poszczególnych urządzeń oraz rozmiar i rodzaj świadczonych w nim usług jak i czas ich wykonywania. W związku z powyższym Sąd nie podzielił stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji, jakoby decyzja Burmistrza Miasta, a w szczególności jej sentencja, nie zawierała wymaganych prawem elementów. Analiza rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta wraz z załącznikiem do decyzji nie powinna utrudniać wydania którejkolwiek z decyzji wymienionych w art. 72 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Treść decyzji jest bowiem tak samo wiążąca jak treść załącznika. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji organu I instancji przedstawiono aspekty ewentualnych skutków środowiskowych planowanego przedsięwzięcia. Natomiast ocena, czy uczyniono to właściwie, należała do obowiązku organu odwoławczego.
Tymczasem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się w istocie do merytorycznych aspektów sprawy. Zamieszczone na stronie 5 decyzji wytyczne co do okoliczności jakie organ I instancji winien wziąć pod uwagę ponownie rozpoznając sprawę, nie zostały poprzedzone rzetelną analizą przeprowadzoną przez organ odwoławczy. Wskazanie na konieczność uwzględnienia uwag i wniosków osób władających działkami sąsiednimi trudno uznać za zajęcie przekonującego stanowiska w sprawie. Kolegium nie wyjaśniło, czy zgłaszane uwagi i wnioski są zasadne, czy też nie zostały w sposób prawidłowy ocenione przez organ I instancji. Nie jest również do końca czytelna uwaga dotycząca konieczności odniesienia przedmiotowego przedsięwzięcia do funkcji istniejącej w otaczającym go terenie. Lektura uzasadnienia decyzji Burmistrza Miasta wskazuje, że organ ten analizował otaczający działkę inwestora teren i zabudowę także pod kątem aktualnego ich wykorzystywania (str. 5 i 6 uzasadnienia, pkt III, ppkt 1). Kolegium nie zajęło jednoznacznego stanowiska odnośnie poczynionych ustaleń przez organ I instancji w tym zakresie. Stwierdzając, że karta informacyjna przedsięwzięcia winna być uzupełniona o charakterystykę istniejącej już działalności, organ odwoławczy nie podał jakie ustalenia doprowadziły go do wniosku o niezupełności karty informacyjnej, która nie była kwestionowana przez organ I instancji i zdaniem strony skarżącej odzwierciedla rzeczywisty stan rzeczy.
Reasumując, Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżoną decyzję nie przedstawiło przesłanek, które uzasadniały uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozstrzygnięcia. Niezasadne zarzucenie organowi I instancji wadliwego sformułowania orzeczenia, przy jednoczesnym niewykazaniu innych przyczyn, którymi kierował się organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, doprowadziło do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 K.p.a. To z kolei oznacza, że uchybienie przepisom postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie Sąd podkreśla, że wyrokując o uwzględnieniu skargi nie przesądza o trafności merytorycznej decyzji organu I instancji, czy też zaistnieniu ewentualnej potrzeby przeprowadzenia w sprawie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Jednakże przedstawiona w zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy argumentacja w części dotyczącej wymogów stawianych decyzji podejmowanej na podstawie art. 84 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) okazała się wadliwa, a w pozostałym zakresie, odnoszącym się do konkretnych zagadnień merytorycznych, podnoszonych także w odwołaniach, zbyt ogólnikowa i przez to niepozwalająca poznać ustaleń i motywów jakie legły u podstaw podjętego rozstrzygnięcia.
Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględni przedstawione wyżej uwagi i wyda orzeczenie, w którym dokona oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz własnych ustaleń faktycznych w kontekście obowiązujących przepisów prawa materialnego, mając na względzie zasadę wynikającą z dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i ponownie rozważy, czy istnieje możliwość wydania decyzji kończącej sprawę na mocy art. 138 § 1 K.p.a., czy też należy ponownie orzec na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ winien w sposób jednoznaczny przedstawić własne stanowisko w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło